หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 มกราคม 2557 12:49 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
       อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ตอนเช้า หญิงโสภานั่งหยิบผ้าจากตะกร้าออกมาเตรียมซัก ตรงลานหลังบ้าน โสภิตพิไล งัยขวบกว่าๆ นอนอยู่บนเบาะใกล้ๆ
       
       “นอนดีๆ นะคะ โสภิต คุณแม่ซักผ้าเสร็จแล้ว คุณแม่จะมาเล่นด้วยนะคะ”
       หญิงโสภาหยิบเอาเสื้อเชิ้ตของสมศักดิ์ออกมาจากตะกร้า สะบัดตรวจดู แล้วชะงัก เห็นที่บริเวณต้นแขนและบ่าของเสื้อที่มีรอยเปื้อนคราบแป้งรองพื้น และมีรอยสีแดงจางๆ คล้ายลิปสติก
       หญิงโสภาหน้าเสีย มือสั่น เพ่งมองรอยเปื้อนอีกทีอย่างตั้งใจ แล้วค่อยๆ ยกมาดมกลิ่น
       “กลิ่นน้ำหอม”
       หญิงโสภากำเสื้อแน่น น้ำตาคลอ
       
       สาเดินบิดขี้เกียจออกมาจากห้องพอดี หน้าตายังงัวเงียเพราะเพิ่งตื่น เห็นหญิงโสภาเตรียมจะซักผ้า
       “คุณหญิงขา” สาหาว “ดูสิ มาแย่งสาซักผ้าอีกแล้ว”
       หญิงโสภาได้ยินเสียงสา รีบแอบเช็ดน้ำตา สาเดินออกไปลงนั่งข้างๆ
       “สาบอกแล้วไงคะ ว่าให้ทิ้งไว้ สาตื่นมาซักเอง”
       หญิงโสภาหลบตา หน้ายังเศร้า “ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ นิดหน่อย”
       “นิดหน่อยอะไรคะ ทั้งทำกับข้าว ปัดกวาดเช็ดถู ไหนจะเลี้ยงโสภิตอีก…” สาบ่นตัวเอง “สาไปเล่นละคร กว่าจะกลับก็ดึก เช้าว่าจะลุกมาช่วยคุณหญิง ก็ดันลุกไม่ไหว ดูคุณหญิงสิ หน้าซีดเชียว คงจะเหนื่อยใช่ไหมคะนี่ เฮ้อ สาจะทำยังไงดี”
       สาจิ๊จ๊ะขัดใจ หญิงโสภาก้มหน้า หลบตาไม่อยากให้สารู้เรื่องของตน
       
       วันหนึ่ง พร หญิงสาวชาวบ้านแต่งตัวปอนๆ ท่าทางแจ๋นแจ๋ ถือกระเป๋าใบเล็กๆ เดินตามสำรวยเข้ามาในร้าน สาเห็นสำรวยเข้ามา ลุกขึ้นอย่างดีใจ
       “พี่รวย ทางนี้จ้ะ” สามองพร ยิ้มแย้ม “นี่เหรอจ๊ะ คนที่ว่า”
       สำรวยพยักหน้า “แม่พร ไหว้คุณสาเขาเสียซี”
       พรยกมือไหว้สาลวกๆ ถามตรง “ฉันต้องทำอะไรบ้าง แล้วจะให้เงินเท่าไหร่”
       สาชะงัก สำรวยอธิบาย
       “พรมันเคยทำงานที่โรงละครมาก่อน ทำงานดี สะอาดสะอ้านใช้ได้ ไม่ขี้เกียจ ไม่ลักไม่ขโมย เสียอยู่เรื่องเดียว ปากมันไม่ดี”
       “แหม พี่รวย ฉันยังยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้นะ”
       “ก็จริงไหมล่ะ ไม่ใช่เพราะแกปากมากหรอกรึ คุณเชื้อเขาถึงได้เฉดหัวแกออกไป” สำรวยหันไปบอกสา “รีบๆ ร้อนๆ หาคนไม่ได้ ก็เอามันไปใช้แก้ขัดก่อนก็แล้วกัน สา”
       “จ้ะ ขอบใจที่ช่วยเป็นธุระนะจ๊ะ พี่รวย”
       สาไหว้สำรวย พรมองสาอย่างสนใจ
       
