หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายพุฒิภัทร

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
6 พฤษภาคม 2556 16:58 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7 (ต่อ)
       
       ด้านไกรฤกษ์ขับรถมาตามทางและเลี้ยวเข้าซอยไปบ้านพินิจที่ทั้งมืดและเปลี่ยว ไกรฤกษ์เหลือบมองไปที่เบาะด้านหลังตลอด เพราะกรองแก้วที่นอนไม่ได้สติอยู่ในชุดราตรีสวยเด่นมาก อิงอรนั่งประกบคอยดูแล
       
       อิงอรพะวงแต่เรื่องไปให้ถึงบ้านพินิจ
       “ฮ่าๆๆ นังใบบัว มันไม่รู้ว่ามันเล่นกับใคร คอยดู เดี๋ยวแม่จะใส่ไฟซะให้ไม่ได้ผุดได้เกิดเลย”
       ไกรฤกษ์ยังคงมองแต่กรองแก้วโดยเกิดความรู้สึกเสียดายที่จะส่งไปให้พินิจ
       “คราวนี้พวกเราจะรวย” อิงอรเสยผมที่ปรกหน้ากรองแก้วขึ้น “ยิ่งท่านต้องการนังแก้วมากขนาดนี้ รับรองเราสบายแน่ๆ” อิงอรเห็นรอยเลอะที่ต้นคอกรองแก้ว “อุ๊ย เลอะอะไร” อิงอรรีบเอาผ้ามาเช็ด “ไม่ได้ๆ จะมีตำหนิก่อนถึงมือท่านไม่ได้”
       อยู่ๆ ไกรฤกษ์ก็จอดรถ
       อิงอรแปลกใจ “จอดทำไม..นี่แหละ ซอยบ้านท่าน..ถูกแล้ว ไปต่อสิ”
       ไกรฤกษ์ลงจากรถมาเปิดประตูให้อิงอร
       “แม่..แม่ลงไปจากรถก่อน”
       “อะไร แกจะทำอะไร” อิงอรถาม
       “ฉันขอเวลาส่วนตัวกับนังแก้วสิบนาที”
       “ไอ้ลูกเวร มาหื่นอะไรตอนนี้ ขับรถไป!”
       “ไอ้แก่หน้ามืดมันไม่รู้หรอกน่า ครั้งที่แล้วที่ชั้นเจิมเด็กก่อนที่แม่จะส่งให้มัน มันเคยรู้มั้ย รับรองครั้งนี้ฉันจะถนอมเป็นพิเศษ”
       “ถ้าแกอยากมาก ก็รีบเอานังแก้วไปส่งให้ท่าน แกจะได้มีเงินไปซื้อผู้หญิงตามที่แกต้องการ”
       “แม่จะไม่ลงใช่มั้ย..ได้ งั้นฉันลากนังแก้วเข้าข้างทางก็ได้”
       ไกรฤกษ์อ้อมไปเปิดประตูอีกด้านแล้วกระชากกรองแก้วจะเอาลงมา
       “แกอย่าทำอะไรบ้าๆนะ ไอ้ไกร”
       ไกรฤกษ์อุ้มตัวกรองแก้วออกมาได้แล้วกำลังจะประคองเอาเข้าป่าข้างทาง อิงอรโวยวายและพยายามห้าม แต่ไกรฤกษ์ผลักด้วยแขนข้างเดียวจนอิงอรล้มลงไปก้นจ้ำเบ้า
       กรองแก้วเริ่มได้สติแต่ก็ยังมึนหัวเพราะฤทธิ์ยา
       “คุณ..”
       “ตื่นแล้วเหรอจ้ะ ดี จะได้สนุกๆ” ไกรฤกษ์บอก
       ไกรฤกษ์อุ้มกรองแก้วเข้าไปในป่าข้างทางจนเจอที่เหมาะๆ เขาก็วางกรองแก้วลง
