หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 5 มิถุนายน 2556 10:05 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
        มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
       
       ชิวิ่งไปที่รถ ขับรถพาปัทม์ออกไป... อุรารัตน์มองตาม ยืนนิ่งไม่ร้องโวยวายใดๆ นงนุชเข้ามาหาอุรารัตน์
       
        “คุณแอรี่เข้มแข็งกว่าที่นงนุชคิดไว้ซะอีกค่ะ ไม่ร้องไห้สักแอะ...”
        อุรารัตน์กรี๊ดสุดเสียง
        “แอร๊ย... ต้องมีคนรับผิดชอบ”
        อุรารัตน์คิดจะเอาเรื่องพ่อเลี้ยงเจง
       
        ขณะที่พ่อเลี้ยงเจงยืนเครียด คิดหาวิธีกำจัดปัทม์ อุรารัตน์ก็บุกเข้ามาโวยวาย
        “แผนของคุณพ่อไม่ได้เรื่อง...คุณพ่อเคยบอกว่าจัดการปัทม์ได้ แต่นี่ปัทม์ประกาศเลิกกับแอรี่ แอรี่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ทุกอย่างพังลงก็เพราะ...”
        อุรารัตน์จะด่าต่อ แต่พ่อเลี้ยงเจงตบหน้าฉาดใหญ่
        “คุณพ่อ! คุณพ่อตบแอรี่”
        ปลัดวราห์เข้ามา พยายามช่วยแก้ปัญหา
        “ใจเย็นก่อนนะครับ คุณแอรี่ไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิพ่อเลี้ยง”
        “เรื่องในครอบครัวฉัน แกไม่เกี่ยว ออกไป” พ่อเลี้ยงเจงตะคอกใส่
        วราห์หงอรีบเดินออกไปทันที...
        พ่อเลี้ยงเจงบอกกับอุรารัตน์
        “เลิกเอาแต่ใจ โวยวายโหวกเหวกทำตัวไร้ค่าได้แล้ว”
        “คุณพ่อตบหน้าแอรี่ คุณพ่อทำร้ายคนรักแอรี่ แอรี่เกลียดคุณพ่อ”
        “ฉันผิดใช่มั้ยที่ตามใจ ปล่อยให้แกเรียกร้องต่อรอง...แกถึงได้เสียคนทำตัวโง่ไร้สาระแบบนี้”
        อุรารัตน์อึ้งที่พ่อเลี้ยงเจงด่า
        “ต่อไปนี้แกต้องอยู่ในความควบคุมของฉัน เผื่อแกจะฉลาดเพิ่มขึ้นมาบ้าง”
        “มันสายไปแล้วล่ะ แอรี่โตพอที่จะดูแลตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องได้รับการสั่งสอนจากใครอีก”
        พ่อเลี้ยงเจงไม่พอใจ
        “แต่ฉันเป็นพ่อแก”
        “คนที่ใช้เงินเลี้ยงลูกแทนความรัก... เขาเรียกว่าพ่อเหรอคะ”
        พ่อเลี้ยงเจงโดนลูกสาวแทงใจดำ ถึงกับอึ้ง
        “แอรี่!”
        “ตั้งแต่คุณแม่จากไป...คุณพ่อไม่เคยสนใจใยดีแอรี่เลย นอกจากซื้อของมาประเคน ตั้งแต่แอรี่เกิดมาคุณพ่อเคยกอดแอรี่กี่ครั้ง.. คุณพ่อจำได้มั้ย”
        “แอรี่... พ่อ”
        พ่อเลี้ยงเจงจะเข้ามากอดลูกสาว แต่อุรารัตน์ถอยห่าง
        “มันสายไปแล้วจริงๆ ปล่อยให้ความสัมพันธ์เราเป็นแบบนี้เถอะค่ะ”
        อุรารัตน์เดินหนีออกไปจากบ้าน พ่อเลี้ยงเจงรู้สึกผิด และโกรธกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
        “นี่ฉันล้มเหลวทุกอย่างเลยใช่ไหม”
        พ่อเลี้ยงเจงควักปืนออกมา.. ยิงกราดภาพถ่ายครอบครัวที่ติดอยู่ในห้อง ปลัดวราห์ยืนมองดูเหตุการณ์ที่มุมหนึ่งของรีสอร์ต แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ คิดอะไรบางอย่าง...
       
