หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เวียงร้อยดาว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 มกราคม 2557 16:57 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1
        เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       น่านฟ้าจามดังๆ แล้วเอาผ้าห่มคลุมตัวไว้ในสภาพคล้ายจะเป็นหวัด
       
       “ท่านพ่อจะเสียพระทัยแค่ไหน ถ้ารู้ว่าคนของเวฬุมาศเกือบจะต้องพลาดท่าจบชีวิตเซ่นพลีให้พวกบดินทร์ธร โดยเฉพาะ หากคนๆนั้นคือหญิงเอง” สิบทิศว่า
       “มันเป็นอุบัติเหตุ ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอกค่ะ พี่ชาย”
       “ใครเป็นคนชวน ?”
       น่านฟ้าหลบตา “หญิงเอง...”
       “อย่าโกหก ! ใครเป็นคนชวน ?”
       น่านฟ้าตอบเลี่ยงๆ “หญิงเป็นคนตามไปเอง... ถ้าคุณดาวไม่ช่วยไว้ หญิงก็คงจมน้ำตายไปแล้ว”
       “อ้อ... แม่นั่นชื่อดาวเองหรอกรึ ! ออกรับแทนกันดีนักนะ ดีล่ะ ต่อไปนี้พี่ขอยื่นคำขาด ห้ามข้องแวะยุ่งเกี่ยวกับแม่ดาวอะไรนั่นอีก ถ้าหญิงยังดื้อรั้นขัดคำสั่งพี่ พี่จะส่งหญิงกลับกรุงเทพฯ”
       น่านฟ้าหน้ามุ่ย เธอไม่อยากกลับไปอยู่ที่กรุงเทพเพราะกลัวว่าจะหมดสนุก สิบทิศเดินออกจากห้องน่านฟ้าไปอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง
       
       ร้อยดาวเดินตัวเปียกโชกกลับมาเจอกับกระถินที่หน้าตึก กระถินมองตั้งแต่หัวจรดเท้า
       “ไปทำอะไรมา ?” กระถินถาม
       “อาบน้ำ” ร้อยดาวตอบ
       “อาบทั้งๆที่ใส่เสื้อแสงอย่างนี้เนี่ยนะ มีที่ไหนกัน ?”
       “ที่อังกฤษเขาอาบกันอย่างนี้”
       “จริงเหรอ ?”
       “จริงสิ ที่นั่นมีหิมะ ต้องใส่เสื้อผ้าอาบ จะได้ไม่หนาว”
       พูดจบร้อยดาวก็ขึ้นตึกไป ปล่อยให้กระถินเกาหัวแกรกๆ ว่ามีอย่างนี้ด้วยเหรอ
       
       นมแสงตาโตตกใจเมื่อรู้ว่าร้อยดาวไปไหนมา
       “อะไรนะคะ !!! คุณหนูน่ะหรือ ไปที่เวียงร้อยดาวมา !”
       ร้อยดาวเอาผ้าขนหนูเช็ดผมเพราะเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ
       “อืม... แต่น่าเสียดาย เรือล่มซะก่อน ไม่งั้นคงได้รู้กัน ว่าในนั้นมีอะไร”
       “เรื่องบางเรื่องไม่รู้ ดีกว่ารู้นะคะ คุณหนู”
       “แต่เรื่องนี้ รู้ดีกว่าไม่รู้จ้ะนม”
       “โธ่.... คุณหนูนี่ ดื้อเหมือนคุณปกรณ์ไม่มีผิด”
       นมแสงมองร้อยดาวอย่างอ่อนใจ
       
       พระจันทร์วันพระใหญ่ลอยเด่นบนท้องฟ้าที่ไร้ดวงดาว ร้อยดาวนอนตะแคงหลับสนิทอยู่ที่เตียง อยู่ๆ เวียงแก้วในชุดขาวโพลนก็ลอยละล่องจากด้านบนก้มลงมากระซิบที่ข้างหูร้อยดาว
       “ร้อยดาว...”
       ร้อยดาวลืมตาขึ้นเห็นร่างเวียงแก้วอยู่ที่ประตูโดยกำลังหันหน้ามาหาก่อนลอยละล่องออกจากห้องไป ร้อยดาวไม่รอช้ารีบลุกพรวดตามเวียงแก้วออกไปทันที
       ร้อยดาวเดินออกมาที่โถงทางเดินแล้วเห็นชายผ้าสีขาวไหวๆ ของเวียงแก้วลอยนำไป
       “เดี๋ยวก่อน !!! รอด้วย !”
       ชายผ้าไหวๆ นั้นนำพาร้อยดาวลดเลี้ยวไปตามโถงทางเดินคล้ายจะพาไปที่ไหนสักแห่ง ร้อยดาวเดินตามไปอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งมาสุดทางที่หน้าห้องสมุด
       
