หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองเนื้อเก้า

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 พฤศจิกายน 2556 16:09 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
        ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
       
       บ้านยายแลในเวลาเดียวกัน ลำยองใส่เสื้อผ้าสีสดจัด ประกาศก้อง พร้อมๆกับซดเหล้า
       
        "กูไม่ไป จ้างเป็นพันเป็นหมื่น กูก็ไม่ไปให้จัญไรไอ้แก่นั่นมันมาติดตัวกูหรอก"
        ยายแล, ลำยง, ลำดวน แต่งสีมอๆเท่าที่หาได้จะไปฟังสวดศพ
        "ที่ชวนเนี่ย ชวนให้ไป ขอให้ศพลุงสินแกยกอโหสิกรรมให้พี่นะ"
        "พวกมันต่างหากโว้ยที่ต้องมากราบขออโหสิกรรมกู ถ้าไม่มีพวกมัน ป่านนี้กูเป็นคุณนายนายทหารเรือไปแล้ว"
        "เข้าใจอะไรผิดรึเปล่าเนี่ย อีคุณนายลำยอง" ลำดวนบอก
        "ช่างหัวมัน มันเมาจนเลอะไปหมดแล้ว"
        "แม่นั่นแหละเลอะ คอยดูเหอะเหยียบขึ้นไปบนศาลา อีปั้นมันจะถีบหัวลงมา"
        "ไปเหอะแม่ ต่อความยาวสาวความยืดเปล่า ๆ พ่อเฝ้าบ้านนะ"
        "พวกมึงจะไปเที่ยวไหนกัน แต่งตัวซะสวยเลย ใจดำนะ พวกมึงไม่พากูไปด้วย...อีแลกูไปด้วยคน"
        ทุกคนออกไป ปิดประตู
        "ดีใจจริงโว้ย ไอ้แก่ตายแล้ว เหลือแต่อีแก่หนังเหนียว"
       
        ลำยง, ลำดวนปักธูปหลังจากไหว้ศพแล้ว รีรอให้ยายแลไหว้ศพเสร็จ จะได้ออกไปพร้อมๆกัน ยายแลจะออกไปทางหนึ่ง แต่ลำยงดึงเอาไว้
        "แม่...ไปไหว้ป้าปั้นเขาหน่อยสิ"
        "กูมาไหว้ศพตาสินไม่ได้มาไหว้อีปั้น"
        "น่าเกลียดน่ะแม่"
        "กูไหว้มันแล้วเกิดมันไม่รับไหว้กูล่ะ"
        "แม่เองน่ะแหละ ลดๆลงมั่งอ ย่าดีแต่ด่าพี่ลำยองมันเลย"
        ลำยงคว้าแขนแลกึ่งบังคับพามาถึงที่นั่งมุมนึงที่ปั้นนั่งอยู่
        "ป้าปั้น..ฉันเสียใจด้วยนะจ๊ะ"
        "ขอบใจที่อุตส่าห์มา"
        ลำยง, ลำดวน ไหว้ปั้นแล้วส่งสายตามาทางแม่ แลไม่รู้จะพูดอะไร ยกมือไหว้ปั้นอย่างเสียไม่ได้ไม่สบตา ปั้นก็ไม่สบตายกมือรับไหว้แค่พอเป็นพิธีเหมือนกัน ต่างฝ่ายต่างยังคงมึนตึงใส่กัน
       
        มุมหนึ่งในศาลา วันเฉลิมบอก
        "ผมบวชไม่ได้หรอกครับ ถ้าผมบวชแล้วใครจะดูแลน้อง ๆ"
        "บวชให้ปู่เอ็งไม่กี่วันเท่านั้นเอง ไอ้วัน"
        วันเฉลิมหน้านิ่ง
        "วันจะได้อยู่กับหลวงตาไงล่ะ ลูกสงบสุขดี วันชอบอยู่กับหลวงตาไม่ใช่เหรอ ...น้อง ๆ น่ะไม่ต้องห่วงหรอก ฝากน้าลำยง น้าลำดวนเลี้ยงให้ซักพัก คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก"
        วันเฉลิมยังคงนิ่ง
        "ปู่เอ็งเขาสั่งเอาไว้ ถ้าเอ็งบวชเขาจะได้ตายตาหลับ ไม่ต้องตามห่วงเอ็ง ทองที่เอ็งรื้อเจอในกองไฟนั้นน่ะ ปู่เอ็งเขาตั้งใจเก็บไว้เป็นทุนให้เอ็งได้บวชเรียน" ปั้นบอก
        วันเฉลิมนิ่ง
        "วัน...ทำเพื่อปู่เป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะจ๊ะ" เทวีบอก
        "แม่คงไม่ย่อมให้ผมบวชหรอกครับ"
        สันต์, ปั้นนิ่งอึ้ง
        "ทำไมวันคิดว่าแม่เขาจะไม่ยอมล่ะจ๊ะ" เทวีถาม
        "ถ้าผมบวชแล้วใครจะเลี้ยงน้อง"
        "เอาเป็นว่า ถ้าจัดการเรื่องน้อง ๆ ได้ วันจะบวชใช่ไหมจ๊ะ"
       