       “สวยๆสดๆอย่างนี้ ยอมให้ไอ้แก่นั่นประเดิมก็โคตรโง่”
       ไกรฤกษ์กำลังจะลวนลามกรองแก้ว
       “จะทำอะไร อย่านะ” กรองแก้วร้องลั่น
       อยู่ๆ ก็มีมือมากระชากไกรฤกษ์จากด้านหลังแล้วเหวี่ยงออกไป ไกรฤกษ์กระเด็นไป เขาตั้งหลัก และมองคนพวกนั้นก็พบว่าเป็นชายสวมไอ้โม่ง 3 คน ซึ่งก็คือรัชชานนท์ รณพีร์ และพุฒิภัทรที่สวมแว่นตาด้วย
       “พวกแกเป็นใคร” ไกรฤกษ์ถาม
       “ไม่ต้องรู้ว่าเราคือใคร รู้แค่ว่า ผู้หญิงคนนี้ เป็นของเราแล้ว ฮ่าๆ” รัชชานนท์หัวเราะ
       “ส่วนแก ถ้าไม่อยากตาย ก็ไสหัวไป” รณพีร์ขู่
       “ทำไมต้องทำตัวยังกับเป็นโจรด้วย” พุฒิภัทรถาม
       รัชชานนท์กับรณพีร์รีบทำเสียงให้พุฒิภัทรเงียบ “ชู่ว์”
       รัชชานนท์กับรณพีร์เซ็งที่พุฒิภัทรไม่มีมุขอะไรบ้างเลย
       “ไปๆๆไปดูสาวน้อยไป ทางนี้เราจัดการเอง” รณพีร์บอก
       พุฒิภัทรแยกไปดูกรองแก้ว
       กรองแก้วไม่รู้ว่าเป็นพุฒิภัทรจึงพยายามคลานหนี “อย่าเข้ามานะ”
       “ไม่ต้องกลัวชั้น” พุฒิภัทรบอก
       “เฮ้ย แกจะทำอะไรเด็กของชั้น”
       ไกรฤกษ์จะเข้าไปห้ามแต่รัชชานนท์มาขวาง ไกรฤกษ์จะชก แต่รัชชานนท์จัดการไกรฤกษ์จนไกรฤกษ์กระเด็นไปแล้วคว้าท่อนไม้ขึ้นมา
       “เล่นอาวุธเหรอ งั้นคงต้องให้” รัชชานนท์ตบบ่ารณพีร์
       “อะไรดีๆยกให้กันตลอด”
       ไกรฤกษ์เงื้อไม้เข้ามาสู้ รณพีร์ที่ถูกฝึกแบบทหารมาจับพลิกแล้วบิดจนไกรฤกษ์ร้องลั่น ไกรฤกษ์ถูกเตะที่ข้อพับจนสิ้นท่าไปอย่างไม่ยาก
       “อ๊าก!” ไกรฤกษ์หมอบ
       พุฒิภัทรที่จับกรองแก้วได้แล้วรีบประคองกรองแก้วขึ้นมา
       “ไปได้แล้ว”
       กรองแก้วยังดิ้นอยู่ “พวกคุณเป็นใคร ปล่อยชั้นนะ ปล่อย”
       พุฒิภัทรปิดปากกรองแก้วแล้วอุ้มตัวออกไป โดยมีน้องๆ คุ้มกันหลังให้
       อิงอรเดินเขยกตามมา
       “ไอ้ไกร นั่น พวกแกจะไปไหน หยุด เอานังแก้วคืนมา!”
       พุฒิภัทรหันกลับมาสบตากับอิงอรชั่วแว่บหนึ่ง อิงอรเอะใจที่ไอ้โม่งคนนี้สวมแว่นตาและรู้สึกคุ้นกับแววตาคู่นั้น
       
       แล้วพวกพุฒิภัทรก็พากรองแก้วหนีไปได้

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
        พุฒิภัทรอุ้มแก้วมาที่รถซึ่งจอดอยู่ใต้ต้นไม้ รัชชานนท์กับรณพีร์ตามมาติดๆ
       