       ร้อยดาวค่อยๆย่องเข้ามาในห้องสมุดขนาดใหญ่ที่มีชั้นหนังสือตั้งเรียงรายเต็มไปหมด เวียงแก้วยืนรอเวียงแก้วอยู่หน้าชั้นหนังสือภาษาอังกฤษที่มีแต่หนังสือเล่มโตๆเต็มไปหมด
       “คุณเป็นใครกันแน่ ! ต้องการอะไร ! บอกฉันมาสิ ! บางทีฉันอาจช่วยได้”
       เวียงแก้วจ้องที่ตาร้อยดาวคล้ายสะกด ดวงตาของร้อยดาวมีภาพสะท้อนอะไรบางอย่างที่ม่านตา
       
       ภาพที่ปรากฏในม่านตาของร้อยดาวเป็นภาพดำรงนั่งไขว่ห้างอยู่บนชุดรับแขกในห้องโถงรับแขก ณ ตึกบดินทร์ธร พ่อของเวียงแก้วกับเวียงแก้วนั่งอยู่ที่พื้น
       “จนปัญญาแล้วขอรับ... หาเงินไม่ได้จริงๆ นาล่มหมดตัว หนำซ้ำเมียยังมาป่วยตาย กระผมจะลงใต้ รีบทำงานหาเงินมาใช้คืนคุณท่านนะขอรับ แต่ตอนนี้ ขอเอาลูกสาวมาขัดดอกไว้ก่อน” พ่อของเวียงแก้วบอก
       เวียงแก้วยังคงก้มกราบด้วยตัวที่สั่นน้อยๆ เพราะสะอื้นไห้
       “ไหนเงยหน้าซิ !” ดำรงสั่ง
       เวียงแก้วที่หมอบกราบอยู่ค่อยๆเงยหน้าขึ้น
       
       ดวงตาร้อยดาวกระพริบลงทำให้ภาพหายวับไป ร้อยดาวอยู่เพียงลำพังในห้องสมุดเพราะร่างของเวียงแก้วหายไปแล้ว ร้อยดาวงุนงงกับภาพที่เห็นเมื่อครู่ เธอสลัดหัวแบบยังไม่อยากจะเชื่อสายตา
       จู่ๆ ร้อยดาวก็ร้องลั่น “อ๊าย !!”
       ร้อยดาวถูกกอดรัดจากทางด้านหลัง แล้วถูกถาโถมตระโบมลูบคลำของสงวนพร้อมทั้งไซ้ซอกคอจากทางด้านหลังอย่างหื่นกระหายจากวีระวิทย์
       “อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวฉันจะพาเธอขึ้นสวรรค์เอง” วีระวิทย์บอก
       “แกเป็นใคร ?”
       “ผัวของเธอไงล่ะ หึๆๆ อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่าเด็กใหม่ เพิ่งมาอยู่ที่นี่ก็ต้องผ่านการรับน้องเป็นของธรรมดา ! รับรองน่า... เธอจะต้องติดใจลีลาของฉันไปจนวันตาย อา....”
       วีระวิทย์พรมจูบไปทั่วทั้งเรือนร่างของร้อยดาวแล้วกระชากกระดุมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาออก ร้อยดาวอาศัยจังหวะนั้นยกขาเตะผ่าหมากวีระวิทย์เต็มแรงจนเขาหน้าเขียว
       “ไอ้เดนนรกเอ๊ย !!!” ร้อยดาวว่า
       ร้อยดาวซัดกำปั้นเข้าที่ปากวีระวิทย์อีกดอกจนหน้าหงาย วีระวิทย์ล้มคว่ำ หนังสือบนชั้นหล่นลงมากองกับพื้นเสียงดัง นมแสงเดินเข้ามาด้วยความตกใจสุดขีด
       “เกิดอะไรขึ้นคะ คุณหนู ?”
       “ก็ไอ้ชั่วนี่น่ะสินม มันจะปล้ำฉัน !!” ร้อยดาวว่า
       นมแสงมองลงมาเห็นวีระวิทย์นอนจุกอยู่ที่พื้นในสภาพเลือดกบปาก
       “คุณวีระวิทย์ !”
       
       วีระวิทย์นอนโอดโอยร้อยแทบไม่เป็นภาษามนุษย์

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1
        วีระวิทย์โกหกหน้าด้านๆ ชักแม่น้ำทั้งห้าแก้ตัวกับดำรงโดยที่มีคนอื่นๆ รายล้อม
       