       เย็นนั้น สาพาพรเดินมาถึงหน้าบ้าน พรมองดูสภาพแล้วถาม
       “บ้านซื้อหรือบ้านเช่า”
       สาอ่อนใจ พยายามสอน “พูดจาให้มันมีคะมีขาด้วย”
       พรไม่สนใจนัก ทั้งสองเดินเข้าบ้านไป พรมองดูบ้าน ถามห้วนๆ อีก
       “ไม่เล็กไม่ใหญ่ อยู่กันสองคนผัวเมียเท่านั้น”
       สาชักโมโห “คุณหญิงโสภากับคุณสมศักดิ์ เป็น” สาพูดเน้นคำ “สามีภรรยา สามก็ฉัน รวมหล่อนด้วยก็จะเป็นสี่…แล้วถ้าจะอยู่บ้านนี้ ก็หัดพูดจาให้มันเรียบร้อย จะพูดห้วนๆ แบบที่หล่อนพูดอยู่นี่ไม่ได้ เข้าใจไหม”
       พรทำท่าจะเถียง แต่เห็นสาจิกตาดุ เลยหุบปาก “ค่ะ”
       สาเดินนำพรเข้าบ้านไป แล้วร้องเรียก
       “คุณหญิง…คุณหญิงขา”
       “หญิงอยู่ในครัวจ้ะ สา...” คุณหญิงโผล่ออกมาจากครัว “มีอะไรจ๊ะ” เห็นพรเข้า “อ้าว ขอโทษจ้ะ ไม่ทันเห็นว่าสามีแขกมาด้วย”
       หญิงโสภายิ้มให้พร มองอย่างเป็นมิตร พรรู้สึกถูกชะตากับหญิงโสภามากกว่าสา เลยฉีกยิ้มให้
       “ฉันชื่อพร ไม่ใช่แขกหรอก เป็นไทย แล้วหล่อนล่ะเป็นใคร”
       “นังพร! ประเดี๋ยวเถอะ” สาตาเขียวปั้ด หันไปตวาดพรอย่างเหลืออด
       
       พรตกใจกระเป๋าหลุดมือ หญิงโสภากลั้นยิ้ม ไม่ถือสา

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
       เย็นจวนค่ำ หญิงโสภาอุ้มโสภิตพิไลกลับมาในห้อง สาช่วยถือตะกร้าของเด็กตามมา สายังบ่น โมโหพรไม่หาย
       
       “สาเห็นคุณหญิงเหนื่อย อยากหาคนมาช่วยทำงานบ้าน เลยพามันมา ไม่นึกว่าจะลามเป็นขี้กลากอย่างนี้ หนอย บังอาจมาย้อนคุณหญิง…ทนๆ ใช้มันไปก่อนนะคะ ถ้ามันทำให้รำคาญใจก็บอกสา สาจะไล่มันไป”
       หญิงโสภาเอาโสภิตพิไลลงเปลนอนเสร็จ หันมาพูดกับสา
       “โธ่ สา อย่าไปถือเลยน่า ท่าทางพรเขาก็ดีออก ดูซื่อๆ ไม่มีพิษมีภัยอะไร”
       “วุ้ย สาว่าท่าทางมันสาระแนจะตายไป คุณหญิงน่ะมองใครก็ว่าดีไปหมด อีกหน่อยเถอะจะโดนหลอกไม่รู้ตัว”
       โสภาอึ้ง หน้าขรึมไป “จริงของสา”
       สาเอะใจ “คุณหญิง…มีอะไรหรือเปล่าคะ”
       หญิงโสภานิ่งอั้น น้ำตาค่อยๆ รื้นขึ้นมา สาตกใจ
       “คุณหญิงขา…ทูนหัว มีอะไรบอกสามาค่ะ”
       หญิงโสภาน้ำตาร่วงพรู
       