       “เอ้า รีบพาไปขึ้นรถเร็วๆ” รัชชานนท์บอก
       กรองแก้วมีสติมากขึ้นจึงฮึดแรงทั้งหมดที่มีผลักพุฒิภัทรออกแล้วผวาจะหนี แต่พุฒิภัทรรีบรวบตัวกรองแก้วเอาไว้
       “เดี๋ยวก่อนแก้ว ชั้นเอง”
       กรองแก้วชะงักด้วยความแปลกใจ พุฒิภัทรถอดไอ้โม่งออกเผยให้เห็นใบหน้า
       “คุณชาย”
       กรองแก้วหันไปมองรัชชานนท์กับรณพีร์ก็ถอดไอ้โม่งออกเหมือนกัน
       “คนพวกนั้นจะจับตัวแก้วไปให้ท่านพินิจ พวกชั้นมาช่วยเธอนะแก้ว” พุฒิภัทรบอก
       “คุณชายทั้งสามท่านมาช่วยแก้ว”
       พุฒิภัทร พูดอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรแล้วนะแก้ว”
       “พี่ชายภัทร..ผมว่าเวลานี้พี่ชายรีบพาคุณกรองแก้วหนีไปก่อนดีกว่าครับ เราเล่นชิงตัวคุณกรองแก้วมาอย่างอุกอาจแบบนี้ ท่านพินิจต้องไม่อยู่นิ่งๆแน่” รณพีร์เสนอ
       “ผมเห็นด้วย อาศัยจังหวะนี้ที่ข่าวยังไปไม่ถึงหู” รัชชานนท์ส่งกุญแจรถให้ “พาคุณกรองแก้วไปซ่อนตัวที่อื่นก่อนเถอะครับ เพื่อความปลอดภัยของคุณกรองแก้ว”
       “แก้ว..แก้วจะไปกับชั้นมั้ย”พุฒิภัทรหยิบรองเท้าอีกข้างของกรองแก้วขึ้นมาจากพื้นรถ “ชั้นเจอรองเท้าเธอ ตกที่วังท่านชายเกริก..ถึงรู้ว่าเธอกำลังมีอันตราย..แล้วก็ตามมาที่นี่..ซอยบ้านท่านพินิจ..เราควรรีบไปจากที่นี่ เข้าใจไหม”
       กรองแก้วอึ้ง เธอมองรองเท้าข้างนั้น แล้วดูที่เท้าตัวเองที่ข้างนึงเปลือยเปล่า พุฒิภัทรจับเท้ากรองแก้วมาแล้วสวมรองเท้าอีกข้างหนึ่งให้โดยก้มหน้าก้มตาเหมือนไม่คิดอะไร
       กรองแก้วอึ้ง รัชชานนท์กับรณพีร์สบตากันเพราะทึ่งในตัวพี่ชาย
       
       อิงอรกำลังไล่ตีไกรฤกษ์ไม่ยั้ง
       “เพราะแกๆๆๆ ไอ้โง่ ไอ้มักมาก ไม่รู้จักพอ”
       ไกรฤกษ์ได้แต่ป้องกันตัวเองโดยไม่ตอบโต้
       “โอ๊ย พอได้แล้วแม่ ชั้นเจ็บ”
       “เจ็บแค่นี้ยังน้อยไป แกต้องเจ็บกว่านี้อีก” อิงอรตีจนเหนื่อยเอง “คราวนี้ชั้นตายแน่ ท่านฆ่าชั้นแน่ๆไอ้ลูกเวร”
       “อย่าเพิ่งตีโพยตีพายสิแม่ ช่วยชั้นคิดก่อนว่าไอ้พวกนั้นคือใคร”
       “แกกล้าพูดอีกเหรอ ถ้าแกมีความคิด แค่สักนิดเดียว มันจะเกิดเรื่องยังงี้มั้ย”
       “ไอ้โม่งพวกนั้น มันต้องไม่ใช่โจรกระจอกๆ เพราะท่าทางพวกมันเหมือนฝึกทหารกันมาอย่างดี”
       “ฝึกทหารเหรอ”
       อิงอรคิดถึงตอนที่เห็นสายตาซึ่งผ่านแว่นตาของพุฒิภัทรในคราบโม่ง
       “สายตาไอ้คนนั้น คนที่ใส่แว่นตา แม่ว่ามันคุ้นๆ” อิงอรบอก
       “ใช่ ผมก็คุ้นๆแว่นตาอันนั้น แล้วโจรอะไร ใส่เสื้อนอกหรูเชียว”
       
