หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | สกู๊ปพิเศษ
 

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง "เอวี" (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
15 กุมภาพันธ์ 2555 11:40 น.
คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น
กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?
"มาเรีย ทาคางิ" นางเอกเอวีที่มีรายได้มากที่สุดคนหนึ่งในวงการ

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?
สาว "ซึโบมิ" กับภาพจากคลิปการเตรียมตัวฝึกซ้อมสำหรับดาราเอวีซึ่งเป็นที่ฮือฮาของเธอ

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?
"อีจิมา ไอ" ดาราเอวีคนดังทีชีวิตจบไม่สวย

กว่าจะเป็น(นางเอก)หนัง เอวี (1) : ถนนที่สาวยุ่น 1 ใน 200 คนเคยเดินผ่าน!?
"มิฮิโร" สาวที่ยืนยันว่าเธอสมัครใจเป็นดาราเอวีเอง

เป็นเวลาหลายปีที่สาว ๆ จากแวดวง “วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่” หรือ “เอวี” ของประเทศญี่ปุ่นได้กลายเป็นขวัญใจหนุ่ม ๆ ไปทั่วเอเชีย จากสินค้าส่งออกผิดกฎหมาย ที่เดินทางแบบใต้ดินไปยังประเทศต่าง ๆ และยิ่งไปเร็วและแรงเป็นหลายเท่า เมื่อเทคโนโลยีสื่อสารอย่างอินเตอร์เน็ทเดินทางมาถึง ที่แม้จะไม่ได้นำเม็ดเงินกลับคืนสู่แผ่นดินแม่โดยตรง แต่ก็เป็นสินค้าทางวัฒนธรรม ที่สร้างภาพอีกด้านให้กับประเทศญี่ปุ่น ในสายตาของหนุ่ม ๆ ประเทศต่าง ๆ จนหญิงสาวเหล่านี้กลายเป็นแฟนตาซีทางเพศของเด็กชายที่เริ่มเติบโตกลายเป็นหนุ่มทุกคน
       
       ย้อนหลังไปที่จุดเริ่มต้น ความบันเทิงทางภาพยนตร์ที่ว่ากันด้วยเรื่องทางเพศของญี่ปุ่นนั้นเริ่มต้นขึ้นในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่เริ่มมีโรงหนังที่ฉายกันเฉพาะหนังพิเศษขึ้นตามแหล่งต่าง ๆ ของเมืองใหญ่อย่างโตเกียว
       
       หนังโป๊ของญี่ปุ่นในยุคนั้นมีชื่อเรียกกันว่า “พิงค์ ฟิล์ม” เป็นผลงานที่มีความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง, ถ่ายทำด้วยต้นทุนที่จำกัดจำเขี่ย และแน่นอนว่ามีจุดขายอยู่ที่ฉากเซ็กซี่ แต่ก็ถือว่าไม่ได้วาบหวิวชนิดเรตเอ็กซ์ แต่ยังคงต้องผลิตกันภายในระบบเซ็นเซอร์ที่ค่อนข้างเข้มงวด
       
       พิงค์ ฟิล์ม รุ่งเรืองอยู่หลายปีจนกระทั่งเข้าสู่ยุค 80s เค้าลางแห่งความเปลี่ยนแปลงก็เดินทางมาถึง หลังเครื่องเล่นวิดีโอเทป เริ่มได้รับความนิยมจนกลายเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าประจำของทุกบ้าน ความบันเทิงที่ตอบสนองต่อความรู้สึกทางเพศ ก็ตามไปอยู่ในบ้านของชาวญี่ปุ่นด้วย
       
       มีข้อมูลบันทักว่า “วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่” หรือ adult videos หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่า AV นั้นมีจุดเริ่มต้นในปี 1982 ที่ผลงานแนวนี้เริ่มออกสู่ตลาดเป็นครั้งแรก ประกอบกับในปี 1984 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ออกกฎหมายเซนเซอร์ฉบับใหม่ที่ยิ่งทำให้วันคืนของ “ฟิงค์ ฟิล์ม” จบสิ้นลงรวดเร็วขึ้นในเวลาเดียวกัน ตรงกันข้าม จนกลายเป็นอุตสาหกรรมที่มีเม็ดเงินหมุมเวียนอยู่มหาศาล ในเวลาเดียวกันก็ดึงดูดให้สาว ๆ เข้ามาในวงการนี้มากมาย
       
       การทำงานของพวกเธอก็เรียกว่าเป็นนักแสดงอาชีพอย่างแท้จริง ต้องฝ่านการฝึกซ้อม, มีทักษะทางการแสดง คนที่จะประสบความสำเร็จได้จริง ๆ ก็ต้องทุ่มเทให้กับอาชีพกันอย่างจริงจังเท่านั้น อย่างที่เคยมีคลิปการฝึกซ้อมท่าทางสำหรับการแสดงบทรักในหนังเอวีของดาราสาว ซึโบมิ ที่นอกจากจะต้องเตรียมร่างกายให้พร้อมแล้ว ก็ยังต้องฝึกฝนการออกเสียงครวญครางให้ได้อารมณ์สมจริงสมจังด้วย
       
