Entertainment - Manager Online - ชิงนาง ตอนที่ 17

หน้าแรกผู้จัดการ Online \| หน้าแรกบันเทิง \| ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ชิงนาง

ชิงนาง ตอนที่ 17

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์

28 สิงหาคม 2555 09:23 น.

1 | 2 | 3 | 4

หน้าถัดไป

       ชิงนาง ตอนที่ 17

       ในเวลาต่อมามะขิ่นกำลังเร่งมือตำสมุนไพรไป ปากก็พร่ำบ่นเพราะห่วงลูกสาวไป มะยอนอนตะแคง เปิดไหล่เสื้อไว้รอยาพ่อ มีเหนือฟ้านั่งกังวลอยู่ใกล้ๆ

       “ใครมันช่างเลวทรามต่ำช้า ลอบกัดผู้หญิงได้อย่างนี้” มะขิ่นตำๆๆ แล้วก็ตำ ปากก็บ่นงึมงำไม่หยุด “ขอให้มันไม่ตายดี ตายไปก็ขอให้เป็นผีเปรตไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด”
       มะยอลอบมองเหนือฟ้าอย่างสงสัย แต่ยังไม่พูดอะไรออกมา
       มะขิ่นตำเสร็จแล้ว “เอาล่ะ..โปะสมุนไพรนี่ไว้ ไม่นานก็คงจะหาย”
       “พามะยอไปโรงพยาบาลไม่ดีกว่าเหรอมะขิ่น” เหนือฟ้าบอก
       “โอย..ไม่ต้องล่ะ สมุนไพรผีบอกสูตรนี้ พวกเราใช้กันมาหลายชั่วคนแล้ว รับรอง เอ้า! อ้ายเหนือช่วยหน่อย”
       เหนือฟ้าเลิ่กลั่ก มะขิ่นรีบบอก “เปิดเสื้ออีนังมะยอให้หน่อย”
       เหนือฟ้ากับมะยอร้อง “เฮ่ย” พร้อมกัน
       “แขนเสื้อ แค่แขนเสื้อ ปัทธ่อ ลูกสาวข้า ข้าก็หวง”
       เหนือฟ้าพยักหน้าหงึกๆ ค่อยๆ ดึงเสื้อเปิดไหล่มะยอให้กว้างขึ้น มะยอรู้สึกดีนิดๆ แต่ก็ยังมีฟอร์ม
       “ทนหน่อยนะมะยอ กัดฟันนิดเดียว”
       มะยอพยักหน้าอย่างใจเด็ด
       มะขิ่นโปะยาลงไปที่แผล มะยอกัดฟันแน่น ยินเพียงเสียงร้องรอดไรฟัน เหงื่อแตกพลั่ก มือจิกแขนเหนือฟ้าแน่นด้วยความเจ็บ เหนือฟ้าโผเข้ากอดมะยอให้กำลังใจโดยอัตโนมัติ มะยอกอดเหนือฟ้าแน่น เจ็บเจียนตาย จนไม่สนอะไรแล้ว
       มะยอเจ็บปนเหนื่อยหอบจนหมดแรงในอ้อมกอดเหนือฟ้าที่มองอย่างสงสาร

       ครู่ต่อมามะขิ่นเอายาน้ำในกระบอกไม้ไผ่ป้อนมะยอ
       “ตามด้วยยานี่อีกสูตรนึง..รับรอง..หาย”
       มะยอทำหน้าขมปี๋
       “หวานเป็นลม ขมเป็นยาเว๊ย..อีนังมะยอ” มะขิ่นว่า
       มะยอเอนหลังพิงกับต้นไม้
       เหนือฟ้าถาม “ว่าแต่...มะยอจำหน้าไอ้คนที่มันทำร้ายมะยอได้มั้ย”
       มะยอมองจ้องหน้าเหนือฟ้า บอกอย่างมั่นใจ “จำได้”
       มะขิ่นแค้น “หน้ามันต้องเหมือนหมา เพราะว่ามันเป็นหมาลอบกัด”
       มะยอพูดขึ้นมาลอยๆ “เหมือนผีมากกว่า”
       “ห๊า” มะขิ่นตกใจ
       “หน้าตามันเละ..เหมือนผี” มะยอย้ำ
       เหนือฟ้ามองจดจ่อรอฟัง
       มะยอมองจ้องเหนือฟ้าอีก “อ้ายเหนือ...เอ็งชื่อ ‘เหนือฟ้า’ รึเปล่า”
       เหนือฟ้าอึ้ง มะขิ่นก็ตกตะลึง พูดเสียงดุทันควัน “อีนังมะยอ”
       มะยอมองหน้าเหนือฟ้า ก่อนจะบอกต่อ “มันฝากข้ามาบอกคนชื่อ เหนือฟ้า ว่ามันจะไม่ยอมปล่อยให้เหนือฟ้าโชคดีอีกเป็นครั้งที่ 2”
       ในขณะที่เหนือฟ้าตะลึง มะขิ่นรีบถามทันควัน “มันเป็นใคร อีนังมะยอ! มันบอกรึเปล่าว่ามันชื่ออะไร”
       มะยอมองเหนือฟ้าอีกครั้งแล้วเอ่ยขึ้น “มันชื่อ...วันชัย”
       เหนือฟ้าตื่นตะลึงด้วยความตกใจ มะขิ่นหันมามองเหนือฟ้าครางออกมา “อ้ายเหนือ”
       มะยอมองเหนือฟ้าหน้าตางวยงง
       จากตกใจแววตาเหนือฟ้าเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ นิ่งคิด เหมือนจะบอกตัวเองว่า...จากนี้ไปก็ตาต่อตา ฟันต่อฟันล่ะ..ไอ้วันชัย!!
       วินาทีนั้นเหนือฟ้าพูดขึ้นมาลอยๆ “มะขิ่น...” ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงเข้ม “ถึงเวลาแล้ว”
       มะขิ่นฮึดสู้สุดๆ มะยอมองจ้องเขม็ง สีหน้าเหนือฟ้ายามนี้พร้อมสู้เพื่อชำระแค้นในใจเต็มที่

       เช้าวันเดียวกันนั้น หนูนาหอบตะกร้าผ้าจะเอาลงไปซักข้างล่าง แวะมายืนมองภูผาที่ยังหลับอยู่บนเตียงในสภาพเมาปลิ้นท่าเดียวกับเมื่อคืน
       “นอนไปก่อนนะคุณ”