       รถของพุฒิภัทรแล่นฝ่าความมืดมาตามถนน กรองแก้วที่นั่งอยู่พยายามมองเส้นทางว่าถึงไหนแล้ว พุฒิภัทรที่ขับรถอยู่คอยแอบมองท่าทางของกรองแก้วเป็นระยะๆ
       “แก้วทำให้คุณชายลำบากอีกแล้ว”
       “ใครว่า เธอช่วยชั้นต่างหาก รู้มั้ยว่าตั้งแต่ชั้นมาเป็นหมอ ชั้นยังไม่เคยลาพักร้อนเลยสักครั้ง ถ้าไม่มีเธอ อะไรก็ฉุดชั้นออกจากห้องผ่าตัดไม่ได้” พุฒิภัทรบอก
       พุฒิภัทรยิ้มให้
       กรองแก้วเฉไฉ “เอ่อ ทางมืดจังเลยนะคะ”
       “กลัวเหรอแก้ว”
       “กลัวค่ะ”
       “กลัวทางมืด หรือว่ากลัวชั้น”
       กรองแก้วหันมาจ้องพุฒิภัทรเพราะรู้ว่าพุฒิภัทรแกล้งเลยเอาคืน “ค่ะ แก้วกลัวคุณชาย..กลัวว่าคุณชายจะทิ้งแก้วไว้กลางทางตรงนี้ แก้วตายแน่ๆค่ะ”
       กรองแก้วกับพุฒิภัทรยิ้มให้กัน
       “มองทางด้วยค่ะ!”
       พุฒิภัทรตกใจรีบมองทางทำให้รถเป๋ไปเล็กน้อย แต่พุฒิภัทรก็ประคองรถกลับมาได้
       
       ทั้งสองคนหัวเราะให้กันในท่าทีผ่อนคลาย

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
        เสียงคลื่นซัดฝั่งที่ชายหาดหัวหินดังมาเป็นระยะ ขณะที่รถของพุฒิภัทรจอดอยู่ที่หน้าบ้านพักตากอากาศวังเทพรหม พุฒิภัทรชวนกรองแก้วลงมาจากรถ
       
       “ลงมาสิแก้ว”
       กรองแก้วก้าวลงมามองตัวบ้านอย่างตื่นๆ
       “บ้านคุณชายหรือคะ”
       ทันใดนั้น ชุ่มคนเฝ้าบ้านก็วิ่งถือปืนออกมาจากในบ้านเพราะนึกว่าโจร
       “ใคร..นั่นใคร..บอกชื่อเสียงเรียงนามและวัตถุประสงค์มาให้ชัดเจน ไม่อย่างนั้นชั้นยิงหัวกระจุยแน่”
       กรองแก้วตกใจจึงรีบหลบหลังพุฒิภัทร
       “ผม หม่อมราชวงศ์พุฒิภัทร จุฑาเทพ อยากจะมาขออาศัยบ้านของท่านพ่อชั่วคราวเท่านั้นเองครับ”
       “คุณชายพุฒิภัทร ว่าแล้ว โจรอะไร แตงองค์ทรงเครื่องราวกับจะไปงานราตรีสโมสร” ชุ่มว่า
       “ขอโทษน้าชุ่มด้วยครับ ที่มาปลุกกลางดึก”
       ชุ่มขยับมามองใกล้ๆ ด้วยความดีใจและตกใจที่เสียมารยาท เขารีบวางปืนแล้วคุกเข่า
       “คุณชายจริงๆด้วย ไอ้ชุ่มผิดไปแล้วขอรับ”
       
