หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามี

สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
25 ธันวาคม 2556 08:46 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
         
       ทางเดินในศาล...ผู้ประกาศข่าวกำลังรายงานต่อหน้ากล้อง ขณะที่ด้านหลัง เจ้าหน้าที่คุมตัวประสิทธิ์ ชาญชัย ชนพเดินตามทางเดินออกไปจากศาล
        
       “เวลาสิบนาฬิกาของวันนี้ ศาลได้พิจารณาคดีฆาตกรรมเจ้าสัวเรียว ลิ้มวัฒนาถาวรกุล ศาลได้พิจารณาโทษประหารชีวิตจำเลยที่ 1 นายประสิทธิ์ และจำเลยที่ 2 ชาญชัย จำเลยที่ 3 นายชนพ แต่จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพจึงลดโทษเหลือเพียงจำคุกตลอดชีวิต”
       
       รังรองมองชาญชัยในภาพข่าวนิ่งๆ รุ้งรายที่ดูอยู่ด้วยมองรังรองอย่างเป็นห่วง
       “เจ้...”
       “เจ้เลือกแล้ว และเจ้มั่นใจว่าเจ้เลือกถูกที่สุดในชีวิตแล้ว แม้ว่า..มันจะช้าเกินไป”
       รุ้งรายปลอบใจ
       “รุ้งเชื่อว่าป๊าจะต้องภูมิใจในตัวเจ้ ป๊าอยากให้เจ้มีความสุข”
       “ป๊าจะมีความสุขใช่ไหมรุ้ง...”
       “เจ้...”
       รุ้งรายเข้ากอดรังรอง
       “ค่ะ...เข้มแข็งนะคะเจ้..”
       รุ้งรายเช็ดน้ำตาให้ รังรองยิ้ม
       “ขอบใจนะรุ้ง...แล้วคุณปฐวีล่ะ เขาช่วยพวกเราไว้มากนะ เขาเป็นยังไงบ้าง”
       รุ้งรายคิดถึงปฐวีอย่างเป็นห่วง
       
       ปฐวีโปรยอัฐิของสุรีย์ส่องเพียงลำพังกลางทะเล เมื่อเรือกลับมาที่ฝั่ง ปฐวีชะงักที่เห็นรุ้งรายรออยู่ที่
       “คุณโอเคขึ้นหรือยังคะ”
       “สุเขาชอบทะเลน่ะครับ...ตอนเด็กๆ รบเร้าให้พ่อพามาบ่อย ๆ”
       “สุรีย์ส่องคงมีความสุขที่ได้อยู่ในที่ๆ ตนเองชอบ”
       “สุไม่น่าจากไปเร็วขนาดนี้”
       “ทุกคนมีวิถีของตัวเองค่ะ สุรีย์ส่องเขาไปตามทางของคนที่ต้องจาก แต่คุณยังต้องเดินบนทางของคนที่ยังต้องอยู่”
       “ผมช่วยพ่อ ปกป้องน้องไม่ได้ ไม่รู้ว่าผมยังต้องอยู่เพื่ออะไร”
       
       “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”

สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
        สามี ตอนที่ 14 อวสาน (ต่อ)
       