       หนูนาส่ายหน้า แล้วเดินออกไป ทิ้งภูผาขี้เมาไว้อย่างนั้น

       ด้านเมฆากำลังผูกเนคไทด์เตรียมจะไปทำงาน พยายามจะเก็บเน็คไทเข้าคอเสื้อด้านหลัง ทันใดนั้นวงเดือนยื่นมือเข้ามาช่วย เมฆาชะงักอึ้ง มองอย่างซาบซึ้ง และมองอยู่อย่างนั้นจนวงเดือนจัดคอเสื้อให้เป็นระเบียบเรียบร้อย

       เมฆาหันกลับมามองวงเดือน “ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยมีใครทำให้ นอกจากคุณแม่...ขอบคุณมากนะเดือน”
       วงเดือนหลบตา “ไม่เป็นไรค่ะ”
       เมฆาถามเสียงนุ่มหู “เมื่อคืนหลับสบายมั้ย”
       วงเดือนพยักหน้าหงึกๆ “แต่เดือนไม่อยากให้คุณเมฆาต้องลำบากไปนอนโซฟาแบบนั้นเลย”
       เมฆายิ้มแหย่พูดเย้า “งั้นก็ให้ผมนอนบนเตียงด้วยสิ”
       วงเดือนตกใจจะโวย
       เมฆารีบพูด “ผมล้อเล่น”
       วงเดือนถอนหายใจโล่งอก
       เมฆาจับมือวงเดือนมากุม “แค่คุณยอมแต่งงานกับผม มันก็มากเกินพอ ผมไม่กล้าขออะไรคุณมากกว่านี้อีกแล้ว นอกจากจะรอจนกว่าคุณจะให้”
       วงเดือนเปลี่ยนเรื่องดีกว่า “ไปทำงานเถอะนะคะ เดี๋ยวจะสาย”
       เมฆายิ้ม ว่าง่าย “ครับ” ชะงักกึกเหมือนนึกบางอย่างได้ “อ้อ! เดี๋ยวก่อน”
       วงเดือนเลิกคิ้ว ฉงน “ลืมอะไรเหรอคะ”
       “เกือบลืมครับ” พูดจบเมฆาก็หอมแก้มวงเดือนฟอดหนึ่ง วงเดือนตกใจ
       “ต้องซ้อมไว้ จะได้เนียนๆ คุณพ่อคุณแม่จะได้เชื่อ” เมฆาอ้าง
       วงเดือน...เอ๋อ เหวอ ขณะเมฆายิ้มน่ารัก
       “ผมไปนะ”
       เมฆารีบออกจากห้องไป วงเดือนเพิ่งจะตั้งตัวติด เดินตามออกไปส่งที่หน้าห้อง มองตามเมฆา ก่อนจะเอามือลูบแก้มตัวเองหน้าเศร้าๆ แล้วชะงักมองประตูห้องฝั่งตรงข้าม นึกวูบว่า “เค้าทำอะไรกันอยู่น้า” ในที่สุดตัดใจจะเดินกลับเข้าห้อง แต่ได้ยินเสียงดังตุ้บ เหมือนของหนักๆ หล่นพื้น วงเดือนสะดุ้ง ชะงักหันกลับไปมอง แล้วนึกจะไม่ยุ่ง แต่ดันมีเสียงแก้วแตกดังเพล้งตามมา
       วงเดือนสะดุ้ง “หนูนา”
       วงเดือนรีบพุ่งเข้าไปที่หน้าห้องเคาะเบาๆ แล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องภูผาทันที

       วงเดือนก้าวเข้าห้องมา กวาดตามองไปเห็นภูผานอนกองอยู่กับพื้น มีแก้วน้ำตกแตกอยู่ใกล้ๆ เหมือนภูผาพยายามจะหยิบแก้วน้ำ แล้วทำหล่น
       วงเดือนตกใจร้องเรียก “คุณภูผา”
       วงเดือนรีบเข้าประคองภูผาที่ยังแฮ้งค์ๆ อยู่ ได้กลิ่นเหล้าหึ่ง
       “คุณเมาเหรอเนี่ย”
       วงเดือนส่ายหน้าก่อนจะพยายามลากภูผากลับขึ้นไปนอนบนเตียง ปรากฎว่าวงเดือนเสียหลักล้มทับภูผาลงไปบนเตียงด้วย หน้าสองคนใกล้ชิดกัน ภูผาลืมตาขึ้นจ้องวงเดือน
       เรียกเสียงอ่อยๆ “เดือน...”
       วงเดือนมองนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

       เมฆาเดินลิ่วมาที่รถจะรีบไปโรงพยาบาล พอจะดูเวลา จึงนึกขึ้นได้ว่าลืมนาฬิกาข้อมือก็เลยเซ็ง ก่อนจะรีบเดินกลับจะไปเอานาฬิกาที่ห้อง

       วงเดือนและภูผายังกอดกันอยู่ในท่าเดิม
       ภูผามองวงเดือนสายตาน้อยใจ น้ำเสียงตัดพ้อ “รักมันจริงเหรอ”
       “คุณยังไม่สร่างเมานะคะ”
       วงเดือนจะดันตัวออก ถูกภูผากอดรัดไว้แน่น
       ภูผาเสียงแข็งขึ้น “ตอบฉันมาก่อน”
       วงเดือนแข็งขืน “ปล่อยเดือน”
       ภูผาเริ่มโกรธ “รังเกียจฉันมากนักเหรอ”
       วงเดือนไม่ตอบ ตั้งหน้าตั้งตาทุบอก “บอกให้ปล่อย”
       ภูผาทั้งโกรธทั้งเมาค้างอยู่ “ไม่ปล่อย”
       พูดจบก็ระดมจูบๆๆ รัวเร็วแบบขาดสติ วงเดือนทั้งผลักทั้งทุบ สุดท้ายตบหน้าเผียะ ภูผาชะงัก วงเดือนชะงัก ภูผาโกรธจัดฟัดวงเดือนจมที่นอนไปเลย
       วงเดือนตกใจตาค้าง “คุณภูผา”