       พุฒิภัทรเดินนำกรองแก้วเข้ามาในบ้าน
       “ท่านพ่อของชั้นซื้อบ้านหลังนี้เอาไว้นานมากแล้ว เมื่อก่อนตอนเด็กๆท่านพ่อพาพวกเรามาพักผ่อนที่นี่บ่อยๆ แต่ชั้นก็ไม่ได้มานานแล้ว”
       ชุ่มที่เดินตามหลังมามองกรองแก้วอย่างสงสัยข้องใจ กรองแก้วงงกับอาการของชุ่ม
       “น้าชุ่ม..เดี๋ยวช่วยจัดห้องนอน แล้วก็ช่วยหาชุดให้คุณแก้วเปลี่ยนด้วยได้ไหมครับ” พุฒิภัทรบอกแต่ชุ่มเอาแต่มองกรองแก้ว “น้าชุ่ม จ้องคุณแก้วอยู่นั่นแหละ ได้ยินที่ผมสั่งมั้ย”
       “ดะ..ได้ยินครับ” ชุ่มมองกรองแก้ว “คุณชื่อ..แก้วเหรอครับ..อย่าบอกนะครับว่าชื่อจริงคือ..กรองแก้ว”
       กรองแก้วตอบ “ค่ะ”
       “ไม่ต้องสงสัยหรอก ใช่แล้ว คุณกรองแก้ว นางสาวศรีสยามจริงๆ” พุฒิภัทรบอก
       “จริงเหรอครับ”
       “แต่..ห้ามไปบอกใครเด็ดขาดว่าคุณกรองแก้วพักอยู่ที่นี่ คุณแก้วต้องการความเป็นส่วนตัวอย่างสูง เข้าใจมั้ยครับ”
       “คะ ครับ..งั้น..ผมไปหาชุดให้คุณแก้วเปลี่ยนก่อนนะครับ”
       ชุ่มรีบวิ่งไป
       “ไม่ต้องห่วงนะครับ น้าชุ่มไว้ใจได้..ขึ้นมาสิครับ เดี๋ยวผมพาไปดูห้องนอน”
       “ค่ะ..เอ่อ” กรองแก้วเรียกเอาไว้ “คุณชายคะ”
       พุฒิภัทร ชะงัก “ครับ?”
       “เสียง..เอ่อ เสียงครืน ครืน ที่ได้ยินอยู่นี่..เสียงอะไรคะ”
       “ทะเลไงครับ”
       “ทะเล?”
       “ครับ ผมยังไม่ได้บอกคุณเหรอว่าที่นี่หัวหิน ทะเลก็อยู่ด้านหลังบ้านนี่เองครับ”
       “นี่แก้วอยู่ที่ทะเลเหรอคะ”
       กรองแก้วมีท่าทางตื่นเต้น
       
       กรองแก้ววิ่งยกชายกระโปรงออกมาที่ชายหาดด้วยหน้าตาตื่นเต้นมากที่ได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรก
       “ทะเล..ทะเลจริงๆด้วย ทะเลๆๆ”
       กรองแก้วดีใจจนกระโดดโลดเต้น พุฒิภัทรเดินตามหลังมาติดๆ
       “แก้วไม่เคยเห็นทะเลมาก่อนเลยจริงๆเหรอ” พุฒิภัทรถาม
       “ค่ะ ครั้งแรกในชีวิตเลยค่ะคุณชาย มันกว้างสุดลูกหูลูกตาเหมือนที่เขาว่าจริงๆด้วย ว้าวๆๆ”
       กรองแก้วถอดรองเท้าและยกกระโปรง
       “จะไปไหนแก้ว ระวังชุดเปียก”
       “แค่เอาเท้าแตะน้ำเองค่ะ”
       กรองแก้วยกชายกระโปรงแล้ววิ่งไปเอาเท้าสัมผัสกับน้ำทะเลอย่างมีความสุข
       “เย็นๆๆๆ น้ำเย็นมากเลยค่ะคุณชาย”
       พุฒิภัทรมองท่าทางสดใสของกรองแก้วแล้วก็เผลอยิ้มไปด้วย
       “มาเล่นน้ำกันๆๆๆ” กรองแก้ววิ่งกลับมาคว้ามือพุฒิภัทร “ไปๆๆๆ”
       “เดี๋ยวก่อนแก้ว”
       กรองแก้วลากพุฒิภัทรให้ไปเล่นน้ำ
       