        "ถ้าแม่ยอม ผมก็จะบวชครับ"

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
        ในศาลาตั้งศพ ลำยงบอก
       
        "บวชได้ก็ดี ลุงสินแกอุตส่าห์สั่งเสียเอาไว้ แกจะได้ตายตาหลับ"
        "พ่อแกตั้งใจว่า ถึงไม่ได้เรียนโรงเรียนธรรมดา ก็เรียนนักธรรมแทน ชีวิตจะได้สุขสงบบ้าง ไม่ใช่ต้องคอยเลี้ยงแม่เลี้ยงน้องอย่างนี้"
        "เผลอๆนางลำยองมันเห็นผ้าเหลือง มันอาจจะกลับตัวกลับใจได้มั่ง ก็ดีนี่หว่าไอ้สันต์ บวชเลย" แลว่า
        "เจ้าวันเขาไม่ยอมบวชน้าแล เขาว่า เขาบวชไม่ได้ ถ้าแม่ไม่อนุญาต"
        "อ้าว... ไหงยังงั้นวะ อะไรๆก็ต้องแม่มันทุกอย่างเลยรึไง"
        "ไอ้วันนี่มันกตัญญูผิดเวล่ำเวลาอีกแล้วอีกแล้ว" ลำดวนบอก
        "เอาเหอะพี่สันต์ เดี๋ยวฉันจะช่วยพูดกับพี่ลำยองมันให้ มันอาจจะยอมก็ได้" ลำยงบอก
       
        เสือไหว้ศพเสร็จ ปักธูปแล้วขยับออกมาตรงที่ปั้นกับสันต์และเทวีนั่งอยู่
        "ขอบใจนะกำนัน อุตส่าห์มา"
        "ฉันเสียใจด้วยนะแม่ปั้น ตาสินแกเป็นคนดี น่าจะอยู่กันไป เห็นกันไปนานๆ จะได้เป็นที่พึ่งของลูกหลาน"
        "จะเอาอะไรแน่นอนกับชีวิตล่ะกำนัน"
        "นั่นสิ แม่ปั้น สุดท้ายมันก็เท่านี้ อยู่ที่เราเลือกจะให้คนข้างหลังเขาจดจำเรายังไงต่างหาก"
       
        วันเฉลิมนั่งอยู่กับกลุ่ม ยายแล,ลำยง,ลำดวน เสือเดินเข้ามาหา
        "ไงวะไอ้วัน"
        ทุกคนยกมือไหว้เสือ
        "ข้าได้ยินมาว่า เอ็งจะไม่ยอมเรียนหนังสือต่อ มันอะไรกันนักหนาวะ แม่เอ็งมันบังคับไม่ให้เอ็งเรียนรึไง"
        "ผมต้องอยู่บ้านคอยเลี้ยงน้องครับ"
        "แม่เอ็งมันไม่มีปัญญาเลี้ยงรึไง เอ็งตัวแค่นี้ถึงต้องอ้าขาผวาปีกจะรับผิดชอบน้องนุ่งตั้งโขยง"
        วันเฉลิมนิ่ง
        "ยายเอ็ง น้าๆเอ็งมันไม่มีน้ำใจจะช่วยดูแลรึไง"
        "ฉันก็ช่วยเท่าที่จะช่วยได้แหละกำนัน แต่ละคนมันก็ต้องดิ้นรนทำมาหากินกันทั้งนั้น" แลว่า
        "เอ็งได้ยินไหม คนที่มันต้องรับผิดชอบจริงๆน่ะ...แม่เอ็ง ไม่ใช่เอ็ง"
        "แต่ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงแม่ได้นี่ครับ แล้วน้องๆผมจะเป็นยังไง ถ้าไม่มีใครคอยดูแล"
        "เอ็งกำลังทำให้ข้า รู้สึกว่าข้ามันบาปหนัก ที่ทำลายอนาคตเอ็ง ยึดเอาบ้านแม่เอ็งมา เอ็งคิดว่าข้าใจยักษ์ใจมารใช่ไหม"
        "ผมไม่เคยคิดอย่างนั้นเลยครับ ทุกอย่างมันเป็นเรื่องของกรรม ทุกคนหนีกรรมของตัวเองไปไม่พ้นหรอกครับ"
       