        บริเวณล็อบบี้โรงแรมในเมือง อุรารัตน์ยกแก้วไวน์ดื่มหมดแก้ว.....วางแก้วลง...ให้นงนุชรินไวน์
        “พอเถอะค่ะ คุณแอรี่เมาแล้วนะคะ”
        “ฉันอยากเมา จะได้ไม่ต้องฟังพ่อฉันด่าอีก”
        “คุณแอรี่ควรกลับไปขอโทษพ่อเลี้ยงเจงนะคะ ถ้าพ่อเลี้ยงเจงโกรธ อาจตัดพ่อตัดลูก แล้วไล่นงนุชออก”
        “แกห่วงฉันรึห่วงตัวเองกันแน่”
        “ห่วงตัวเองค่ะ”
        นงนุชนึกได้
        “ว้าย...คิดดังไปหน่อย ห่วงคุณแอรี่ค่ะ”
        นงนุชรีบรินไวน์ให้เพื่อนทันที อุรารัตน์รับแก้วไวน์มาแล้วยิ้มพอใจ อุรารัตน์พูดเสียงดุ “อยากเป็นเลขาฉันต่อ...ก็ออกไป...ไสหัวไป”
       
        “ได้ค่ะ ไม่ขัด ไม่ขวาง... นงนุชกลับไปรอที่บ้านนะคะ คุณแอรี่จะกลับโทร. ตามนงนุชนะคะ นงนุชจะ...”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
        นงนุชทำท่าจะพูดอีกยาว อุรารัตน์เงื้อมือจะสาดไวน์ใส่ นงนุชรู้ตัวทัน
       
        “หายแว้บค่ะ”
        นงนุชเดินหนีออกไป อุรารัตน์ดื่มไวน์จนหมดแก้ว แล้วจะรินไวน์ แต่ปลัดวราห์ยื่นมือมาหยิบขวดไวน์ออกไป … อุรารัตน์เงยหน้ามอง
        “ผมเข้าใจความรู้สึกคุณแอรี่ว่ารู้สึกยังไง มันเป็นเรื่องที่...”
        อุรารัตน์พูดสวนขึ้นอย่างรู้ทัน
        “อยากดื่มกับฉันก็พูดตรงๆ เบื่อฟัง...”
        “รู้ทันซะทุกเรื่อง การได้ดื่มกับคนที่รู้ใจ... ไวน์ขวดละหมื่นก็เพิ่มเป็นหลักแสนได้ คุณแอรี่ว่าจริงมั้ยครับ”
        วราห์ถือขวดไวน์ พร้อมจะรินให้อุรารัตน์ เธอมองหน้าเขาแล้วยื่นแก้วให้วราห์รินไวน์ เป็นการแสดงคำตอบรับในการนั่งดื่มด้วยกัน
       
        เวลาผ่านไป วราห์ยกแก้วดื่มจะชนกับอุรารัตน์ แต่อุรารัตน์ไม่ชนด้วย แต่ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว
        “ผมว่ามันไม่ยุติธรรมเลยที่คนสวย คนเก่งและฉลาดอย่างคุณแอรี่ต้องเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตาม...”
        อุรารัตน์หยุดดื่ม จ้องหน้าวราห์
        “แต่ผมเข้าใจนะครับ เรื่องบางเรื่องเหนือการควบคุม ความรักไม่มีเหตุผล ในเมื่อใจมันรักไปแล้ว ยังไงมันก็รัก...”
        วราห์ทำเป็นจ้องมองอุรารัตน์เหมือนกำลังสื่อความในใจ อุรารัตน์จ้องมองวราห์แล้วย้อนบอกอารมณ์
        “แต่ถ้าไม่รัก มันก็ไม่รัก”
        “คงจะจริงอย่างที่เขาเคยพูดกัน ความรักเหมือนกับการจับผีเสื้อ ยิ่งวิ่งไล่ยิ่งบินหนี แต่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม...ผีเสื้อจะบินมาดอมดมดอกไม้เอง”
        อุรารัตน์เข้าหาวราห์
        “แล้วคุณเป็นดอกอะไร”
        เช่นเดียวกับวราห์ที่เข้าหาอุรารัตน์
        “คุณแอรี่ชอบดอกอะไรล่ะครับ”
        อุรารัตน์เอานิ้วไล้ไปบนใบหน้าวราห์
        “ผีเสื้อแอรี่ไม่ชอบดอกไม้ ฉันชอบกลิ่นใบชา”
        อุรารัตน์ฝืนลุกขึ้นด้วยความเมา จะลุกเดินออกไป วราห์เข้าไปประคอง
        “ผมไปส่งนะครับ”
        “ถึงฉันจะเป็นคนง่ายๆ แต่ได้ฉันยาก”
       