       ในขณะที่เมฆาเดินมารีบๆ แต่ก็ต้องชะงักเพราะโฉมไฉไลโผล่มายืนขวางทาง
       “จะรีบไปไหนแต่เช้าคะ..เจ้าบ่าวป้ายแดง”
       เมฆาเซ็ง “หลีกไป..ผมรีบ”
       “อะไรกันเนี่ย! เพิ่งจะแต่งเมียแท้ๆ แต่วันนี้รีบเผ่นออกจากบ้านตั้งแต่เช้า” มองเหล่จับอาการ “มันชักจะยังไงๆ ซะแล้วนะเนี่ย”
       เมฆาอ่อนใจ “ไม่อะไร ยังไง หรอกโฉมไฉไล มันเป็นเรื่องปกติของคนที่เค้ามีการมีงานทำ ไม่ใช่ล่องลอยไร้สาระไปวันๆ เหมือนคุณ”
       โฉมไฉไลเจอด่ารับอรุณก็โกรธตาขวาง “เมฆา”
       “หลีกไปดีกว่า อย่าทำตัวถ่วงเวลา เวลาของผมมีค่ามาก”
       เมฆาผลักไหล่โฉมไฉไลแล้วรีบเดินไปเลย

       โฉมไฉไลตาขวาง “หึ้ย!! แล้วซักวันคุณจะต้องมาคุกเข่าตรงหน้าโฉม เมฆา”

       เมฆารีบวิ่งมาตามทางจนถึงหน้าห้องนอน ผลักประตูเข้าไป ชะงักนิดหนึ่ง มองหาวงเดือนแต่ไม่เห็น

       “เดือน..เดือน”
       เมื่อเห็นว่าไม่อยู่ก็คิดนิดหนึ่ง ก่อนจะปรี่ไปหยิบนาฬิกาข้อมือมาใส่แล้วเดินหาวงเดือนในห้องต่อ
       “เดือน...” เมฆานิ่งคิดนึกสงสัย “ไปไหนแล้ว”
       เมฆาเดินออกมาหน้าห้องปิดประตู หมุนตัวจะเดินออกแล้วต้องชะงัก มองไปที่ประตูห้องภูผา มองนิ่งอยู่อย่างนั้นสักพักหนึ่ง ก่อนจะรีบเดินออกไปทำงาน

       หนูนานั่งซักผ้าอยู่ที่ลานซักผ้าหลังบ้าน ชอุ่มเดินมาเห็นก็พุ่งมาหา
       “หนู...เอ๊ย! คุณหนูนาคะ ไม่ได้ค่ะ!! ห้ามเด็ดขาด!! ลุกเดี๋ยวนี้!! ชอุ่มซักเองค่ะ”
       หนูนาพูดท่าทีสบายๆ “ใจเย็นน้า! ให้ฉันทำเถอะ วันๆ ได้แต่นั่งๆ นอนๆ เบื่อจะตายชัก”
       “ดีแล้วค่ะ ยิ่งกำลังท้องกำลังไส้ นั่งๆ นอนๆ น่ะดีแล้ว คุณหนูในท้องออกมาจะได้จ้ำม่ำ ฮิฮิ” ชอุ่มหัวเราะคิกคัก
       “ไม่ไหวละ ตะก่อนตอนอยู่ที่ไร่เคยทำงานทั้งวัน เฮ้อ! พูดแล้วก็คิดถึง”
       ชอุ่มมองอย่างสงสาร “นี่ใจคอจะกลับไปอยู่ที่นู่น ไม่อยู่ด้วยกันที่นี่จริงๆ เหรอคะ”
       หนูนาพยักหน้า
       ชอุ่มหน้างอ “ชอุ่มก็อดเห็นหน้าคุณหนูตอนคลอดอ่ะสิคะ”
       หนูนายิ้มๆ เลี่ยงไม่อยากพูดเรื่องนี้ ลุกขึ้นจะตากผ้า ชอุ่มแย่งตะกร้ามาถือไว้จนได้
       “ชอุ่มเองค่ะ คุณหนูนาน่าจะไปดูแลคุณภูผาดีกว่านะคะ ว่าแต่ป่านนี้แล้ว...คุณภูผายังไม่ตื่นอีกเหรอคะ”
       หนูนาเลิกคิ้วคิดตาม...เออ! นั่นสิ?!

       วงเดือนนอนหันหลังให้ภูผา น้ำตาไหลพราก วงเดือนจะขยับตัวออก ภูผากระชับอ้อมกอดไว้แน่น
       “ปล่อย”
       “ฉันจะไม่ปล่อยเธออีกแล้ว”
       วงเดือนหันมาประจันหน้า พยายามผลักไส “บอกให้ปล่อย”
       “เธอร้องไห้ ทำไม?” น้ำเสียงน้อยใจ “เธอเสียใจมากเลยเหรอเดือน”
       วงเดือนประชด เสียงแข็ง “ใช่! เดือนเสียใจที่สุด”
       ภูผาเริ่มพาลเสียงแข็งใส่มั่ง “แล้วทีกับไอ้เมฆาล่ะ ดีใจจนตัวสั่นเลยใช่มั้ย”
       วงเดือนโกรธมาก “คุณภูผา”
       “ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้”
       วงเดือนขัดขึ้นทันที “คุณเองก็เหมือนกัน! หยาบคาย! ใจร้าย! คุณไม่ใช่คุณภูผาที่เดือนเคยรู้จักอีกแล้ว”
       ภูผาจ้องหน้าอาฆาต “ก็เพราะเธอไง! ก็เพราะเธอ!”
       วงเดือนเถียงแรง “เพราะตัวคุณเองต่างหาก ที่แท้คุณมันก็ผู้ชายใจร้าย เห็นแก่ตัว แล้วก็หยาบคายที่สุด”
       ภูผาสวนทันควัน “เธอมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันหรอก ปากก็บอกว่ารักฉันคนเดียว แล้ววันนี้เป็นไง กลายเป็นเมียไอ้เมฆาไปแล้ว”
       วงเดือนตบหน้าอีกเผียะ!!
       ภูผาหน้าหัน ค่อยๆ หันกลับมา มองเขม็งด้วยสายตาหยามเหยียด “แล้วก็เพิ่งเป็นเมียฉันไปหมาดๆ ด้วย”
       วงเดือนเงื้อจะตบ ภูผาจับมือไว้ พูดใส่หน้าอย่างกัดฟันกรอด
       “ฝากขอบใจไอ้เมฆามันด้วย ที่แบ่งเมียให้พี่ชายมัน”
       วงเดือนหัวใจจะสลาย “คุณ” น้ำตารื้นขึ้นมาอีก
       “แล้วก็ฝากบอกมันด้วย ว่าฉันคงไม่รับแบ่งถาวร เพราะฉันก็มีเมียของฉันเองอยู่แล้วเหมือนกัน”
       วงเดือนปล่อยโฮออกมาเสียใจเหลือแสน “คุณภูผา”
       ภูผาผลักวงเดือนออกแล้วผลุนผลันลุกไปจากเตียง ปล่อยให้วงเดือนร้องไห้โฮจนฟุบลงกับเตียงด้วยหัวใจบอบช้ำแสนสาหัส