       ปฐวีหันมอง รุ้งรายยิ้ม
       
       “ก็คุณถามปัญหาโลกแตกขนาดนี้ ใครจะตอบได้ล่ะคะ ตอนฉันมาเกิดก็ไม่ได้มีช็อตโน้ตจากเง็กเซียนแนบมาว่าให้เกิดมาทำไม ตอนนี้ฉันรู้แค่ฉันช่างโชคดีที่มีชีวิต ได้ตื่นมาเจออาม่า พี่น้อง เพื่อนฝูง
       และ...” รุ้งรายมองปฐวี “คนที่ฉันรัก..”
       “คุณโชคดีที่ยังมี...”
       “แต่ฉันโชคร้ายค่ะ เพราะฉันตามหาคนที่รักฉัน ยังไม่เจอ...เขาหายไปหลายวันแล้ว คุณเห็นเขาบ้างไหมคะ”
       “ผู้ชายที่รักษาครอบครัวไว้ไม่ได้ อย่าไปสนใจมันเลยครับ เขาไม่คู่ควร”
       “ผู้ชายกวนประสาท ไม่กลัวใคร ใจเด็ด และเป็นคนที่ช่วยปกป้องฉัน ผู้ชายคนนั้นจะคู่ควรหรือไม่ ฉันไม่สนใจ เพราะฉันรู้แค่ว่าฉันรักเขา...ก็พอ”
       ปฐวีมองรุ้งรายที่ยืนยันความรู้สึกในหัวใจของตัวเอง รุ้งรายจับมือเขาไว้
       “คุณว่า ถ้าฉันขออยู่เคียงข้างเขาตลอดไป เขาจะยอมไหมคะ”
       ปฐวีมองนิ่งทิ้งเวลาสักนิดจนรุ้งคิดว่าจะโดนปฏิเสธ
       “.....ผมคิดว่า...เขายอมตั้งแต่เห็นคุณมายืนแล้วล่ะครับ รุ้งครับ....สำหรับผมมันยาก..ที่ผมจะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าคุณรักฉัน ฉันพร้อมจะรอ...เราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน”
       ปฐวีมองอย่างตัดสินใจ
       “ผมรักคุณ”
       รุ้งรายยิ้มแล้วเข้ากอด ปฐวีกอดตอบด้วยความรู้สึกอุ่นใจ
       
       แหวววิ่งถึงถาดสารพัดของเปรี้ยวเข้ามาในห้องรับแขก
       “มาแล้วค่าคุณหญิง มะขาม มะยม มะม่วงหาว มะนาวโห่ฮิ้วมาแล้วค่า”
       รสิการับมากินด้วยอาการเปรี้ยวปาก แม่นมกับแหววมองอย่างเข็ดฟันแทน
       “เห็นแบบนี้แล้วคิดถึงตอนที่หม่อมแพ้ท้องคุณหญิง ท่านชายคอยดูแลใกล้ชิดตลอดไม่ให้คลาดสายตาเลย” แม่นมบอก
       “นี่ถ้าคุณราพณ์อยู่คงบำรุงไม่ยั้งเลยล่ะค่ะ” แหววบอก
       รสิกาหน้าเสียไปนิดที่คิดถึงราพณ์ แม่นมกับแหววเห็นก็ชะงักไป
       “พูดไม่รู้จักคิด” แม่นมหยิกแหวว
       “โอ้ยๆ แหววไม่ได้ตั้งใจนี่คะ คุณนม”
       “ห้องรับแขกเหรอครับอาม่า”
       รัตนาวลีเดินตามพระลบที่วิ่งนำหน้าเข้ามา
       
       “พระลบ อย่าวิ่งลูก...”

สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
         
       พระลบโผเข้ามากอด รสิกากอดตอบ
        
       “ยังไม่นอนอีกเหรอครับ พระลบ”
       “งอแงไม่ยอมนอน แม่อ่านนิทานเป็นสิบเรื่องแล้วก็ไม่ยอมนอน” รัตนาวลีบ่น
       พระลบอ้อน
       “พระลบนอนไม่หลับครับ พระลบคิดถึงปะป๊า...”
       รสิกานิ่งไป รัตนาวลีมองอาการรสิกาแล้วหันไปสั่งแหวว
       “แหวว...พาคุณพระลบไปนอนไป”
       แหววรีบพาพระลบออกไป รัตนาวลีมองรสิกา
       “ไม่คิดจะไปตามคุณราพณ์กลับมาเหรอลูก”
       “อ้ายรู้ว่าเขาเสียใจมาก เขาต้องเสียพ่อ เสียน้อง อ้ายอยากจะช่วยเขา แต่อ้ายไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะหม่อมแม่ ขนาดเขาที่เก่งและเข้มแข็งกว่าอ้ายยังรับไม่ไหว แล้วอ้ายจะช่วยเขาได้เหรอคะ”
       “ต้นไม้ใหญ่จะเติบโตได้เพราะดิน แสงแดด แต่ต่อให้ยืนต้นมั่นคงแค่ไหนก็เหี่ยวแห้งตายได้ถ้าขาดน้ำเลี้ยงให้ชุ่มชื่น น้ำที่จะคลายความร้อนจนทำให้เกิดความสมดุล น้ำหนึ่งหยดเหมือนหนึ่งกำลังใจจากคนที่เขารัก...ที่จะช่วยให้เขาลุกขึ้นสู้ต่อไปได้ คุณราพณ์ไม่ได้ต้องการสิ่งที่ยิ่งใหญ่แต่ต้องการคนเข้าใจ...อ้ายทำได้ไหมลูก”
       รสิกาเข้าใจ
       “ขอบคุณค่ะหม่อมแม่ อ้ายรู้แล้วจะทำยังไง”
       รัตนาวลียิ้ม
       “คุณหญิงรู้เหรอคะว่าคุณราพณ์อยู่ที่ไหน”
       “คุณราพณ์ติดต่อเรื่องงานกับคุณรุ้งตลอดค่ะ” รสิกายิ้ม “อ้ายจะพาเขากลับมาค่ะ”
       