       “ผมไม่ทราบจริงๆครับคุณปู่... เห็นเงาตะคุ่มๆอยู่ในห้องสมุด นึกว่าเป็นพวกหัวขโมย ก็เลยจะช่วยจับให้ ผมหวังดีนะครับ”
       “เป็นใครก็ต้องนึกว่าโจรกันทั้งนั้น ใครจะไปคิดล่ะ ว่าแม่นี่เกิดอยากอ่านหนังสือในห้องสมุดตอนดึกๆ” สร้อยฟ้าเสริม
       “เลิกเข้าข้างลูกหล่อนเสียที สันดานมันเป็นยังไง ฉันเป็นปู่ ทำไมจะไม่รู้” ดำรงว่า
       วีระวิทย์ก้มหน้านิ่งเพื่อหลบตา
       “พี่น้องพ่อเดียวกันแท้ๆ จะสมสู่กันเอง เรื่องบัดสีแบบนี้รู้ไปถึงไหน อับอายขายหน้าไปถึงนั่น” ดำรงว่า
       วีระวิทย์จ้องหน้าร้อยดาวแบบยังเคืองไม่หายที่ถูกเตะผ่าหมาก
       “แม่สร้อยฟ้า ! หัดอบรมลูกชายหล่อนให้เป็นผู้เป็นคนกับเขามั่ง อย่าปล่อยให้ทำระยำตำบอนแบบนี้อีก” ดำรงสั่ง
       “แหม... คุณพ่อคะ เรื่องแบบนี้โทษตาวิทย์ฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอกค่ะ มาอยู่ไม่กี่วัน ก็จ้องจะจับผู้ชายเสียแล้ว”
       ร้อยดาวจ้องสร้อยฟ้าตาเขม็ง
       “ลูกชายคุณต่างหากที่จะเข้ามาปล้ำฉัน” ร้อยดาวบอก
       “ก็เธอนั่นแหละ ให้ท่าฉัน !” วีระวิทย์ว่า
       ร้อยดาวเถียงกับสร้อยฟ้าและวีระวิทย์เสียงดังลั่นไปหมด ไม้เท้าของดำรงกระแทกปังลงที่พื้นดังลั่น
       “ไม่เห็นหัวฉันกันเลยใช่มั้ย !”
       ทุกคนเงียบกริบลงทันที
       ดำรงพูดกับร้อยดาว “ดึกๆดื่นๆ ทำไมหล่อนไม่รู้จักหลับจักนอน แล้วจะไม่ให้คนอื่นเขามองหล่อนว่าให้ท่าทอดสะพานได้อย่างไร... ทำนิสัยเหมือนแม่ไม่มีผิด” ดำรงพูดกับดาหลา “แม่ดาหลา ! ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพักผ่อน”
       “ค่ะ คุณท่าน” ดาหลารับคำ
       “เปิดพินัยกรรมเมื่อไหร่ จะได้ไปๆให้หมด !” ดำรงบอก
       ดาหลาประคองดำรงเดินออกไป
       สร้อยฟ้าด่าร้อยดาว
       “สำส่อนทั้งแม่ทั้งลูก !”
       แล้วสร้อยฟ้าก็ดึงแขนวีระวิทย์ให้เดินไป ร้อยดาวได้แต่นั่งมองเพราะไม่รู้จะพูดอะไร
       
       วีระวิทย์เอาผ้าห่อนำแข็งประคอมุมปากที่ถูกต่อยจนเขียวช้ำ
       “เสียดาย... ไม่น่าเป็นลูกพี่ลูกน้องกันเลย...ไม่งั้น...”
       “อย่า ! แม้แต่จะคิด ! นังร้อยดาว ลูกสาวอีเวียงแก้ว ถือเป็นศัตรูของเราอีกคน มันมาที่นี่ก็หวังจะแย่งสมบัติคุณพ่อ เราต้องหาทางกำจัดมัน !” สร้อยฟ้าบอก
       “มันจะยากอะไรครับแม่... แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จะกำจัดเมื่อไหร่ก็ได้ จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด”
       “เก่งแต่ปากล่ะสิไม่ว่า !”
       “แกว่าใคร ห๊า ! ยัยเรศ !”
       “ว่าพี่นั่นแหละ เก่งแต่ปาก แต่พอเอาเข้าจริงก็เห็นคว้าน้ำเหลวทุกที”
       “ชักจะมากไปแล้วนะ !”
       “ขอโทษพี่เขาเดี๋ยวนี้”
       “แม่ !!!!” ดาราเรศไม่พอใจ
       “ยังอีก ! แม่บอกให้ขอโทษพี่เขาไง !”
       ดาราเรศยกมือไหว้แบบขอไปที “ขอโทษ !!”
       ดาราเรศขอโทษเสร็จก็กระแทกเท้าปึงปังออกจากห้องไป
       “แล้วนี่เราหายหน้าหายตาไปไหนมาตั้งหลายวัน” สร้อยฟ้าถาม
       วีระวิทย์ ตอบห้วนๆ “ห้องเพื่อน”
       วีระวิทย์ทำเนียนโดยตอบไม่กระจ่าง สร้อยฟ้ารู้ทันที
       “ตาวิทย์... แม่ขอล่ะ ! เรื่องผู้หญิงเพลาๆเสียบ้างเถอะ เรียนให้จบ แล้วลูกจะมีเมียอีกสักกี่คน แม่ก็ไม่ว่าตอนนี้ อย่าเพิ่งเอาเรื่องผู้หญิงมาทำให้แม่หนักใจจะได้มั้ย”
       วีระวิทย์ทำหูทวนลมและพยักหน้าแบบขอไปที
       