       ขณะเดียวกันหนูนาเดินมาเรื่อยๆ ภูผาซึ่งเปลี่ยนชุดใหม่เรียบร้อย เดินเร็วๆ เหมือนกำลังตามหาหนูนา จนมาเจอกันตรงมุมหนึ่ง
       “หนูนา” ภูผาเรียก
       หนูนายิ้มแฉ่ง วิ่งเข้ามาหาหน้าระรื่น “สร่างเมาแล้วเหรอคุณ”
       “เราจะกลับบ้านกันแล้วนะหนูนา”
       หนูนาชะงัก ตาโต ก่อนจะดีใจ “ไชโย้”
       หนูนากระโดดกอดภูผาแน่น ภูผากอดตอบหนูนาพอเป็นพิธี สีหน้านิ่งเฉยในใจแท้จริงรู้สึกผิดในสิ่งที่เพิ่งทำลงไป ไม่กล้าสู้หน้าวงเดือนและไม่กล้าสู้หัวใจตัวเองที่จะหวั่นไหว

       เพราะถึงยังไง...วงเดือนก็แต่งงานกับเมฆาไปแล้ว

       หลังอาบน้ำเสร็จ วงเดือนติดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายเสร็จ มองตัวเองในกระจก แล้วซบหน้าลงกับฝ่ามือ ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างคับแค้นใจ

       ตอนค่ำวันนั้นอนุต ศรีดารา ภูผา หนูนา โฉมไฉไล นั่งรอทานอาหารค่ำอยู่
       “เมฆากับวงเดือนล่ะ” อนุตถาม
       ภูผาอึ้งไปนิดหนึ่ง
       ชอุ่มรายงาน “คุณเมฆายังไม่กลับจาก รพ. ส่วนคุณวงเดือนกำลังมาค่ะ”
       ภูผาขยับท่าทีมีพิรุธ
       ศรีดารายิ้ม “อ้าว! มาพอดีเลย”
       วงเดือนเดินมีพิรุธเข้ามา
       ศรีดาราทัก “ไงจ๊ะเดือน? หายเหนื่อยรึยัง? มาทานข้าวด้วยกันจ้ะลูก”
       วงเดือนเหลือบมองภูผา เป็นจังหวะเดียวกับที่ภูผามองมาเช่นกัน
       “ค่ะ”
       โฉมไฉไลแซวไปโดยไม่รู้เรื่อง “แหม...วันนี้เห็นหมกตัวเงียบอยู่ในห้องตั้งแต่เช้าจรดเย็น สงสัยจะเหนื่อยมากสิจ๊ะ..วงเดือน” หัวเราะขำคิกคัก
       วงเดือนสะดุ้ง มองภูผา? ใจหล่นวูบอดคิดในในใจไม่ได้ว่า โฉมไฉไลแอบรู้อะไรหรือเปล่าเนี่ย?
       ชอุ่มทนไม่ไหว “อยู่ติดห้องได้มั่งก็ดีนะคะ ดีกว่าพวกนี้ วันๆ เอาแต่ร่อนไปนู่นไปนี่ ไม่เคยอยู่เป็นที่เป็นทาง”
       โฉมไฉไลปรี๊ด “ชอุ่ม เธอว่าใคร” โดยไม่รอฟัง ฟ้องเลยทันที “คุณพ่อคุณแม่ขา..ดูสิคะ..ชอุ่ม”
       อนุตตัดรำคาญ “ตักข้าวได้แล้ว..ชอุ่ม”
       ชอุ่มยิ้มสะใจ “ค่ะ..คุณผู้ชาย”
       “จะไม่รอคุณเมฆาก่อนเหรอคะ”
       ภูผาตาเขียวทันที
       โฉมไฉไลกัด “ว๊าย! เป็นห่วงสามี!”
       วงเดือนอึดอัด ภูผาจ้องหน้าวงเดือน วงเดือนกลัวใจภูผามาก ไม่รู้จะทำอะไรระห่ำๆ กลางโต๊ะอาหารรึเปล่า?
       โฉมไฉไลเขี่ยต่อเลย “หนูนาจ๊ะ...เธอเองก็ต้องหัดเอาอกเอาใจสามีเธอเหมือนอย่างวงเดือนเค้าบ้างนะจ๊ะ ไม่งั้นถ้าเกิดต้องเสียใจภายหลังแล้วจะหาว่าคุณโฉมไฉไลไม่เตือน”
       วงเดือน ภูผาร้อนตัวทันที ทั้งที่โฉมไฉไลก็ไม่ได้ตั้งใจ
       วงเดือนปิดปากด้วยการเชือดนิ่มๆ “เสียใจเหมือนคุณโฉมไฉไลน่ะเหรอคะ”
       โฉมไฉไลปรี๊ด ลืมตัวลุกพรวดขึ้นอย่างเอาเรื่อง “วงเดือน”
       อนุตโวย “อะไรกันเนี่ย นี่ยังเห็นหัวฉันกันอยู่รึเปล่า”
       สองคนชะงัก โฉมไฉไลฮึดฮัด วงเดือนสงบอารมณ์
       ระหว่างนั้นเมฆาเดินเริงร่าเข้ามา
       “คุยอะไรกันอยู่ครับ”
       ศรีดาราดีใจ “เมฆา...หิวมั้ยจ๊ะลูก”
       เมฆาเดินมาเกาะไหล่วงเดือน “หิวสิครับ” มองอาหารบนโต๊ะ “โอ้โห..กับข้าวน่าอร่อยจังเลย” แต่พอเห็นสีหน้าแต่ละคนในโต๊ะก็ชะงัก “เอ่อ...”
       อนุตตัดบท “ชอุ่ม”
       ชอุ่มรู้งานทันที “ค่ะ..คุณผู้ชาย”
       ชอุ่มปรี่เข้าตักข้าวให้อนุต ทุกคนก้มหน้าก้มตาทานอาหาร เมฆาไล่สายตามองทุกคนแล้วมองวงเดือนอย่างจับกิริยา วงเดือนหลบตา เมฆามองภูผา ภูผาเบือนหน้าไปตักกับข้าวให้หนูนา เมฆาสงสัยตะหงิดๆ