       รัตนาวลีกับแม่นมมองอย่างพอใจ

สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
         
       ราพณ์ยืนอยู่ด้านล่างหาดทรายมองโขดหินที่ถูกคลื่นซัด เขายืนนิ่งพร้อมกับความรู้สึกผิด ความเสียใจซัดสาดใส่จิตใจที่ไม่ยอมให้อภัยตัวเอง
        
       ‘ฉันผิดเหรอที่ฉันจะทวงของฉันเหรอ ถ้าฉันไม่โดนคุณทรยศ ไม่โดนคุณทิ้งอย่างเลือดเย็น ชีวิตฉันคงไม่เป็นแบบนี้ เพราะคุณ คุณคนเดียว’
       คำพูดสิริโสภา ก้องอยู่ในหัว ราพณ์มือกำแน่นด้วยความรู้สึกเสียใจ มือของรสิกาขยับเข้ามาจับไว้เบาๆ ราพณ์ตกใจนิด ๆ หันมาแปลกใจที่เห็นรสิกา
       “คุณหญิง..”
       “ฉันคิดถึงคุณ อยากให้คุณกลับบ้าน..นะคะ”
       “ผมไม่รู้จะสู้หน้าทุกคนในครอบครัวได้ยังไง เพราะผมทำให้ทุกคนต้องเสียใจ ผมบอกป๊า บอกพี่น้องทุกคนว่าจะทำให้รามกลับมาเป็นน้องชาย แต่ผมกลับทำให้รามต้องตาย”
       “คุณรามภูมิใจในตัวเฮียของเขามาก เฮียที่ทำงานอย่างหนักเพื่อความสุขสบายของทุกคน เฮียที่คอยดูแลและแก้ปัญหาให้ทุกคนในครอบครัวด้วยความรัก ทุกคนรู้ค่ะว่าคุณพยายามทำดีที่สุดแล้ว คุณคือหัวหน้าครอบครัวที่ทุกคนภูมิใจ”
       “แต่ผมคงไม่ใช่สามีที่คุณหญิงจะภูมิใจ ผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างผมไม่สมควรจะเป็นสามีใคร”
       “สามี ภรรยาเป็นเรื่องระหว่างคนสองคน และสำหรับฉันคุณคือ...สามี”
       ราพณ์มองรสิกาอึ้งๆ รสิกายื่นมือไปข้างหน้าราพณ์
       “แต่ฉันยังไม่ได้ทำหน้าที่ภรรยาที่ดีของคุณเลย คุณสู้ทำทุกอย่างเพื่อให้ฉันรักแล้วอย่าลากันไปง่ายๆ แบบนี้สิคะ คุณราพณ์...ฉันขอโอกาสให้เราได้เริ่มต้นใหม่กันอีกครั้งได้ไหมคะ”
       ราพณ์รู้แต่ยังอยากได้ยิน
       “ทำไมล่ะครับ”
       รสิกายิ้ม
       “เพราะฉันรักคุณ...”
       ราพณ์วางมือบนมือรสิกาแล้วดึงตัวรสิกามากอด
       “ขอบคุณนะครับคุณหญิง”
       
       ขณะที่ราพณ์กอดจะหอมรสิกา ราพณ์รู้สึกเหม็นจนเกิดอาการคลื่นไส้ ราพณ์ถอยห่างจากรสิกาไปหาอาเจียนแทบจะหมดไส้หมดพุง รสิกาเข้ามาช่วยลูบหลังแต่ราพณ์กลับยิ่งอาเจียนหนัก รสิกาเป็นห่วงจนทำอะไรไม่ถูก

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
สามี ตอนที่ 13
สามี ตอนที่ 12
สามี ตอนที่ 11
สามี ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 100 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 98 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
2 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015