       ร้อยดาวเดินคุยกับนมแสงอยู่ที่มุขหน้าตึกบดินทร์ธร
       “นมจ๊ะ... แม่เวียงแก้วของฉันผิดอะไร ใครต่อใครถึงได้จงเกลียดจงชังท่านนัก”
       “คุณเวียงแก้วไม่ได้ผิดอะไร นมยืนยันว่าเธอ “บริสุทธิ์” ค่ะ” นมแสงบอก
       “ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วทำไมถึงถูกต่อว่าเสียๆหายๆ”
       “เพราะตัณหาราคะแท้ๆที่ครอบงำแน่นหนาจนกระทั่งจิตใจคนเรามืดบอด... ก่อกรรมทำเข็ญสารพัด เมื่อไหร่หนอ... จะหลุดพ้นจากบ่วงกรรมกันเสียที”
       ร้อยดาวอึ้งเพราะไม่เข้าใจสิ่งที่นมแสงพูด ทันใดนั้นร้อยดาวก็เห็นรถของปรมัตถ์แล่นเข้ามาจอดที่หน้าตึกพอดี ร้อยดาวยิ้มดีใจที่ปรมัตถ์มาเป็นเพื่อน ปรมัตถ์ซึ่งลงจากรถมาพร้อมกับทนายทวีปส่งยิ้มให้ร้อยดาว ทวีปลอบสังเกตดวงหน้าร้อยดาว
       
       ทวีปคุยกับนมแสง
       “พินัยกรรมคุณปกรณ์ กำหนดเงื่อนไขว่า จะเปิดได้ ก็ต่อเมื่อทายาทตระกูลบดินทร์ธรผู้มีส่วนได้เสียในกองมรดกทุกคนอยู่พร้อมหน้ากัน แล้วอ่านพินัยกรรมต่อหน้าทายาททั้งหมดเท่านั้น”
       “ตอนนี้คุณหนูร้อยดาว ทายาทคนสุดท้าย เดินทางมาถึงแล้ว พินัยกรรมจะได้เปิดเสียที จะวันนี้ พรุ่งนี้ หรือปีหน้า ทุกคนก็ต้องรับรู้อยู่ดี ช้าหรือเร็วเท่านั้น” นมแสงบอก
       กระถินซึ่งแอบดูอยู่ที่มุมลับตาเห็นทวีปมาก็รีบเดินไปทันที
       
       ต่อมากระถินป้องปากกระซิบกระซาบกับสร้อยฟ้าเพื่อรายงานว่าทวีปมาแล้ว
       
       สร้อยฟ้าตาลุกวาว เมื่อรู้แล้วเธอก็แทบอยู่ไม่สุขเดินพล่านเป็นเสือติดจั่น

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1
        ทวีปคุยกับดำรงอยู่ในห้องนอน
       
       “ตั้งแต่ย้ายไปอยู่อังกฤษ เจ้าดิลกก็เงียบหาย ไม่เคยส่งข่าวไม่คิดว่ามันไปแล้ว จะไม่ได้กลับมาอีก...” ดำรงว่า
       “ทันทีที่ทราบว่าคุณดิลกกับคุณจันทร์ฉายเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ กระผมก็รีบติดต่อคุณหนูร้อยดาว ขอให้เธอกลับมาที่นี่ทันทีครับท่าน” ทวีปบอก
       “อ้อ... เดี๋ยวนี้ริทำตัวเป็นทนายหน้าหอ เจ้ากี้เจ้าการดีนัก”
       “หามิได้ครับคุณท่าน กระผมเห็นว่าตราบใดที่คุณหนูยังมีชีวิต เธอย่อมมีสิทธิ์เทียบเท่าทายาทคนอื่นๆของคุณปกรณ์ รวมถึงสิทธิ์ที่จะได้รับรู้เรื่องการเปิดพินัยกรรมในครั้งนี้ด้วย”
       “แล้วพินัยกรรมส่วนของดิลกจะเปิดเมื่อไหร่”
       “ตามพินัยกรรมระบุไว้ชัด จะเปิดได้ก็ต่อเมื่อคุณดิลกถึงแก่กรรมครบร้อยวันครับ”
       ดำรงเศร้าเพราะคิดถึงลูก ทวีปเข้าใจความรู้สึกของดำรง
       