       วงเดือนอยู่ในชุดนอนนั่งหวีผมอยู่ เมฆาซึ่งสวมชุดนอนเช่นกันเดินเข้ามาหา
       “เกิดอะไรขึ้นที่โต๊ะอาหารรึเปล่าเดือน”
       วงเดือนชะงัก “ไม่มีอะไรนี่คะ”
       เมฆาพูดดักคอ “พี่ภูผา”
       วงเดือนชะงัก หลบตา แล้วส่ายหน้า
       เมฆาเดาต่อ “โฉมไฉไล”
       วงเดือนถอนใจเฮือกใหญ่
       “นั่นไง” เมฆาส่ายหน้าเซ็งๆ “โฉมไฉไล”
       “นิดหน่อยค่ะคุณเมฆา ก็ประสาคุณโฉมไฉไล..เธอก็พูดไปเรื่อย ไม่หนักหนาอะไร”
       เมฆาสะดุ้งนิดๆ กังวลว่าโฉมไฉไลจะปูดเรื่องที่เคยแอบมีอะไรกันครั้งที่ 2 พอได้ทีก็ขอสกัดไว้ก่อนซะเลย “เดือน...คุณต้องหนักแน่นนะ อะไรที่โฉมไฉไลพูดก็อย่าไปฟังอย่าไปเชื่อ คนๆ นี้พูดจาอะไรเชื่อไม่ได้”
       วงเดือนเมียงมองท่าทีของเมฆาที่ดูซีเรียสเกินเหตุ
       เมฆารู้สึกตัว “ผมก็แค่เตือนไว้” ยิ้มกลบเกลื่อน “ไม่อยากให้คุณต้องมีอะไรรกสมอง”
       วงเดือน ค่ะ..เดือนจะหนักแน่น
       เมฆายิ้มแฉ่ง “ผมดีใจ..ที่คุณเชื่อผม”
       วงเดือนพยักหน้าให้จบๆ “เดือนเชื่อคุณค่ะ”

       เมฆารวบตัววงเดือนมากอดแน่น ยิ้มร่าชื่นใจเหลือเกิน แต่สีหน้าวงเดือนทั้งเบื่อทั้งเซ็ง ชีวิตตัวเองเต็มกลืน

1 | 2 | 3 | 4

หน้าถัดไป

ข่าวล่าสุด ในหมวด

	ชิงนาง ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์*เพิ่มเติม
	ชิงนาง ตอนที่ 19
	ชิงนาง ตอนที่ 18
	ชิงนาง ตอนที่ 17
	ชิงนาง ตอนที่ 16

5 อันดับข่าวยอดนิยมของหมวด

	อาญารัก ตอนที่ 20 (จบตอน)
	มนต์จันทรา ตอนที่ 5 (จบตอน)
	มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 7
	มารกามเทพ ตอนที่ 16 (จบตอน)
	ปรากฏการณ์ คุณชายพุฒิภัทร ‘เจมส์’ ทำสาวเคลิ้มไปทั่ว

เครื่องมือจัดการเว็บ

ส่งบทความนี้ต่อ

พิมพ์หน้านี้

ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด

แสดงผลหน้าเดียว

แบ่งปันให้เพื่อน

จำนวนคนอ่าน 195761 คน

จำนวนคนโหวต 42 คน

คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่

เห็นด้วย

ไม่เห็นด้วย

เห็นด้วย 38 คน

91 %

ไม่เห็นด้วย 4 คน

9 %

ความคิดเห็นที่ 21

กลับกันกับฉัน โคตรๆๆเบื่อตอนที่บ้านแสนสมุทร หรือส่วนของโฉมกับแม่ ข้ามตลอดไม่อ่านมันเลย
อร

ความคิดเห็นที่ 39

ไม่ดีเลยวะ
kc d

ความคิดเห็นที่ 38

สนุกมากชิงนาง
tien

ความคิดเห็นที่ 37

grehtwj
kwangbybenyapa@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 36

อยากให้เหนือฟ้าคู่กับหนูนา ทั้งคู่ไม่น่าตายเลย
คอละคร

ความคิดเห็นที่ 35

ยังไม่อัพเลยรออยู่น้าอยากอ่านมาก ไม่เป็นอันทำอะไรแล้วเนี้ย แฮ่แฮ่ จาลงแดง
Mos

ความคิดเห็นที่ 34

หนูนาก็บอกแล้วว่าไม่ต้องแต่งงานกับตนแล้วเอาวงเดือนกลับมา พระเอกดื้อ อย่าโทษใครเลย วงเดือนถูกขืนใจโดยคนรัก หนูนาก็โดนขืนใจโดยวันชัย เฮ้ออ อะไรกันเนี้ย "ฉันกุ้มและอินกับละครเรื่องนี้ มากจริงๆ"
มะลิ

ความคิดเห็นที่ 33

ใช่แล้วบางวันก็มา 2 หน้าบางวันมาช้ามาเร็วไม่แน่นอนเลยค่ะ ละครจะจบตอนไหนค่ะนี้เริ่มจะเบื่อตัวอิจฉาเยอะไปหมดเลย
แฟนคลับอ๋อม

