หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 มกราคม 2557 12:49 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
        อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       สมศักดิ์และหญิงโสภา ทั้งสองเดินแกมวิ่งเข้าไปหาสาที่เดินเข้าบ้านมาด้วยหน้าตาแช่มชื่น
       
       หญิงโสภากอด “สา สาไปไหนมา หญิงเป็นห่วงแทบแย่รู้ไหม”
       “คนดี สาขอโทษค่ะ สาไม่ได้ตั้งใจ” สายิ้ม ตาพราว “สามีข่าวดีจะบอกค่ะ”
       “ข่าวดี!” สมศักดิ์ ระแวงนิดๆ “ข่าวดีคืออะไร”
       สามีความสุข ไม่ทันได้คิดอะไร ยิ้มให้สมศักดิ์อย่างสดใส
       “ฉันได้งานใหม่แล้วค่ะ” สาพูดอวดหญิงโสภา “สาได้เล่นละครที่โรงละครเปรมปรีดาโรงละครโก้เลยนะคะ ได้เงินมากกว่าเดิม แล้วก็ไม่ต้องร่อนเร่ไปไหนด้วยค่ะ”
       “หญิงดีใจด้วยนะสา หญิงรู้ว่าสาชอบเล่นละคร หญิงดีใจด้วยจริงๆ เออ จริงซี วันนี้คุณสมศักดิ์ก็มีข่าวดีเหมือนกันนี่คะ”
       สากับโสภาหันไปทางสมศักดิ์จ้องหน้าเขา สมศักดิ์บอกอย่างภูมิใจ
       “ผมก็ได้งานทำแล้วเหมือนกัน เงินเดือนดีด้วย ต่อจากนี้ไปเราก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทองอีกแล้ว”
       “ดีจังค่ะ คุณทำงานกลางวัน ฉันทำงานกลางคืน ผลัดกันดูแลคุณหญิง คุณหญิงจะได้ไม่เหงา”
       หญิงโสภาจับมือของสาและสมศักดิ์ไว้อย่างละข้าง มองทั้งสองด้วยสายตาฉ่ำสุข
       “จะว่าไป หญิงคือคนที่โชคดีที่สุด ที่ได้อยู่กับคนที่หญิงรัก แล้วก็รักหญิงทั้งสองคน ถือว่าเป็นข่าวดีของหญิงเหมือนกันนะ”
       หญิงโสภากอดสา สมศักดิ์กอดหญิงโสภา กลายเป็นสามคนกอดกัน
       สมศักดิ์ยิ้มให้สาด้วยสีหน้ามีความสุข สาหลบตาวูบ
       
       สาเล่นละครในบท จำปา เดินตามพร้อมที่ติดยศเป็นร้อยเอก และพระรามพลพ่าย มาที่บ้านที่เชียงใหม่ มาถึงหน้าบ้าน จำปาก็เด็ดดอกไม้
       “ดอกไม้ที่เมืองเหนือนี่สวยจริงดังคำว่า”
       เครือฟ้าเดินออกมาเห็น งงๆ จำปาเย้ยหยัน
       “น่าเสียดาย สวยแต่รูป จูบไม่หอม”
       “หล่อนผู้นี้เป็นใครเจ้า” เครือฟ้าถาม
       ร้อยเอกพร้อมพูดไม่ออก
       “บอกหล่อนไปสิคะ คุณพี่”
       เครือฟ้าหันไปหาพระรามพลพ่าย ที่ทำหน้าลำบากใจ
       เพลง จะเข้ ดังขึ้น ลูกคู่ขับขาน
       
       ท่านพระรามฯ ทั้งคร้าม ทั้งกระดาก
       ทั้งเคืองมาก ทั้งสงสาร เหงื่อกาฬไหล
       ย่องหนับๆ คับค่อย สะท้อนใจ
       
       พระรามพลพ่ายร้องขึ้น
       
       ฉันผิดแล้ว เมียใหม่ เขามีมา
       ขึ้นกระทรวง ได้เป็นหลวง ณรงค์รักษ์
       ดำรงศักดิ์ ร้อยเอก ทหารหน้า
       ดูโน่นแน่ นั่นแหละแม่ นางจำปา
       ภรรยา หลวงณรงค์ ทะนงใจ
       
       สาลอยหน้าลอยตาเย่อหยิ่งตามบท จำปา คุณเชื้อหน้าบาน ยืนยิ้มอยู่ข้างเวที
       ส่วนที่ด้านล่าง คนดูนั่งดูกันเต็ม ทุกคนชี้ชวนกันชื่นชมสาเป็นแถบ
       ตรงที่นั่งแถวหน้า เป็นที่นั่งลูกค้าชั้นดี เห็นว่ามีแขกผู้มีเกียรตินั่งดูอย่างชอบใจ คือหม่อมเจ้าสืบสายและหม่อมอาบ ภริยานั่นเอง มีมหาดเล็กกับผู้ติดตามนั่งเยื้องไปด้านหลัง
       หม่อมกระซิบท่านชาย “แม่คนที่เล่นเป็นจำปานี่งามจริง ชื่ออะไรนะเพคะ”
       “เอ เห็นเรียกกันว่าสา สา” ท่านชายหันไปหามหาดเล็ก “สาอะไรนะ”
       มหาดเล็กทูล “ชื่อแม่อุษา กระหม่อม”
       ท่านชายหัวเราะ “ฮะฮะ ใช่ๆ ชื่ออุษา เหมือนนางอุษา สมเป็นนางละครจริงๆ”
       ท่านชายกับหม่อมดูสาแสดงอย่างปลาบปลื้ม
       