       ร้อยดาวเดินคุยกับปรมัตถ์อยู่ในสวน
       “คุณหนูอยู่ที่นี่สบายดีไหมครับ” ปรมัตถ์ถาม
       “ก็สบายดีนะ...ที่นี่อากาศดี ต้นไม้ก็เยอะ กว้างใหญ่ไพศาลกว่าบ้านฉันที่อังกฤษไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเท่า แต่บอกตามตรง... อยู่ที่โน่น มีความสุขกว่าตั้งเยอะ” ร้อยดาวว่า
       “ความสุขคนเราอยู่ที่ใจครับ แต่คนส่วนใหญ่ชอบไปแสวงหาไขว่คว้าความสุขจากที่อื่นให้เหนื่อยเปล่า กว่าจะรู้ว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ใกล้แค่เอื้อม ก็ต้องเสียทั้งพลัง...เสียทั้งเวลา...เสียดายโอกาสที่ถูกใช้ไปไปอย่างไร้ค่า”
       “นั่นสินะ... โลกจะเป็นอย่างไร ขึ้นอยู่กับว่าเราใส่แว่นตาสีอะไรมอง หากมองโลกในแง่ดี ชีวิตก็มีแต่สิ่งรื่นรมย์ แต่ถ้ามองโลกในแง่ร้าย ชีวิตก็จะมีแต่ความวุ่นวายทุกข์ระทมไม่รู้จักจบสิ้น”
       ร้อยดาวยิ้มให้ปรมัตถ์ด้วยความขอบใจที่เขาช่วยให้แง่คิดเตือนสติ เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด
       “ถ้าตอนนี้... แม่ (จันทร์ฉาย) ของฉันยังอยู่ก็คงจะดี”
       “คุณเวียงแก้วไม่น่าจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย” ปรมัตถ์ว่า
       “ถามจริงๆเถอะ ปรมัตถ์ ! แม่ฉันเป็นอะไรตาย ?”
       “ผมเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ... แต่เคยได้ยินเหมือนกับว่า... เธอจะอัตวิบาตกรรม ! เอ่อ... ผมหมายถึงฆ่าตัวตายน่ะครับ”
       ร้อยดาวแทบไม่เชื่อหูว่าแม่เวียงแก้วของเธอจะฆ่าตัวตาย
       ทันใดนั้น เสียงตะโกนโหวกเหวกของสิบทิศก็ดังขึ้น
       “เธอ ! เธอ !”
       ร้อยดาวเห็นสิบทิศยืนตะโกนโหวกเหวกอยู่ที่ประตูรั้ว เธอจึงเอานิ้วชี้ที่ตัวเองเพราะไม่แน่ใจ
       “เรียกฉันเหรอ ?” ร้อยดาวถาม
       สิบทิศตะโกน “เธอนั่นแหละ !! มานี่หน่อย ! ฉันจะคุยด้วย”
       ร้อยดาวงงเป็นไก่ตาแตกเพราะไม่รู้ว่าสิบทิศมีเรื่องอะไรจะคุยด้วย
       
       สิบทิศเปิดประเด็นกับร้อยดาวด้วยสีหน้าจริงจังผ่านรั้วที่กั้นระหว่าง 2 ตระกูล
       “น่านฟ้าไม่สบาย หลังจากที่ตกน้ำตกท่ากับเธอวันนั้น”
       “คงจะสำลักน้ำไปเยอะแน่ๆ” ร้อยดาวบอก
       “นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ! น่านฟ้าเจ็บป่วยกระเสาะกระแสะมาตั้งแต่เด็กๆ จะออกไปเที่ยวหัวหกก้นขวิด เล่นทโมนเหมือนคนอื่นๆไม่ได้”
       “ยิ่งร่างกายอ่อนแอ ยิ่งต้องออกมาสัมผัสกับโลกภายนอกไม่ใช่จะปล่อยให้อุดอู้อยู่แต่ในบ้าน แล้วเมื่อไหร่จะแข็งแรงกับเขาเสียที”
       “เธอจะมารู้ดีกว่าหมออย่างฉันได้ยังไง ! ฉันขอสั่ง ! ห้ามเธอยุ่งกับน่านฟ้าอีกเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ฉันจะฟ้อง “คุณท่าน” ให้ไล่เธอออก รับรอง ! เธอตกงานแน่”
       สิบทิศพูดจบก็เดินไปโดยยังเข้าใจว่าร้อยดาวเป็นคนใช้บ้านนี้
       ร้อยดาวทำหน้างงว่าสิบทิศพูดเรื่องอะไร พอปรมัตถ์เห็นสิบทิศเดินไปแล้วก็เข้ามาถามร้อยดาว
       “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ คุณหนู ?”
       ร้อยดาวส่ายหน้าเพราะไม่เข้าใจเหมือนกันว่าสิบทิศจะกีดกันอะไรน่านฟ้านักหนา
       
       นมแสงเดินลงมาส่งทนายทวีป
       “ยิ่งใกล้ถึงกำหนดวันเปิดพินัยกรรมคุณปกรณ์เท่าไหร่ พวกคุณๆ เธอยิ่งนั่งกันแทบไม่ติด” นมแสงบอก
       “อีกไม่กี่วัน คุณหนูร้อยดาวก็จะอายุครบ 25 ปีบริบูรณ์แล้วผมจะรีบจัดการเรื่องนี้โดยเร็วที่สุดครับ คุณนมไม่ต้องกังวล” ทวีปบอก
       ร้อยดาวกับปรมัตถ์เดินเข้ามาพอดี
       ร้อยดาวพูดกับทวีป “อ้าว... จะกลับแล้วหรือคะ คุณทนาย”
       “ครับ... หมดธุระแล้ว ผมลาล่ะครับ”
       ร้อยดาวยกมือไหว้ทวีป ทวีปรับไหว้
       ปรมัตถ์พูดกับร้อยดาว “ผมกลับก่อนนะครับ คุณหนู”
       ปรมัตถ์ส่งสายตามองร้อยดาวอย่างมีเยื่อใยจนทวีปต้องส่งเสียงกระแอมเพื่อปราม
       