       ส่วนดาราสาว ยูอิ ทัตสึมิ ดาราเอวีอีกคนที่เดินทางเข้ามารับงานในเมืองไทย เคยเปิดเผยให้กับให้สัมภาษณ์กับ Manager Lite ถึงขั้นตอนการเตรียมตัวก่อนเข้าฉากร่วมรักว่า ต้องทำกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว เพื่อให้ตัวเองดูดีที่สุด ทั้งกำจัดขนบนตัวบ้างเพื่อความมั่นใจ, ดูแลดูแลสะโพกซึ่งเธอคิดว่าเป็นจุดขายที่สำคัญที่สุด ด้วยการนั่งบนหมอนรูปโดนัท เพราะจะช่วยให้สะโพกของตัวเองไม่ผายออกและดูเข้ารูปมากกว่าการนั่งกับพื้นปกติที่จะทำให้สะโพกของยูอิดูใหญ่มากกว่าเดิม นอกจากนี้ก็ทาครีม หรือพอกตัวร่างกายดูผุดผ่องเป็นที่ต้องตาสำหรับหนุ่ม ๆ มากที่สุด้วย
       
       

       
       ใคร ๆ ก็เป็นดาราเอวี
       
       มีคำกล่าวอ้างที่ว่าผู้หญิงญี่ปุ่น 1 ใน 200 คน ต้องเคยปรากฏตัวอยู่ในเอวีมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นในลักษณะของอาชีพอย่างเป็นการเป็นงาน หรือเป็นเพียงมือสมัครเล่น เป็นการกะประมาณของคนในอุตสาหกรรมนี้ที่ต้องยอมรับว่ายังไม่ได้มีหลักฐานใด ๆ มาอ้างอิงชัดเจน
       
       คำกล่าวอ้างที่ว่ามาจากเว็บไซต์ News-postseven.com ซึ่งรายงานเมื่อปลายปีที่ผ่านมา โดยมีคำอธิบายว่า ในปี ๆ หนึ่งญี่ปุ่นจะผลิตหนังเอวี ซึ่งรวมทั้งงานที่ออกจำหน่ายในรูปแบบ DVD (หรือวิดีโอ) กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราวถูกต้องตามกฎหมาย รวมถึงที่เป็นงานประเภทใต้ดินผิดกฎหมาย และเผยแพร่กันทางอินเตอร์เน็ต รวมแล้วประมาณ 35,000 เรื่องต่อปี เฉลี่ยแล้วจะมีหนังใหม่ ๆ ให้ดูกันถึงวันละร่วม 100 เรื่องกันเลยทีเดียว
       
       หนังเอวีนั้นแทบจะมีนำเสนอกันในทุกรูปแบบ ตามแต่เงินทุน และตอบสนองความรู้สึกทางเพศทุกอย่าง ทั้งหนังที่ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าฉากแสดงการมีเพศสัมพันธ์ หรืองานที่มีเนื้อหาจับต้องได้เป็นเรื่องเป็นราว และบางครั้งก็จำลองสถานการณ์ประเภทฉากข่มขืน การลวนลามทางเพศออกมาอย่างสมจริงสมจังสำหรับผู้มีรสนิยมไปในทำนองนั้นโดยเฉพาะ
       
       ด้วยเหตุผลดังกล่าวทำให้แต่ละปีจะมีดาราเอวีหน้าใหม่อยู่ราว 2,000 – 3,000 คน และว่ากันว่ามีผู้หญิงที่ทำงานในสายนี้อยู่ถึงร่วม 150,000 คนกันเลยทีเดียว ซึ่งหากคำนวณตัวเลขที่ว่ากับจำนวนผู้หญิงอายุระหว่าง 19 – 55 ปี ที่มีอยู่ประมาณ 30 ล้านคน ก็หมายความว่ามีดาราเอวีอยู่ในสัดส่วนถึง 1 ใน 200 กันเลยทีเดียว
       
       แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถยืนยันถึงตัวเลขที่ว่าได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเอวีเป็นวงการที่หญิงสาวหลายคนสมัครใจเดินเข้ามาเอง
       
       สาวสวย-เงินดี
       
       ในอดีตภาพของวงการเอวีเคยถูกผูกโยงเข้ากับพวกแก๊งองค์กรนอกกฎหมายอย่าง “ยากูซ่า” จึงมีเรื่องเล่าถึงการลวงผู้หญิงมาถ่ายหนังโป๊ และเอาเปรียบกดดันพวกเธอในทุกด้าน ซึ่งก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่ใช่เรื่องจริง อย่างไรก็ตามภาพดังกล่าวก็ถือว่าเบาบางไปมากในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ผู้ผลิตหนังเอวีกลายเป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ ทำธุรกิจกันอย่างเต็มตัว ดาราหน้ากล้องโดยเฉพาะสาว ๆ ก็เป็นฝ่ายตัดสินใจเลือกเดินในทางสายนี้เอง
       