       ละครเลิกแล้วทุกคนกำลังถอดชุด เตรียมจะกลับบ้าน คุณเชื้อเดินเข้ามาประกาศเสียงดัง
       “ทุกคน ฉันมีข่าวดีมาบอก” ทุกคนหยุด หันมาฟัง “ละครเรื่องสาวเครือฟ้าของเราเป็นที่โจษจันกันมาก ตั๋วขายเต็มหมดทุกรอบ ทางโรงละครเลยตัดสินใจให้แสดงต่อไปอีกสองวีค”
       ทุกคนเฮดีใจกัน
       สายสวาทอวดตัว “ต๊ายตาย ถ้าคนดูติดใจกันไม่เลิกไม่ราแบบนี้ ฉันมิต้องเป็นสาวเครือฟ้าไปตลอดหรือนี่”
       สายสวาทหัวเราะคิกคัก หลงตัวเอง คุณเชื้อกระแอมกระไอ
       “เอ่อ แล้วฉันก็มีข่าว...” คุณเชื้อมองสายสวาท ยิ้มแหยๆ “ไม่สู้จะดีนัก จะแจ้งอีกเรื่องคือทางเจ้าของโรงละคร…เอ่อ…อยากจะให้แม่อุษา…เอ่อ เป็นสาวเครือฟ้าคนใหม่”
       สายสวาทตกใจ อ้าปากค้าง ทุกคนหันไปดีใจกับสา สายสวาทได้สติ ร้องถามขึ้นมา
       “เดี๋ยวก่อน! คุณเชื้อ แล้วฉันล่ะคะ”
       “แม่สายสวาทเป็นนางเอกติดๆ กันมาหลายเรื่องแล้ว เขากลัวคนดูจะเบื่อ เลยอยากให้พัก หรือไม่ก็พลิกบทบาทมาลองเล่นเป็นตัวร้ายดูบ้างจ้ะ”
       
       สายสวาทร้องกรี๊ด แล้วเป็นลมล้มตึงไป ทุกคนต่างตกใจ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
        สมศักดิ์นอนไม่หลับอยู่บนเตียงคนเดียว ส่วนหญิงโสภาลงไปนอนในมุ้งเล็กอีกหลังกับโสภิต หลับสนิท
       
       สมศักดิ์ถอนใจ แล้วได้ยินเสียงหมาข้างบ้านเห่า ตามมาด้วยเสียงแว่วๆ ของสาที่ด่าหมาอย่างอารมณ์ดี
       “เอ้า เห่าเข้าไป ไม่หลับไม่นอนหรือไงหือ นังแต้ม”
       สมศักดิ์รีบลุกไปยืนมองที่หน้าต่าง เห็นสาเดินเข้ามาในบ้าน หน้าตาสดใส ปากฮัมเพลงหงุงหงิง ดูมีความสุข แววตาสมศักดิ์ร้อนแรงขึ้น
       
       สาอาบน้ำเสร็จแล้ว เดินเข้าห้องมา ท่าทางเหนื่อยและง่วงงุน ปิดประตู โดยลืมใส่กลอน สาทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เหนื่อย แต่ใบหน้ายังพรายยิ้มด้วยความสุข สาหลับตาลง
       สมศักดิ์เดินลงมาหยุดที่หน้าประตูห้อง จ้องมองประตู เหมือนพยายามหักห้ามใจอย่างหนัก
       สาหลับสนิทแล้ว
       ประตูค่อยๆ เปิดออกอย่างแผ่วเบา สมศักดิ์เดินย่องเข้ามา มองดูสาที่นอนอยู่บนเตียง เขาเปิดมุ้งลงมานั่งข้างๆ พิศดูสาที่หลับสนิท แต่เหมือนยิ้มพรายอยู่นิดๆ
       สมศักดิ์รำพึงเบาๆ “คุณสา”
       สายังหลับสนิท สมศักดิ์ค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะแขน สาขยับเปลือกตารู้สึกตัว ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ใจสั่น เสียงในใจดังอึงอล
       “อย่านะ อย่า คุณสมศักดิ์”
       สมศักดิ์ลูบไล้แขนสา แล้วหยุด
       สมศักดิ์ขบกรามเป็นสัน ตัดใจ แล้วลุกออกจากห้องไป
       สาลุกพรวดขึ้นนั่ง ใจยังเต้นโครมคราม
       