       ปรมัตถ์นั่งขับรถอยู่ โดยมีทวีปนั่งอยู่ที่เบาะข้างๆ
       “คุณหนูร้อยดาวเธออัธยาศัยดีนะพ่อ เป็นกันเอง ไม่ค่อยถือตัว ผิดกับคนอื่นๆในบ้านบดินทร์ธร ตอนแรกที่พ่อให้ผมไปรับที่สนามบิน ผมวาดภาพไว้ในใจอีกอย่าง”
       “ตอนนั้น แกคิดว่าคุณหนูจะเป็นยังไง” ทวีปถาม
       “ก็น่าจะเรียบร้อย เจ้าระเบียบ ติดหรูตามสไตล์ผู้ดีอังกฤษ ไม่คิดว่าจะเป็นตัวของตัวเองขนาดนี้ แถมยังร่าเริงสดใสใครอยู่ใกล้ก็มีความสุข พ่อว่ามั้ย ?”
       ปรมัตถ์พร่ำเพ้อด้วยอารมณ์ปลื้มร้อยดาวไปเรื่อยๆ แต่เห็นพ่อเงียบไปเขาจึงหันไปถามพ่อ
       
       ทวีปมองหน้าปรมัตถ์แบบพอรู้เลาๆ ว่าลูกชายเริ่มสนใจร้อยดาวเข้าให้แล้ว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 1
        ร้อยดาวไม่รอช้า เธอรีบก้าวเท้าฉับๆ ไปตามโถงทางเดินที่ทอดยาวไปยังห้องสมุดทันที ร้อยดาวเดินเข้ามาภายในห้องสมุดแล้วพูด
       
       “คุณ! ปรากฏตัวออกมาเถอะ! ฉันอยากพบคุณ”
       ร้อยดาวสอดส่ายมองหาเวียงแก้วในห้องสมุดแต่ก็ไม่พบ !
       “คุณ! ได้ยินฉันหรือเปล่า? ฉันรู้นะว่าคุณอยู่ที่นี่”
       ร่างขาวโพลนโปร่งบางของเวียงแก้วค่อยๆลอยละล่องลงมาจากเบื้องบนอย่างช้าๆ ร้อยดาวหันขวับกลับไปก็เห็นร่างเวียงแก้วยืนอยู่ข้างหลัง ร้อยดาวเข้าไปถามเวียงแก้วอย่างต้องการค้นหาความจริง
       “สิ่งที่ฉันเห็นในคืนนั้น คือเรื่องราวในอดีตของคุณใช่มั้ย ? คุณต้องการสื่อสารอะไรกับฉันกันแน่ ? ช่วยทำให้ฉันเห็นอีกครั้งได้มั้ย ? ขอร้องล่ะ”
       “ฉันไม่ได้ทำให้เธอเห็น ดวงตาของเธอต่างหากที่ทำให้เห็นเรื่องราวของฉัน”
       เวียงแก้วยิ้มเศร้าๆ ด้วยความขมขื่น ร้อยดาวอยากรู้เรื่องราวของผีเวียงแก้วต่อ
       
       เต็มเดือนเข้ามาหาร้อยดาวในห้องนอน
       “ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้ ลองดูสิจ๊ะ ชอบมั้ย ?”
       ร้อยดาวหยิบเสื้อที่พับอย่างเป็นระเบียบออกมาคลี่ดูก็พบว่าเป็นเสื้อผ้าสีหวานๆ
       “ชอบค่ะ น่ารักดี สีก็หวาน ขอบคุณมากค่ะ” ร้อยดาวเอาจมูกดมที่เสื้อฟุดฟิดๆ “เอ... นี่กลิ่นอะไรคะเนี่ย ? หอมจัง”
       “เขาเรียกว่า “บุหงารำไป” จ้ะ... เป็นเครื่องหอมไทยโบราณทำด้วยดอกไม้หลายชนิด ผึ่งแห้ง พรมด้วยน้ำหอมหรือน้ำปรุง แล้วบรรจุในห่อผ้าโปร่ง เอาไว้ใช้สำหรับอบผ้าให้หอม”
       “คุณเต็มเดือนเก่งงานบ้านงานเรือนสมกับเป็นผู้หญิงไทยจริงๆเลยนะคะ ฉันอยากเก่งเหมือนคุณบ้างจัง”
       “ถ้าอยากทำเป็น ว่างๆฉันจะสอนให้... ไม่ยากหรอกจ้ะ”
       “คุณพ่อปกรณ์โชคดีจังนะคะ ที่ได้คุณเป็นภรรยา”
       “ไม่ถือว่าเป็นโชคหรอกจ้ะ... เป็นกรรมต่างหาก”
       “ทำไมล่ะคะ”
       “เพราะฉันเป็นหมัน ไม่มีปัญญาให้กำเนิดทายาทแก่คุณพี่ เลยได้แต่ยอมทนเห็นสามีพาผู้หญิงอื่นเข้าบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่อย่างนี้”
       ร้อยดาวมองเต็มเดือนอย่างเห็นอกเห็นใจ
       