       ครู่ต่อมา หญิงโสภานั่งร้องไห้ เล่าให้สาฟัง
       “คุณสมศักดิ์” คุณหญิงสะอื้น “เธอมีผู้หญิงคนอื่นจ้ะ สา”
       สาคิดไปถึงตัวเอง “ไม่ค่ะ ไม่จริง ไม่มีใครไปยุ่งกับคุณสมศักดิ์หรอกค่ะ คุณหญิงคิดมากไปเอง”
       “หญิงไม่ได้คิดไปเอง สาไปเล่นละครกลับดึกทุกวัน สาไม่รู้หรอกจ้ะ เดี๋ยวนี้คุณสมศักดิ์เธอกลับบ้านดึกทุกวัน” สาตะลึง “กลับมาถึงเธอก็นอน ไม่พูดไม่จา เสื้อผ้าก็มีแต่กลิ่นเหล้า บุหรี่ แล้วก็…น้ำหอม”
       “อะไรนะ”
       หญิงโสภาร้องไห้โฮ “วันก่อน หญิงซักผ้า ที่เสื้อคุณสมศักดิ์มีรอยแป้ง รอยลิปสติ๊ก…เธอไปอยู่กับผู้หญิงอื่นจ้ะ สา…” คุณหญิงทั้งรังเกียจทั้งเสียใจ “ผู้หญิงพวกนั้น”
       สาโกรธพุ่งปรี๊ด หญิงโสภายังคร่ำครวญต่อ
       “เธอไม่รักหญิงแล้ว สา หญิงไม่รู้จะทำยังไงดี”
       หญิงโสภาร้องไห้สะอึกสะอื้น สาดึงมากอดปลอบใจ ตาขุ่นด้วยความโกรธปนหึงหวง
       
       คืนนั้นสมศักดิ์ปลดกระดุมเสื้อสองเม็ด หนีบหมวกยู่ยี่เอาไว้ที่ซอกแขน เดินไม่ค่อยมั่นคงเข้ามาในบ้านสาเดินออกมาจากเงามืด
       “คุณสมศักดิ์”
       สมศักดิ์ชะงัก มองสาด้วยสายตาคิดถึง โหยหา
       “คุณสา” สมศักดิ์หัวเราะหยัน “ไม่สิ ไม่ใช่หรอก ผมคงฝัน หรือไม่ก็เมามาก ถึงได้ตาฝาดไป”
       “ฉันได้ข่าวว่าคุณไปเที่ยวเบียร์ฮอลล์ทุกวัน ทิ้งให้คุณหญิงอยู่บ้านคนเดียว”
       สมศักดิ์ยักไหล่ เดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่ม้านั่งในสวน แหงนคอพิงพนักเหมือนจะนอน เอาหมวกปิดหน้าพูดกวนๆ
       “ผมจะกลับมาทำไม ในเมื่อทั้งคุณหญิง…ทั้งคุณ ไม่มีใครต้องการผม”
       สาดึงหมวกออกจากหน้า แหวใส่ “อย่าเอาฉันไปเกี่ยว”
       สมศักดิ์ลุกพรวดขึ้นมา หน้าเกือบชนกับสาที่ยืนค้ำอยู่
       “เกี่ยวสิ ผมรักคุณ ผมรักคุณหญิง แต่ผู้หญิงที่ผมรัก ไม่มีใครรักผม ผมก็ต้องออกไปหาความรักจากคนนอกบ้าน”
       สาเยาะ “ความรักหรือความใคร่กันแน่”
       “มันไม่ได้มาด้วยกันหรอกหรือคุณ”
       ขาดคำสมศักดิ์กระชากสามาชิดจะจูบ สาเอามือผลักอกสมศักดิ์ออก เดินหนีด้วยความโกรธ
       
       สาวิ่งเข้าบ้านเจอพรยืนอยู่หลังประตู หน้าตามีพิรุธ สาตกใจ
       “พร”
       สมศักดิ์ตามมาพอดี “คุณสา” พอเห็นพรก็ชะงัก “นี่ใคร”
       “พรจ้ะ ฉันชื่อพร เป็นคนรับใช้ เพิ่งมาทำงานวันนี้เอง”
       สาตั้งสติได้ก็ดุ “แล้วมายืนทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ไปนอน”
       “คุณหญิงสั่งให้มาคอยเปิดประตูให้คุณสมศักดิ์ ก็ไม่นึกว่าคุณสาจะมาคอยเปิดแทน” พรอมยิ้ม “รู้งี้ ฉันก็เข้านอนไปแล้ว ไม่มาอยู่ให้ขวางหูขวางตาหร๊อก”
       
       พรเดินปิดปากหาวออกไป ทิ้งหางตาวิบวับมีเลศนัยไปที่สา จนสานึกหวั่นใจ
       
       อ่านต่อตอนที่ 11

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014