        อุรารัตน์ผลักวราห์ออก แล้วเดินไปเอง แต่เดินเซ...จนล้มลง วราห์รีบเข้าไปดูแลด้วยความเป็นห่วง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
        ผ่านเวลาซักครู่ ณ ห้องพักในโรงแรม เวลากลางคืน วราห์อุ้มร่างของอุรารัตน์วางไว้บนเตียงในห้องนอน... อุรารัตน์ผลักวราห์ออก
        “อย่ามาแตะต้องตัวฉัน.. ไอ้สุนัขรับใช้”
        “ผมเช็ดเนื้อตัวให้นะครับ คุณแอรี่จะได้สบายขึ้น”
        “ไม่ต้อง...แกไปรับใช้เฝ้าบ้านให้พ่อฉัน ไปเห่าหอนที่โน่น ไม่ต้องยุ่งกับฉัน”
        อุรารัตน์ไล่ตะเพิด แล้วก็นอนด้วยอาการเมา ไร้สติ วราห์มองอุรารัตน์เหมือนกำลังมองด้วยความเป็นห่วง แล้วถอดรองเท้าให้...
        วราห์ยืนมองอุรารัตน์ที่หลับแล้วหยิบผ้าห่มมาคลุมให้
        “สุนัขรับใช้ตัวนี้ จะทำตามที่เจ้านายต้องการครับ”
        วราห์เดินออกไป อุรารัตน์นอนหลับด้วยฤทธิ์เหล้า
        วราห์เดินตรงมาที่ประตูห้อง จับลูกบิดแล้วกดล็อกห้องทันที หันกลับไปมองร่างของอุรารัตน์ยิ้มอย่างมีเลศนัย
        วราห์เดินตรงเข้าไปยังร่างอุรารัตน์ที่หลับไหลไม่ได้สติ แล้วโถมเข้าไปหา
       
        เช้าวันใหม่ที่ไร่ชา รจนาไฉนอยู่ที่ไร่ ปัทม์ขี่ม้าเข้ามาแล้วกระโดดลงมา...
        “ขึ้นม้าสิ”
        “คุณจะพาฉันไปไหน”
        “ไปในที่ที่เธออยากไป”
        รจนาไฉนพูดแหย่ปัทม์
        “คุณไม่ตอบฉันก็ไม่ไป”
        เธอทำท่าจะเดินหนีไป เขาตะโกนบอก
        “ฉันจะพาไปเที่ยว”
        “คุณเนี่ยนะจะพาฉันไปเที่ยว” เธอนึกขำ
        “ไม่ไปก็ไม่ต้องไป”
        ปัทม์จะจูงม้าออกไป รจนาไฉนเข้ามา
        “ฉันจะขึ้นได้ไงล่ะ ถ้าคุณไม่ช่วย...”
        ปัทม์จึงดันตัวรจนาไฉนขึ้นไปนั่งบนม้า ปัทม์กระโดดขึ้นตาม แล้วควบม้าออกไป...
       
        ปัทม์ควบม้าพารจนาไฉนมาถึงที่แห่งหนึ่ง ปัทม์หยุดม้า เธอมองไปข้างหน้าด้วยความตื่นตาตื่นใจ
       
       กับทุ่งดอกไม้กว้างใหญ่ สุดลูกหูลูกตา...เป็นทุ่งดอกไม้ที่สวยงามมาก
       
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
        รจนาไฉนเดินเข้ามายืนมองทุ่งดอกไม้
       
        “ทำไมคุณถึงพาฉันมาที่นี่”
        ปัทม์เดินเข้าไปในทุ่งดอกไม้ กันหน้ามองรจนาไฉน
        “เพราะมันเป็นที่สำหรับคนพิเศษ ธรรมชาติสร้างความงามขึ้นมาเพื่อคนที่มีจิตใจงดงาม ถ้าตกอยู่ในกำมือของคนที่ไร้จิตใจ มันคงถูกฉกฉวยผลประโยชน์ ฉันเชื่อว่าเธอจะรักษาและดูแลให้สวยงามเช่นนี้ตลอดไป”
        รจนาไฉนอิ่มเอมใจยิ้มให้ปัทม์
        “ขอบคุณนะคะที่เชื่อใจฉัน”
        รจนาไฉนเดินมองและเดินเข้าไปในทุ่งดอกไม้อย่างมีความสุข ปัทม์ยืนมองเธอด้วยความสุขใจ
       