ความคิดเห็นที่ 32

ขอบคุณนะก่ะคุนก๊อบปี้101
ลิลลี่

ความคิดเห็นที่ 31

วันนี้ยังไม่มาเลยนะค๊า ไม่อัพทุกวันเหรอ เค้ารออยู่น๊า...
จ๊ะจ๋า

เห็นใจดึกันหน่อยนะ อยากรู้ไวๆ อ่ะ สงสารเดือนเมื่อไหร่จะเข้าใจกับภูผา สักที
aa

ความคิดเห็นที่ 30

มันคือละครนะค่ะ อย่าลืม!!!
M

ถูกต้องค่ะมันคือละคร ยิ่งอ่านยิ่งดูยิ่งอิน
น.แนน

ความคิดเห็นที่ 29

ตัวละครไม่ยอมแก้ปัญหา. ชอบประชดกันไปมา.
หนูนาก็เห็นแก่ตัวมากมาย.
พระเอกไม่สมควรเป็นพระเอกเอาสะเลยข่มขืนได้แม้คนที่รัก. ไม่คิดหรือว่าเธออาจจะท้อง. ไหนว่าเป็นคนดีรู้สึกผิดเรื่องหนูนาแต่ตัวเองทำสะเอง. หนำซ้ำทำกับคนรักด้วย (ก็ไม่ต่างกะไอ้วันชัยแหละ) ไม่เห็นรับผิดชอบหนีกลับไร่เฉยเลย
บ้านแสนสมุทรมั่วมาก. พี่สะใภ้ท้องกะน้องสามี. น้องสะใภ้มีอะไรกับพี่สามีโอ้ย. มั่วม๊ากๆ พี่ชายคนโตก็เพ้อฝันไม่ไหวจะเคลียแล้วเรื่องนี้นะ
ละครไทย

ขอโทษนะและยัยนางเอกละทำอะไรบ้าง ถูกปล้ำแต่ดันเฉยซะนี่ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังนอนห้องเดียวเป็นเมียเมฆาต่อ ขนาดนางเอกยังไม่รู้ร้อนรู้หนาวและคุณไปเดือดร้อนแทนทำไม ประหลาดโคตรการกระทำของนางเอก หล่อนเป็นนางเงียบไร้ปากเสียงไม่มีความรู้สึก บ้าประสาทมาก ใครทำอะไรก็เฉยมันลูกเดียว และก็มาร้องห่มร้องไห้เสียใจคนเดียว บ้ารึเปล่า ดูแล้วอึดอัดรำคาญมาก แทนที่ตัวเองเป็นเมียภูผาแล้ว ต้องหาวิธีบอกเลิกเมฆาไปซะ ก็ไม่ทำ นิ่งมันอยู่ได้และปัญหาใครจะมาแก้ให้ในเมื่อเจ้าตัวยังไม่คิดจะทำอะไรซักอย่าง
รำคาญนางเอกมาก

และที่น่าโมโห ยังกลัวอีกนะว่าพ่อแม่และเมฆาจะรู้ความจริง ต้องปล่อยให้ท้องโตแล้วถึงจะบอกรึ ยัยบ้าเอ๊ย ถึงวันนั้นไม่คิดเหรอไงว่าทุกอย่างมันจะแย่แค่ไหน จะว่าพระเอกเหมือนวันชัยได้ไง ในเมื่อตอนวันชัยข่มขืน หนูนาไม่สมยอม พอรู้ท้องถึงขั้นจะฆ่าตัวตาย แต่ยัยวงเดือนโดนปล้ำแต่เงียบเฉย แบบนี้เขาเรียกสมยอมทางจิตใจจ๊ะ
มิมี่

ความคิดเห็นที่ 28

มีอยู่ฉากหนึ่ง เหนือฟ้าบอกหนูนาว่า ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ จะอยู่ข้างเธอเสมอ
ตอนนี้ หนูนาท้องถ้าเหนือฟ้ารู้ จะเป็นไงต่อไป
ดอกรัก

ความคิดเห็นที่ 27

อยากให้เรื่องนี้จบแล้วหล่ะ ใครพอรู้เมื่อไรอวสานอีกกี่ตอน ยิ่งอ่านยิ่งรำคาญบทโฉมกับแม่มาก บทจะเยอะแยะอะไรขนาดนี้ และเบื่อการที่ปล่อยให้เข้าใจผิดกันอยู่นั่นไม่เคลียร์ซักที ทั้งคู่เมฆาวงเดือน เบื่ออ่ะ ตัดฉากมาที่พฤกษ์ก็ไม่เห็นมีอะไรคืบหน้า แทนที่พฤกษ์จะบอกความจริงกับวงเดือนเรื่องที่เกิดขึ้น ทุกอย่างจะได้จบๆซักที ภูผาก็ต้องไปอยู่กับหนูนา รักก็ไม่รัก ลูกก็ไม่ใช่และกว่าหนูนาจะคลอดลูกจะโตความจริงจะแฉ อีกกี่ตอนเนี่ย มันยืดเยื้อดึงเรื่องนานไป แทนที่จะลุ้นแต่กลับเบื่อ
แพรวา

ความรู้สึกเดียวกัน เบื่ออะ....
nemo

ความคิดเห็นที่ 26

สรุปมีกี่ตอนอ่ะใครรู้ช่วยตอบหน่อย
ลิลลี่

น่าจะยุที่ประมาณ 22 ตอนรึป่าวไม่แน่ใจ เห็นเค้าว่าเป็นละครแนวได้เงินเร็ว ปกติละครต้อง30ตอนอ่ะ เคยอ่านเจอค่ะ
goppy_101@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 25

เฮ้อ...เหนื่อยและเครียดมากๆ ทำไมมันอิรุงตุงนังกันอย่างนี้นะ ตามความเป็นจริง แต่งงานกับน้องแล้ว สังคมเขารู้กันทั่ว ต่อให้ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกัน แต่ตอนหลังจะกลับมาแต่งกับพี่ได้เหรอ? ไม่มีใครถือเหรอ? ไม่น่าจะใช่นะ โดยนิตินัยแล้ว ยังไงๆ ก็ไม่สมควร ทำไมดำเนินเรื่องแบบนี้ ดูแล้วไม่สบายใจเลย
taktayza@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 24

อีรุงตุงนังกันดีเหลือเกิน ทั้งเรื่องมีใครมีความสุขบ้าง แม้กระทั้งคนดู เครียดกันไปหมด รักๆ แค้นๆ โลภๆ หลง
นอกจาก "เจ้าดอย" คนเดียว ๕๕๕
taktayza@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 23

เรื่องเริ่มจะยึดเยื้อออกไปอีกและโฉมก็ทำป่วนจนปวดกระบาลหนูนาอีกอ่านมาถึงตอนนี้ดีใจที่ภูผารู้ว่าเหนือฟ้าไม่ตายต่อไปจะทำอะไรก็ทำเสียน่ะ ไปบอกให้หนูนารู้เสียจะได้คิดตัดสินใจใหม่เสียที จนถึงตอนนี้มีสักกี่ตอนเองที่ภูผากับวงเดือนหวานกันนอกนั้นเป็นของหนูนาเรียบพอจะรักเข้าใจกันก็ใกล้จบไม่คุ้มเลยน่ะวงเดือน
mama