       กรองแก้วที่ยามนี้ชุดเปียกโชกนั่งลงไปบนพื้นทราย
       “น้ำทะเลเค็มจริงๆด้วย”
       พุฒิภัทรที่ชุดเปียกเหมือนกันเดินมานั่งข้างๆ แล้วยิ้มที่เห็นกรองแก้วมีความสุข
       “ยิ้มอะไรคะคุณชาย” กรองแก้วถาม
       “ตั้งแต่เจอกันมา ชั้นไม่เคยเห็นแก้วมีความสุขขนาดนี้มาก่อนเลย แก้วดีใจยิ่งกว่าได้ตำแหน่งนางสาวศรีสยามอีกนะ”
       “คุณชายอย่าล้อแก้วสิ” กรองแก้วนึกขึ้นได้ “ตายแล้ว ชุดที่คุณชายให้มาเลอะทรายหมดเลย” กรองแก้วลุกขึ้นยืนปัดๆ “แก้วขอโทษนะคะ”
       “ไม่เป็นไรหรอกแก้ว ชุดเลอะก็ซักได้”
       “จริงนะคะ”
       กรองแก้วทิ้งตัวลงนั่งเล่นทราย
       “คืนนี้นอนตรงนี้เลยดีมั้ย” พุฒิภัทรถาม
       กรองแก้วเห็นอะไรบางอย่างติดแว่นตาของพุฒิภัทร “เอ๊ะ”
       กรองแก้วทำมือบอกให้พุฒิภัทรอยู่นิ่งๆ แล้วเข้าไปช่วยถอดแว่นตาออกมาก่อนจะเป่าเศษทรายที่ติดแว่นออกไปอย่างทะนุถนอม พุฒิภัทรได้แต่มองกรองแก้วอย่างตะลึง
       กรองแก้วสวมแว่นตาคืนให้พุฒิภัทร แล้วทั้งสองก็เผลอสบตากัน ทั้งคู่ชะงักงัน จังหวะนั้นชุ่มก็วิ่งเข้ามาพอดี
       “ชุดคุณกรองแก้วได้แล้วครับ อุ๊บส์....”
       กรองแก้วกับพุฒิภัทรรีบผละออกจากกันด้วยความเก้อเขิน
       
       ชุ่มรู้สึกตะหงิดๆ จึงหรี่ตามองอย่างจับผิด

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
        ด้านหม่อมเอียดกำลังเอนหลังให้บ่าวนวดเส้นให้อยู่ ในขณะที่อีกด้านย่าอ่อนหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาดูหน้าหนึ่งแล้วก็ต้องตะลึง
       