        รจนาไฉนวิ่งลึกเข้าไปในทุ่งดอกไม้เรื่อยๆด้วยความเพลิดเพลินใจ เธอเดินวิ่งไปแตะกลีบดอกไม้ด้วยความทนุถนอม... พลางสูดหายใจรับอากาศและความสุขเข้าไปเต็มปอด เธอรู้สึกว่ามีใครเดินเข้ามาทางด้านหลัง เธอหันกลับไปเจอปัทม์ยืนอยู่กลางทุ่งดอกไม้ ปัทม์หยิบมงกุฎดอกไม้ขึ้นมา....
        รจนาไฉนมองอึ้ง...แปลกใจไม่คิดว่า ปัทม์จะหายไปทำมงกุฎดอกไม้ให้เธอ
        “ฉันทำให้เธอ”
        รจนาไฉนมองนิ่ง...อึ้ง...แล้วก็ขำออกมา
        “หัวเราะอะไร ไม่สวยเหรอ”
        รจนาไฉนพยักหน้า ปัทม์ไม่พอใจจะโยนทิ้ง แต่รจนาไฉนรีบห้าม
        “แต่ฉันชอบนะ นี่ไม่ใช่มงกุฎดอกไม้อันแรกที่ฉันได้รับ... ถ้าเป็นมงกุฎดอกไม้จากนักจัดดอกไม้ ฉันคงตื่นเต้นไปกับความสวยงาม แต่นั่น...ไม่น่าประทับใจเท่ากับการได้มงกุฏดอกไม้จากเจ้าของไร่ชา...ที่ไม่เคยจัดดอกไม้สักครั้งเดียว”
        ปัทม์ค่อยๆยิ้มออกมา แต่ก็เก็บอาการ เธอถอยออกห่าง...แล้วย่อตัวเพื่อรอให้ปัทม์เข้ามาสวมมงกุฎดอกไม้ให้เธอ....
        “อะไรของเธอ”
        รจนาไฉนรอคอยให้ปัทม์เอามงกุฏดอกไม้มาสวม... ปัทม์ทำตัวไม่ถูก เดินเอามงกุฏดอกไม้มาวางไว้แบบส่งเดช แล้วเดินถอยไป
        “คุณไม่เห็นเหรอว่ามันเบี้ยว”
        “เรื่องมากจัง”
        ปัทม์เข้ามาสวมให้อีกครั้งแบบไม่ตั้งใจ เธอจับมือปัทม์ให้วางมงกุฎให้ตรง ทั้งสองจับมือกัน ทำให้หน้าทั้งสองสบตากันใกล้ชิด ปัทม์หลงเคลิ้มในความสวยของรจนาไฉน
        “เจ้าหญิงดอกไม้”
        ปัทม์โน้มตัวจูบหน้าผากรจนาไฉนท่ามกลางทุ่งดอกไม้ เธอเขินอาย วิ่งหนีออกไปกลางทุ่งดอกไม้
       
       ปัทม์มองยิ้มอย่างมีความสุข...

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 52 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 48 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 13 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฉากก่อนเลิฟซีนวิ่งไล่จับกันเป็นหนังอินตะระเดียเรยนะหน๋ายย... เป็นเราหน่อยไม่ได้ กระโดดกอดคอป๋าปัทม์ตั้งแต่เข้าห้อง สามีเราทั้งทีใช่มะรจนาไฉน ฮิๆ
ชีวิตจริงมันต้องแบบนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ออกแนว หนังอินเดีย เลยนะเนี่ย

ในความรู้สึกละครเรื่องนี้พล็อตดูโบราณไปหน่อย เนื้อหาไม่น่าติดตาม ดูไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ เสียดายเคนคะ
...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แอร๊ยยยย.....เรื่องนี้ต้องมีคนรับผิดชอบ!!! 555
Supachalita
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เหอะ เหอะ. มาอ่านพระเอกนางเอกคุยกันประโยคแค่นี้เองเนอะแต่มันน้อยเกิ้นจริงจริงนะ
Memie_lll@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านวันละนิด จิตแจ่มใส ^^"
paisuan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แอร๊ยยยยป๋าจะสวีทไปไหนเนี่ย พาขึ้นม้าไปดูทุ่งดอกไม้ . .. มโนไปว่าสามีที่บ้านขับรถพาไปดูทุ่งดอกไม้ ภรรยาทำตาโตแบบนางเอก ทันใดนั้นสามีก็พูดขึ้นว่า "ปะ ...กลับ ก็อีแค่ดอกไม้ จะอะไรนักหนา"?!?!?
เอ้าเอา...ตื่นๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014