ความคิดเห็นที่ 22

เมื่อไหร่ๆ วงเดือนจะท้อง :) เริ่มบ้านแม่ลูกคู่นั้นเหมือนกันค่ะ
babyboo

ความคิดเห็นที่ 21

ความคิดเห็นที่ 20

ไม่อยากอ่านตอนที่มีหนูนากับภูผา น่าเบื่อ
จ๊ะจ๋า

ความคิดเห็นที่ 19

จะรอดูตอนต่อไปน่ะค่ะ รีบอัพไว้น่ะค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งสนุก
น.แนน

ความคิดเห็นที่ 18

รักคนอัพนะคะพรุ่งนี้จะรอตั้งแต่ตีห้าจ๊ะ
ก้อย

ความคิดเห็นที่ 17

ขอให้คนที่รีบอัพให้พวกเราอ่านทุกวัน รวยรวย ขอให้โชคดี ขอให้ถูกหวย งวดนี้นะคะ
ลิลลิ่

ความคิดเห็นที่ 16

ยังไงเนี่ยเมึ่อใรวงเดือนกับภูพาจะเข้าใจกันสักทีละเนี่ย. . . และสุดท้ายหนูนาจะตายจริงๆเหรอเนี่ย
poppie_5446@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 15

ลงให้ตั้ง2หน้าแน่ะแต่ยังไม่จบ ก็ดีค่ะ อย่าให้วงเดือนท้องเลยนะสาธุ
เดี๋ยวก็ผิดใจกันอีก เดี๋ยวมันเป็นเหมือนเรื่องขุนช้างขุนแผนเล้ยย
สี้&7

ความคิดเห็นที่ 14

เมื่อไหร่ภูผากับวงเดือนจะเข้าใจกันสักที ไม่มีใครยอมเปิดปากพูดความรู้สึกออกมา TT คิดว่าวงเดือนคงต้องท้องแน่ๆ
babyboo

แล้วภูผาก็คิดว่าเป็นลูกของเมฆากับวงเดือน 55555 :D
Porjai

ความคิดเห็นที่ 13

ยิ่งอ่านๆสนุกค่ะติดงอมเลยแต่งงไปหมดแล้วค่ะโฉมท้องแล้วถ้าวงเดือนท้องอีกจะทำอย่างไงดีมันผิดฝาผิดตัวไปหมดแล้วค่ะ หนูนาวันนี้พูดได้โดนใจมากเลยไม่อยากให้เธอตายแล้วละเธอควรจะพบเจอกับความรักที่แท้จิงที่เหนือฟ้ามอบให้ดีกว่า สรุปใครจะฆ่าวันชัยค่ะ ขออย่าเป็นภูผาเลยสงสารไม่อยากให้ติดคุกค่ะ บทสลับซับซ้อนซ่อนเงื้อนจริงๆ อย่าลืมอัพเร็วน่ะค่ะวันนี้ช้ามากเลยค่ะ
mama

ความคิดเห็นที่ 12

เดานะ โฉมท้องกับเมฆา และเดี๋ยววงเดือนคงแพ้ท้อง ท้องกับภูผา
คิดว่านั้น

ความคิดเห็นที่ 11

ยิ่งอ่านยิ่งมันโฉมท้องแล้วได้ใจจิงจิง ตัวอิจฉาชนะเลิศค้าาาาา
Mos

ความคิดเห็นที่ 10

อยากรู้ว่าตอนจบเหนือฟ้าคู่กับใคร!! หนูนาตายเปล่า
nook_netnapa@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 9

น่าสงสารวงเดือนจัง คุณภูผาคุณใจร้ายมาก อยากให้วงเดือนออกไปจากบ้านแสนสมุทรนะ เพราะมันดูอึดอัด ทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้เลย
แก้วหวาน

ความคิดเห็นที่ 8

น่าสงสารวงเดือนจัง คุณภูผาคุณใจร้ายมาก อยากให้วงเดือนออกไปจากที่นี่
แก้วหวาน

ความคิดเห็นที่ 7

ไม่อยากให้หนูนาตาย รันทดเกินไป
กร

ตอนจบนู๋นาตายหรอ
nongae_micky@hotmail.com

นี่หนูนาจะตายจริงๆหรอเนี่ย
pp

ค่ะตายจริงๆ
jikiizz (nuchprawee สมาชิก)

ตายจริงหรือ ถ้าจริงขอบคุณที่ขอก
จะได้เลิกดู คนดีๆ ตายหมด แล้วโฉม ไม่ตายสะที
จิ

ความคิดเห็นที่ 6

สุดยอดจิง
Mos

ความคิดเห็นที่ 5

วงเดือนหนูจะไปต่อได้อย่างไรค่ะภูผาทำไมทำแบบนี้โกรธแค้นเข้าใจค่ะแต่ไม่เหลือคำว่าสุภาพบุรุษเลยการกระทำและคำพูดเจ็บแสบมาก กลัวใจภูผาจริงๆวงเดือนหนีไปจากครอบครัวนี้ดีไหมค่ะชีวิตทำไมอาภัพเช่นนี้ลูกผุ้หญิงด้วยกันเห็นใจเธอมากค่ะ
mama

ความคิดเห็นที่ 4

เกลียดภูผาทำไมต้องทำอย่างนี้กับวงเดือนเพราะตัวเองต่างหากล่ะที่มีหนูนาก่อนและมีลูกด้วยกันอีกด้วยแล้ววงเดือนจึงตัดใจและยอมแต่งงานกับเมฆา
แต่ยังไงก็ขอให้ทุกคนสมหวังไม่อยากให้มีการตายหมดเหมือนเรื่องย่อที่อ่านในหนัง
นิดหน่อย

นี่ ตกลงดูละครเรื่องเดียวกันเปล่าเนี๊ยะ ภูผามีลูกกับหนูนาที่ไหนกัน ตัังแต่เมื่อไร ผิดเรื่องแล้วมั๊ง
เฮ้อ

วงเดือนทำตัวเอง ไม่ได้รักแล้วทำไมต้องแต่ง อยากเอาตัวไปผูกมัดทำไม แค่เพราะตอบแทนบุญคุณผู้กตัญญูแต่ช้ำใจทั้งชีวิตอยู่กับชายที่ไม่ได้รัก เลือกเดินทางผิดช่วยไม่ได้ วิธีแก้ปัญหามีตั้งเยอะแยะ ทางออกดีๆมีไม่เลือกแต่ชอบเอาตัวเองเข้าไปติดกับดักปัญหาสุดท้ายก็มานั่งน้ำตาตก
ช่วยไม่ได้จริงๆ