       รุ่งเช้าทั้งสามนั่งล้อมวงกินข้าว สาแต่งตัวตามสบาย สมศักดิ์ใส่ชุดจะไปทำงาน หญิงโสภาชวนคุยอย่างคนไม่รู้เรื่องอะไร
       “เมื่อคืนสากลับดึกกว่าทุกคืนนะจ๊ะ กลับดึกแบบนี้ไม่ดีเลย หญิงเป็นห่วงจัง”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
       “เป็นสิ ยังไงสาก็เป็นผู้หญิง กลางค่ำกลางคืนอยู่นอกบ้านมันอันตราย”
       “เป็นผู้หญิง อยู่ในบ้านหรือนอกบ้าน มันก็อันตรายทั้งนั้นล่ะค่ะ” สาว่า
       สมศักดิ์ที่กำลังตักข้าวชะงัก มองหน้าสาที่ค้อนใส่ เลยรู้ว่าสารู้ตัวว่าเขาไปหาเมื่อคืน
       “อ้อ”
       หญิงโสภาหันมองสมศักดิ์ ชวนคุย “เมื่อคืนหญิงได้ยินคุณสมศักดิ์เดินเข้าเดินออกนอนไม่หลับหรือคะ”
       “ผมฝันน่ะครับ”
       “ฝันดีหรือฝันร้ายคะ”
       สมศักดิ์ยิ้มยั่วให้สา
       “ผมฝันว่าไปดูละคร เรื่องพระอุณรุท ตอนกำลังจะอุ้มสมกับนางอุษา แต่บังเอิญว่าตื่นเสียก่อน เลยไม่ทันรู้ ว่าต่อไป มันจะร้ายหรือดี”
       สาวางช้อน แอบทำตาเขียวใส่สมศักดิ์
       
       กองทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นบก มาพร้อมเสียงประกาศจากวิทยุดังไปทั่ววังรวีวาร
       
       “ด้วยเมื่อวันที่ ๘ ธันวาคม ๒๔๘๔ ตั้งแต่เวลาประมาณ ๒.๐๐ น. กองทหารญี่ปุ่นได้เข้าสู่ประเทศไทยโดยทางทะเลในจังหวัด สงขลา ปัตตานี ประจวบคีรีขันธ์ นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี (บ้านดอน) และบางปู ส่วนทางบกได้เข้ามาทางจังหวัดพระตะบองและพิบูลสงคราม เกือบทุกแห่ง ทหารและตำรวจไทยได้ทำการต่อสู้อย่างเข้มแข็ง
       อนึ่ง ในเวลาเดียวกันก็ได้มีข่าวจากต่างประเทศว่ากองทัพเรือญี่ปุ่นได้เข้าโจมตีเกาะฮาวาย และฟิลิปปินส์ ของสหรัฐอเมริกา ได้ส่งทหารขึ้นบกที่โกตาบารูในเขตมลายูของอังกฤษ และได้เข้าโจมตีสิงคโปร์โดยเครื่องบินอย่างหนักด้วย
       ในเรื่องนี้เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นได้มาที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรีในวันที่ ๗ ธันวาคม ๒๔๘๔ เวลา ๒๒.๓๐ น. ได้ชี้แจงต่อรัฐมาตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศว่า ได้ประกาศสงครามกับอังกฤษและสหรัฐอเมริกาแล้ว แต่มิได้ถือว่าไทยเป็นศัตรู หากแต่มีความจำเป็นต้องขอทางเดินผ่านอาณาเขตไทย
       
       รัฐบาลของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พิจารณาปรึกษากันโดยรอบคอบแล้ว เห็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งนี้เป็นสิ่งซึ่งไม่สามารถจะหลีกเลี่ยงได้ แม้ประเทศไทยได้พยายามโดยสุดกำลังก็ไม่สามารถจะหนีเหตุการณ์อันนี้ได้พ้น และเนื่องจากสภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การที่จะต่อสู้กันไปก็จะเป็นการเสียเลือดเนื้อชาวไทยโดยไม่สำเร็จประโยชน์ จึงจำเป็นต้องพิจารณาตามข้อเสนอของรัฐบาลญี่ปุ่นและผ่อนผันให้ทางเดินแก่กองทัพญี่ปุ่น โดยได้รับคำมั่นจากรัฐบาลญี่ปุ่นเป็นลายลักษณ์อักษรว่า จะเคารพเอกราช อธิปไตย และเกียรติศักดิ์ของไทย ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลจึงได้ตกลงให้ทางเดินทัพแก่ญี่ปุ่น และการต่อสู้ระหว่างไทยกับญี่ปุ่นก็ได้หยุดลง
       ขอให้ประชาชนชาวไทยจงระงับความตื่นเต้นและพยายามประกอบกิจการงานต่อไปตามเดิม รัฐบาลจะทำความพยายามอย่างสูงสุดในอันที่จะให้เหตุการณ์ทั้งหลายผ่อนจากหนักเป็นเบาให้มากที่สุดที่จะทำได้ ขอให้ประชาชนชาวไทยจงรักษาความสงบ และฟังคำสั่งคำตักเตือนของรัฐบาลทุกประการ”
       
       วิทยุเครื่องใหญ่ตั้งอยู่ในห้องทำงานวังรวีวาร เห็นว่าหม่อมพริ้มนั่งฟังอยู่ ด้วยสีหน้ากังวลหนัก
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014