       “ตายแล้ว ตายๆๆ”
       หม่อมเอียดแปลกใจ
       “ใครตาย”
       “ไม่มีใครตายอย่างนั้นค่ะคุณพี่ แต่..” ย่าอ่อนไม่อยากจะพูด “คุณพี่ดูเอาเองเถอะค่ะ”
       “เลื่อนไปไกลๆหน่อยสิ”
       ย่าอ่อนถือหนังสือพิมพ์ให้ได้ระยะสำหรับคนสายตายาว “ได้ระยะหรือยังคะ”
       “นั่นแหละๆ” หม่อมเอียดเพ่งมอง “ผู้ชายคนนั้น..ชายภัทรใช่มั้ย..อ๋อ ภาพจากงานเลี้ยงวังท่านชายเกริกเมื่อคืนนี้ ชายภัทรดูสง่ามาก”
       “คุณพี่อย่ามัวแต่ชมหลานสิคะ ดูผู้หญิงที่ชายภัทรเต้นคู่ด้วยสิคะ” ย่าอ่อนจะขยับเข้าไปหา
       หม่อมเอียดรีบห้าม “อยู่ตรงนั้นแหละ อย่าเข้ามา” หม่อมเอียดเพ่งมอง “อืม สวยดีนะ ใครล่ะ..ใช่ท่านหญิงอุไร ภรรยาท่านชายเกริกหรือเปล่า”
       “ผู้หญิงคนนี้ชื่อกรองแก้วค่ะคุณพี่”
       “กรองแก้ว..ชื่อไม่คุ้น ภรรยาท่านทูตที่ไหนหรือ”
       “นี่คุณพี่จำไม่ได้เลยเหรอคะ กรองแก้วคนนี้คือนางสาวศรีสยามคนล่าสุด คนที่ตกเวทีแล้วก็ไปรักษาที่โรงพยาบาลของชายภัทรยังไงล่ะคะ”
       “แม่คนนี้น่ะเหรอ!!”
       “ใช่ค่ะ”
       “ไม่ต้องเข้ามา ถอยไปๆๆ”
       “โอ๊ย ทำไมคุณพี่ไม่ใส่แว่นตาล่ะคะ” ย่าอ่อนว่า
       หม่อมเอียดเพิ่งนึกได้จึงรีบเอาแว่นตาขึ้นมาสวม ย่าอ่อนรีบเอาหนังสือพิมพ์เข้าไปให้ดูใกล้ๆ
       “คุณพี่ดูสิคะ ชายภัทรยิ้มปากแทบจะถึงหู อย่างนี้ไม่ปกติแล้วนะคะคุณพี่”
       “เธอกำลังคิดว่าชายภัทรกับแม่นางงามคนนี้ จะมีอะไรเกินเลยกันน่ะเหรอ..ไม่มีทาง ชายภัทรไม่ใช่คนเหลวไหลแบบนั้น”
       “แต่ยังไงเสียชายภัทรก็ผู้ชายนะคะ ถ้าอยู่ๆมีผู้หญิงมาให้ท่า ถกแข้งถกขาโชว์เรือนร่าง มีหรือจะไม่หวั่นไหว..แล้วแม่คนนี้ก็กล้าขึ้นเวทีโชว์ขาอ่อนให้คนดูทั่วประเทศมาแล้ว นับประสาอะไรกับชายภัทรแค่คนเดียว แล้วนี่ ดูรูปสิคะ เต้นกันแนบเนื้อขนาดนี้ คุณพี่จะไม่เป็นกังวลได้หรือคะ”
       “จริงของเธอ..ไม่ได้การแล้ว จะปล่อยให้ชายภัทรเสียทีแม่ยั่วเมืองคนนี้ไม่ได้”
       มารตีเดินบุกเข้ามาในบ้านพร้อมกับถือหนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกันเข้ามาด้วย
       “แม่มารตี”
       มารตีทั้งโกรธทั้งเสียใจจนน้ำตาคลอ “หม่อมย่าเห็นสิ่งที่พี่ชายภัทรทำกับมารตีแล้วใช่มั้ยคะ พี่ชายภัทรไม่เคยไว้หน้ามารตีเลย..เมื่อคืน พี่ชายภัทรก็หายตัว ทิ้งให้มารตีหาทางกลับเองอีกแล้ว..แล้วนี่” มารตีโชว์หนังสือพิมพ์ “มันควรจะเป็นภาพคู่ของพี่ชายภัทรกับมารตีไม่ใช่เหรอคะ พี่ชายภัทรทำอย่างนี้แล้วมารตีจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”
       “ใจเย็นๆ ก่อนนะแม่มารตี โอ๋ๆๆ” ย่าอ่อนปลอบมารตี
       “ทำไมชายภัทรถึงได้เหลวไหลอย่างนี้..ไปตามชายภัทรมา ไป” หม่อมเอียดสั่ง
       พวกบ่าวรีบแยกย้าย ย่าอ่อนโอบปลอบมารตีที่กำลังร้องไห้ ในขณะที่หม่อมเอียดโมโหสุดๆ
       