ภูผาไม่เคยมีอะไรกับหนูนานะคะ และลูกในท้องของหนูนาเป็นลูกของวันชัยค่ะ หากคุณได้อ่านแต่แรก ที่ภูผารับเป็นพ่อและจะแต่งงานกับหนูนา เพราะคิดว่้าตัวเองเป็นต้นเหตุให้หนูนาถูกวันชันข่มขืน
goijung

ตอบคุณเฮ้อ
ก็รับเป็นพ่อทั้งๆที่ไม่ใช่นั่นแหละวงเดือนจะไปรู้ได้อย่างไรว่าไม่ใช่
และตอบคุณข้างล่างอีกคนด้วยวงเดือนกตัญญูคะ่ต้องการทำทุกอย่างเพื่อให้แสนสมุทรมีความสุขทำอะไรได้ก็จะทำค่ะ
นิดหน่อย

ใช่ ตกลงดูจริงป่ะเนี่ยไม่ได้ดูทั้งหมดแล้วเหมารวมอีกแต่อีกคนที่ตอบกลับคนที่2เขาว่าถูกแล้วนะ เลือกทางผิดเองสุดท้ายแล้วเป็นไงล่ะมานั่งน้ำตาตกเสียใจในวันที่แต่งงานเนี่ยนะ คิดช้าไปแล้วปล่าวคะแม่คุณณณ การแต่งงานเนี่ยหมายถึงแต่งแบบต้องการคนๆนั้นมาอยู่ด้วยจริงๆ มันหมายถึงทั้งชีวิตเลยถ้าคุณยังมีความคิดอยู่นะคุณวงเดือนกรุณาคิดก่อนทำ
ดฟพะนำม่้

วงเดือนหัวอ่อนค่ะบวกกับความกตัญญูมีในจิตรใต้สำนักตลอดเวลาคนรอบข้างก้กดดันเธอด้วย ทุกอย่างถงออกมาเช่นนี้เศร้ามากค่ะ
แฟนคลับอ๋อม

อย่าโกรธนะ ไม่ใช่หัวอ่อนอย่างเดียวแต่ไม่ฉลาดเอาซะเลย ความกตัญญูตอบแทนได้แต่ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตไปทิ้งแบบนั้นนี่ การแก้ปัญหามันมีอยู่แล้วแต่ทำไมไม่มองหาวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ ถ้าอธิบายเหตุผลให้คุอนุตฟัง เชื่อว่าเขาต้องเข้าใจเพราะตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจให้เมฆาแต่งกับวงเดือนอยู่แล้วเพราะรู้ว่าวงเดือนรักภูผา อย่าโทษแต่พระเอกเลย นางเอกก็ทำตัวได้น่าเบื่อมาก เอาแต่ร้องไห้เก็บกด ไม่เป็นตัวของตัวเองใครจูงทางไหนก็ไปทางนั้น
เบล่า

แล้วไม่บอกให้ชัดเจนล่ะคะ แล้วทำอะไรก็จะทำให้แสนสมุทรมีความสุขใช่ไหมคะ?? แต่งงานเพื่ออยู่กับคนที่ไม่ได้รักทั้งชีวิตน่ะหรอคะยอมเจ็บทั้งชีวิตเพื่อแสนสมุทรน่ะหรอทั้งชีวิตนะไม่ใช่เล่นๆนะคะ กตัญญูนี่มันต้องทดแทนก็ถูกค่ะ แต่ว่าวงเดือนก็ทดแทนทั้งชีวิตแล้วนี่คะ(เช่น ดูแลอรุณเป็นพยาบาลให้ตอนแรกจะยอมแต่งงานด้วยแล้วนิไม่เรียกว่าทดแทนหรอ)จะไปบังคับอะไรเขาอีก
ดฟพะนำม้

ความคิดเห็นที่ 3

ภูผาค่ะเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงพูดจาไม่น่าฟังเลยแตก็สะใจพี่ตัดหน้าเมฆา สงสารวงเดือนจังเลยเจ็บหัวใจมากๆๆแต่ให้มีลูกด้วยกันเร็วๆๆน่ะ 555
แฟนคลับอ๋อม

แบบปาดหน้าเค้กเมฆา ชอบๆๆ แต่เดือนจะทำยังไงหละทีนี้ ภูผาก็จะกลับไร่แล้ว
aa

ความคิดเห็นที่ 2

เห็นด้วยค่ะ แต่ว่าทำไมคุณภูผาทำแบบนี้ถึงจะชอบคุณภูผาไม่ก็ไม่ค่อยชอบที่เขาทำแบบนั้นเท่าไหร่อะ และมีอีกเรื่องที่กังวลมากๆอ่า มันกลายเป็นรักหลายเศร้าป่ะเนี่ย เริ่มด้วยวงเดือนชอบคุณภูผาๆชอบวงเดือนหนูนาชอบคุณภูผาเหนือฟ้าชอบหนูนาแต่ถ้าอยู่ไปนานๆนี่เดวมะยออาจจะมาชอบเหนือฟ้าก็ได้ เมษาก็ชอบวงเดือน กลายเป็นรัก4เศร้าเรา4คนซะงั้น
Hngh

ความคิดเห็นที่ 1

อัพเร็วๆได้ไหมอ่ะค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งสนุกเลย ชอบมากเรื่องนี้
น.แนน

ป้าแนนคะ ไม่ต้องลงรูปได้มั๊ยคะ มันหลอนมากๆ เลย นู๋กลัวอ่ะคะ
หลอนสุดๆ อ่ะ

ล๊อคอินเข้าจากเฟสบุ๊คมันเลยมีรูป ถ้าน่ากลัวก็ทำใจน่ะ คิดว่าแก้ปีชงสะเดาะเคราะห์ 555
น.แนน

โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

1.	โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ

2.	ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

3.	ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น

4.	เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง

5.	ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ

เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง

แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม

โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ตอบกลับ :

ความคิดเห็นที่ 26

ชื่อ/e-mail ของคุณ :

กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม

Privacy, Disclaimer and Intellectual Property Policy