       “คุณต้องการสาว ๆ ที่คุยเก่ง น่ารักสดใส, น่าสนใจ ส่วนใหญ่จะเข้ามาในวงการนี้เพื่อเงินกันทั้งนั้น อาจจะมีเหตุผลอื่นอยู่บ้าง แต่กลุ่มนี้ไม่ได้มีจำนวนมากหรอกค่ะ ฉันคิดว่ามีผู้หญิงเข้าวงการเอวีปีละประมาณส่วนใหญ่ก็เพราะเงินกันทั้งนั้น” สาวเอวีรายหนึ่งกล่าว
       
       สาว ๆ ส่วนใหญ่ที่ก้าวเข้าสู่แวดงวงเอวียอมรับว่าเงินคือส่วนสำคัญที่สุด ที่ทำให้พวกเธอตัดสินใจเหยียบย่างเข้าสู่สายการแสดงที่อาจจะถือเป็น “ด้านมืด” แห่งวงการบันเทิงที่พวกเธออาจจะทำรายได้ถึงปีละ 7 – 20 ล้านเยนต่อปี
       
       ซึ่งในกรณีที่มากที่สุดอาจจะถึง 300 ล้านเยน อย่างคราวของนักแสดงสาวระดับซูเปอร์สตาร์อย่าง มาเรีย ทาคางิ หรือคิดเป็นเงินไทยก็ร่วม 112 ล้านบาท สำหรับสัญญา 1 ปีกับหนังประมาณ 30 เรื่องมาแล้ว ถือว่าไม่ใช่รายได้น้อย ๆ เลย บางครั้งการหาลำไพ่พิเศษ จึงอาจจะบานปลายกลายเป็นอาชีพระยะยาว และสำหรับบางคนก็มุ่งมั่นเดินเข้ามาในถนนสายเอวีเองอย่างตั้งใจ เพื่อเงินก้อนโต หรือหวังแจ้งเกิดในวงการบันเทิงกระแสหลักได้
       
       ภาพชีวิตของสาว ๆ เอวียังถูกนำเสนอผ่านงานภาพยนตร์มาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นด้านมืดที่ว่าด้วยชีวิตเสี้ยวหนึ่งของสาวเอวีผู้ล่วงลับอย่าง อิจิมะ ไอ ที่มีผลงานแนวเอวีมากกว่า 200 เรื่อง จนได้รับฉายาว่า Queen of AV ซึ่งเธอได้รีไทร์ตัวเองขณะที่โด่งดังสุดขีด จนต่อมาต้องจากไปก่อนวัยอันควร ซึ่งหลายฝ่ายมองว่าส่วนหนึ่งมาจากความทรงจำอันเจ็บปวดในช่วงแห่งการทำงาน
       
       ส่วน Running on Empty เลือกที่จะเล่าอีกด้านของชีวิตการเป็นดาราเอวี กับชีวิตจริงของ มิฮิโระ หญิงสาวจากจังหวัดนิงาตะ ที่เดินทางมาโตเกียวเพื่อการเป็นนักแสดง แต่หลังจากได้พบกับแมวมองของบริษัทผลิตหนัง AV เธอจึงตัดสินใจมุ่งเข้าสู่วงการบันเทิง ประเภทสำหรับผู้ใหญ่ ท่ามกลางการคัดค้านจากแฟนหนุ่ม และครอบครัว
       
       เส้นทางเอวีจึงสามารถเป็นได้ทั้งหนทางแห่งความสว่างไสว และมืดมนได้พอ ๆ กัน ขึ้นอยู่กับตัวของสาว ๆ เองเท่านั้นที่จะมองถนนสายนี้เป็นจุดเริ่มต้น และจุดสุดท้ายในวงการบันเทิงของพวกเธอ (มีต่อตอนที่ 2 ตอนจบ)

ข่าวล่าสุด ในหมวด
10 ลูกสาวดาราดังสุดแจ่มในชุดว่ายน้ำ
เปิดตัวเลขเงิน 26 ล้านหนัง “ไอ้หนุ่มกังนัม” หายไปไหน?
"จา พนม" หมดเวลาหนีปัญหาแล้ว?
"จา พนม" กับ Furious 7...ก็แค่ตัวประกอบจริงหรือ?
วิจารณ์กันสนั่น! ค่าตัว 30 ล้าน “แอน มิตรชัย” เรื่องจริงหรือมโน?
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
จำนวนคนโหวต 74 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 62 คน
84 %
ไม่เห็นด้วย 12 คน
16 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2015