       ภาพในอดีตย้อนกลับมา เวียงแก้วนั่งอยู่ในเรือที่วิรุฬพายอยู่ในบึงบัวยามเย็นแดดอ่อนๆ
       “บัวในบึงนี้งามแท้ๆ มีทั้งบัวเผื่อน บัวผัน บัวหลวง และบัวสาย ยิ่งช่วงปลายหน้าหนาวอย่างนี้ บัวออกดอกสะพรั่งพร้อมกันเต็มบึง ยิ่งงามนักเจ้า”
       “ดอกบัวต่อให้งามขนาดไหน ก็ยังงามไม่เท่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเราแม้แต่น้อย”
       เวียงแก้วหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย วิรุฬเด็ดดอกบัวสีแดงมายื่นส่งให้เวียงแก้วพร้อมส่งสายตาหวาน
       “เราให้...”
       “ดอกบัว เขาเอาไว้ไหว้พระกันไม่ใช่หรือเจ้า”
       “ใช่... ดอกบัวเป็นดอกไม้แทนความบริสุทธิ์... ถึงแม้จะเคยอยู่ใต้โคลนตม แต่ก็โผล่พ้นน้ำออกมาเบ่งบานเหนือน้ำได้ในที่สุด เหมือนความรู้สึกที่เรามีให้เจ้าในตอนนี้ เป็นความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีสิ่งใดแอบแฝง”
       เวียงแก้วรับดอกบัวจากวิรุฬทำให้มือทั้งสองสัมผัสกันเบาๆ เวียงแก้วเอียงอายสายตาหวานเยิ้มของวิรุฬที่จับจ้องมายังเธอ
       
       วิรุฬกับเวียงแก้วเดินคุยกะหนุงกะหนิงอยู่ในสวน ปกรณ์ควงสร้อยฟ้าซึ่งแต่งหน้าฉูดฉาดเดินพะเน้าพะนอคลอเคลียเข้ามาแบบไม่อายผีสางเทวดา ทั้งสองพบกันในสวนพอดี ปกรณ์โค้งทักทายวิรุฬ พอเป็นพิธี
       “ลมอะไรนะ พัดพาฝ่าบาทมาถึงที่นี่ได้”
       “เราแค่คิดถึง....” วิฬุธจะพูดว่าเวียงแก้วแต่ก็ชะงัก “เกลอไง ! เป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจอหน้ากันเสียนาน สบายดีหรือ”
       “กระหม่อมสบายดี เพิ่งจะกลับมาจากกรุงเทพฯ นี่” ปกรณ์ผายมือกำลังจะแนะนำสร้อยฟ้า
       สร้อยฟ้ากรีดกรายถอนสายบัวให้กับวิรุฬแล้วรีบแนะนำตัวเอง
       “หม่อมฉัน สร้อยฟ้า ภรรยาคุณพี่เพคะ”
       “พูดกับเราธรรมดาๆเถอะ อย่าใช้คำราชาศัพท์เลย มีเพคะ-เพขา ฟังแล้วมันเขินๆน่ะ” วิฬุธบอก
       “สร้อยฟ้าเป็นภรรยาคนใหม่ของกระหม่อม ฝ่าบาท...” ปกรณ์พูดต่อ
       สร้อยฟ้างงๆ เพราะสะดุดกับคำว่า “คนใหม่”
       “แล้วนั่น... ?” ปกรณ์มองไปทางเวียงแก้วที่ยืนนิ่งไม่กล้าสบตาเขา
       วิรุฬเอื้อมมาจับมือเวียงแก้วเพื่อสื่อความนัย
       “เพื่อนเราเอง...”
       
       ปกรณ์จดจ้องเวียงแก้วตาเป็นมัน
       
       อ่านต่อตอนที่ 2

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 12
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 11
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันดี,

ใช้สำหรับเงินกู้ผมนาย Jose White ผู้ให้กู้สินเชื่อภาคเอกชน
และความร่วมมือทางการเงินสำหรับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และประเภทของธุรกิจใด ๆ
การจัดหาเงินทุน ฉันยังมีเงินให้กู้ยืมแก่บุคคล บริษัท และให้ความร่วมมือ
ร่างกายของอัตราดอกเบี้ย 3% เรามีชนิดของเงินให้กู้ยืมใด ๆ ส่งอีเมลถึงเราผ่านทาง
joseloan2@gmail.com

เงินกู้แบบฟอร์ม

ชื่อ: .........................
ชื่อกลาง: .........................
นามสกุล: ........................................
วันเดือนปีเกิด (YYYY-MM-DD) .......................
เพศ: ...........................................
สถานภาพ: ...................................
รวมจำนวนเงินที่จำเป็น ...............................
เงินกู้ระยะเวลา ....................................
ที่อยู่: ..........................................
เมือง: .............................................
รัฐ / จังหวัด: ...................................
Zip / รหัสไปรษณีย์: ..................................
ประเทศ: ..........................................
โทรศัพท์: ............................................
โทรสาร: ..............................................
มือถือ / มือถือ: ..................................
รายได้รายเดือน ....................................
อาชีพ: .......................................