       ขณะเดียวกันนายพลพินิจกำลังเดินผ่านทางเดินในสวนโดยมีบอดี้การ์ดเดินตามประกบ สีหน้าท่าทางของพินิจยังอารมณ์ไม่ดีเพราะหงุดหงิดที่ไม่ได้กรองแก้วเมื่อคืนนี้ สุนันท์กับไกรฤกษ์รอพบพินิจอยู่ที่ศาลา
       “พวกแกยังกล้าโผล่หัวมาหาชั้นอีกเหรอ” พินิจถาม
       “ใจเย็นๆก่อนสิคะท่าน แม่กับพี่ไกรมีข่าวสำคัญจะมาบอก เกี่ยวกับแม่กรองแก้ว..ท่านไม่อยากทราบหรือคะ”
       “พวกแกจะมาตอแหลอะไรให้ชั้นฟังอีก”
       “ท่านขา..อิงอรทราบค่ะว่าอิงอรทำงานไม่สำเร็จ แต่อิงอรก็อยากจะพาหนูแก้วมากราบท่านให้ได้จริงๆนะคะ..ท่านเห็นข่าวนี้หรือยังคะ”
       ไกรฤกษ์รีบส่งหนังสือพิมพ์ที่มีรูปคู่ระหว่างกรองแก้วกับพุฒิภัทรให้ พินิจรับมาดูพอเห็นภาพคู่ของกรองแก้วกับพุฒิภัทรก็ถึงกับฉุนขาดเขวี้ยงหนังสือพิมพ์ใส่หน้าอิงอร
       “นี่พวกแกจงใจจะมายั่วโมโหชั้นเหรอ!”
       “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะท่าน”
       “ถ้าไม่ใช่..แล้วแกเอาภาพคู่หนูแก้วกับคนอื่นมาให้ชั้นดูเพื่ออะไร..พวกแกคิดจะเยาะเย้ยที่ชั้นเสียหน้าใช่มั้ย!”
       “เราแค่จะมาบอกท่านว่าตอนนี้แก้วอยู่กับใคร” ไกรฤกษ์บอก
       “อะไรนะ”
       “ใช่ค่ะท่าน เมื่อคืนนี้..คุณนายใบบัวทำงานพลาด ปล่อยให้แม่กรองแก้วถูกใครก็ไม่ทราบชิงตัวไปใช่มั้ยคะ..บังเอิญว่าเมื่อคืนนี้อิงอรกับเจ้าไกรเห็นคนพวกนั้นค่ะ เห็นกับตาว่ามันบังคับเอาตัวหนูแก้วไป”
       “ใคร มันคือใคร” พินิจร้อนใจ
       อิงอรหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมา “คนในรูปนี่แหละค่ะ”
       “คุณชายพุฒิภัทร..ไอ้คุณชายแว่นนี่น่ะเหรอ” พินิจถาม
       “ก็เพราะแว่นอันนี้แหละครับ ที่ทำให้ผมจำได้ว่าเป็นคุณชายพุฒิภัทรแน่นอนไม่มีผิด” ไกรฤกษ์บอก
       “ท่านคะ ท่านอย่าลืมสิคะว่าตอนที่แม่แก้วตกเวทีนางงาม ใครเป็นคนทำแผล ใครเป็นคนสั่งให้แม่แก้วต้องค้างโรงพยาบาล ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก เป็นคนเดียวที่ปราบพยศแม่แก้วได้ แล้วก็รับอาสาจะดูแลคนไข้คนนี้เป็นพิเศษ” สุนันท์รีบพูด
       “หมายความว่ายังไง”
       “คุณชายพุฒิภัทรรักหนูแก้วน่ะสิคะ เลยทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ใกล้ชิด แต่หนูแก้วไม่เต็มใจ คุณชายก็เลยใช้วิธีอย่างโจร ลักพาตัวหนูแก้วไป ทั้งๆที่คุณชายก็ทราบดีว่าท่านหมายปองหนูแก้วอยู่” อิงอรสรุป
       “คุณชายพุฒิภัทร..ชั้นอุตส่าห์ให้ทุนมันทำวิจัย แต่มันกล้าแทงข้างหลังชั้นเหรอ คิดจะท้าทายอำนาจของชั้นใช่มั้ย เดี๋ยวชั้นจะแสดงให้ดู”
       
       พินิจแค้นพุฒิภัทรสุดๆ อิงอรกับไกรฤกษ์ถอนหายใจโล่งอก ที่พ้นความผิดไปเสียที

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 10 อวสาน
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 390 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 377 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 13 คน
3 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2015