เรื่องที่ดีที่สุด
นาย Jose White
joseloan2@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โปรด scammers KEEP OFF และให้ผู้อ่านมหาชน, ถ้าคุณไม่จำเป็นต้องกู้เงิน, ใช้ไม่ได้และไม่แสดงความคิดเห็น / แหม่ม, คุณจำเป็นต้องกู้เงินหรือไม่ หรือคุณอย่างจริงจังในความต้องการของเงินกู้เร่งด่วนที่จะเริ่มต้นธุรกิจของคุณเองหรือ คุณจะอยู่ในหนี้คุณต้องการกู้เงินซื้อรถหรืออะไร นี่เป็นโอกาสของคุณเพื่อให้บรรลุความต้องการของคุณเพราะเราให้ออกเงินกู้ส่วนบุคคลสินเชื่อธุรกิจเงินกู้ของ บริษัท และทุกชนิดของเงินให้สินเชื่อในอัตราดอกเบี้ยเงินอุดหนุนเพียง 2% สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมโปรดติดต่อเราผ่านทางอีเมลต่อไปนี้. firstfinance2@gmail.com ข้อมูลของผู้กู้: ชื่อเต็ม: _________________ เพศ: ____________________ ประเทศ: ____________________ จำนวนเงินกู้ที่จำเป็น _________ เงินกู้ระยะเวลา: _______________ วัตถุประสงค์สินเชื่อ ________________ หมายเลขโทรศัพท์: ____________ ชื่อและที่อยู่ของถัดไปของกษัตริย์ ------------------------ ค่าจ้างรายเดือน: --------------- ------------------------------------ ขอบคุณและพระเจ้าให้ศีลคุณ ... E-mail: firstfinance2 @ gmail.com
: ขอแสดงความนับถือ
: ผู้ให้กู้เงินสดรวดเร็ว
firstfinance2@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สวัสดี ทุกคนที่นี่ สิ่งที่ นาง กา กล่าวว่า เป็นความจริง มากว่า ฉัน อาจจะไม่ รู้จักเธอ ผมมีประสบการณ์ มัน มือแรก ยัง มันเป็น องค์กร ที่เรียกว่า สเตลล่า บริษัท เงินกู้ Rene ( SRLF ) ที่จริงๆ ช่วยให้ฉันเพื่อ ชำระค่าใช้จ่าย ทางการแพทย์ ของฉันเมื่อ ฉันถูก ในความต้องการของ เงินเพราะ ฉัน เป็นม่าย เพื่อนคนหนึ่งของ ฉันนำ ฉัน ไปยังพวกเขา เมื่อฉัน กำลังจะ ทำการดำเนินงาน ที่สำคัญ และฉัน ไม่เคยได้รับ เงินในเวลา ที่ พวกเขา เข้ามาช่วย ฉันและ ใน น้อยกว่า 40 นาที ผมได้รับ เงินกู้ ของฉัน แต่การที่จะ พูดความจริง ที่ฉัน รู้สึกประหม่า และ กลัว ในตอนแรก เพราะผม ได้รับการ โกง เป็นครั้งที่สอง แต่เมื่อฉัน เรียก ถึงความกล้าหาญ และ เป็นไปตามนโยบาย การให้สินเชื่อ ของพวกเขา พร้อมกับ แนะนำ เพื่อนของฉัน ในตอนท้ายผม พบว่าตัวเอง ยิ้ม ถ้าไม่ได้ สำหรับพวกเขา อาจจะ ฉัน จะได้รับ ที่ตายแล้ว โดยขณะนี้ ฉันได้นำ เงินกู้ ได้ อีก จากพวกเขา เริ่มต้นธุรกิจ ของฉันหลังจากที่ การกู้คืน ของฉันที่ ฉัน ยัง จ่ายเงิน กลับ ตอนนี้ แนะนำเดียว ของฉันตอนนี้ คือการที่ร่างกาย ที่เป็นจริง ในความต้องการของ เงินกู้ ใด ๆ ที่ ควรจะติดต่อ กับ พวกเขาผ่านทาง อีเมล์ : mrsstellareneloanfirm@hotmail.com และ ได้รับเงินกู้ จากพวกเขา ขอบคุณ

เอเลน่า กา
เอเลน่า กา
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014