        เวลากลางคืน วันเฉลิมวิ่งกลับบ้านยายแลมาด้วยความดีใจ พบลำยองนั่งกินเหล้าอยู่
        "แม่ครับ แม่ ลุงกำนันคืนบ้านให้เราแล้วครับ"
        "มึงพูดอะไรของมึงวะ ไอ้วัน"
        "ลุงกำนันบอกว่าให้เราย้ายกลับไปอยู่บ้านเราได้แล้วครับ"
        "มึงอย่ามาล้อกูเล่นนะ กูไม่ขำ"
        ยายแล,ลำยง,ลำดวนตามมาถึงพอดี
        "มึงไม่ต้องขำ แต่มึงต้องไปกราบกำนันเสือเขา เขาเวทนามึงกับลูกๆมึง กลัวจะไม่มีที่ซุกหัวนอน ถือว่าทำบุญ"
        ลำยองค่อยๆหัวเราะออกมา
        "ทำบุญเหรอ ยังหลงเสน่ห์อยากได้กูทำเมียมากกว่า ไอ้แก่เอ๊ย"
       
        ลำยองหัวเราะด้วยความสะใจ แล,ลำยง,ลำดวน ทั้งโมโหทั้งเวทนาในความคิดของลำยอง วันเฉลิมเสียความรู้สึกต่อทัศนคติของแม่ แม่ไม่มีท่าทีจะซาบซึ้งหรือคิดได้เลย

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
        ผ่านเวลามา ที่ศาลาวัด เมื่อพระสวดเสร็จแล้ว
        "ความจริงข้าตั้งใจว่า จะรื้อบ้านเอาไม้ไปปลูกใหม่ในสวนข้า ที่ตรงนั้นใครสนใจซื้อข้าก็จะขาย แต่หน้าไอ้วันมันตามไปหลอนข้าทุกคืน ข้าคืนบ้านหลังนั้นให้นังลำยองมัน ก็เพราะเห็นแก่ไอ้วัน ไอ้เด็กคนนี้มันดีเกินไป"
        "สาธุ...กำนันได้บุญทำทานครั้งใหญ่แล้วล่ะ" ปั้นบอก
        "ได้บ้านคืนมายังงี้ ก็คงไม่ต้องลำบากกันนัก เจ้าวันคงได้เรียนหนังสือต่อแน่...ขอบคุณลุงกำนันมากครับ" สันต์ยกมือไหว้
        เทวีรู้สึกได้ถึงความสบายใจของผัว
        "ข้าคิดไปเยอะกว่าเอ็งอีกไอ้สันต์... ไอ้วันมันไม่มีทางมีสมาธิจะร่ำเรียนอะไรได้หรอก ถ้ามันยังขลุกขลักนัวเนียอยู่กับน้องกับแม่มันยังงี้ ต้องหาทางแยกไอ้วันมันออกมาจากนังลำยองให้ได้"
       
        ภายในบ้านแล ลำยองถาม
        "บวช...บวชอะไร"
        "ก็บวชหน้าไฟให้ปู่มันไง" แลว่า
        "ลูกกับเมียใหม่มันก็มี ก็ให้มันบวชไปสิ ทำไมต้องมาเอาไอ้วัน"
        "ลุงสินแกสั่งเสียเอาไว้ก่อนตาย" ลำยงบอก
        "เรื่องของมัน ไม่เกี่ยวกะกู"
        "อีลำยอง มึงนี่มันไม่ได้ตาบอดอย่างเดียว ใจมึงยังบอดด้วย เขาตายไปแล้ว มึงไม่ไปขออโหสิกรรมเขาไม่เท่าไหร่ แต่ลูกมึงจะทำบุญทำกุศลให้เขา มึงยังขัดขวาง กูไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว" แลว่า
        "ใครจะทำบุญทำทาน อโหสิกรรมอะไรก็เชิญ คนอย่างอีลำยองมันเจ็บแล้วจำโว้ย ดีเท่าไหร่แล้วไม่เผาพริกเผาเกลือสาปส่งให้มันลงนรกไม่ได้ผุดได้เกิดน่ะ"
        ยายแลเหลือทนจนตัวสั่น
        "มันเมาแม่ ปล่อยมันไปก่อนอย่าเพิ่งไปคุยกะมัน เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันอีกที" ลำยงว่า
        "วันนี้ พรุ่งนี้ วันไหนกูก็ไม่ยอมโว้ย กูไม่ให้มันบวชซะอย่างใครจะทำไม"
        ยายแลอยากจะตบปากลำยองซักฉาด แต่ลำยงก็ดึงแม่ออกไปซะก่อน
        "กูเป็นแม่มันโว้ย กูสั่งอะไรไอ้วันมันก็ต้องทำ ไอ้นี่มันลูกกตัญญูของกูคนเดียวโว้ย มันต้องหาเลี้ยงกูหาเลี้ยงน้องมัน หนอย ตะอ้อนตะออกก็จะมาพรากลูกไปจากอกกู ตายโหงตายห่าแล้วยังไม่เลิกคิดจัญไรอีกไอ้เฒ่า"
        ลำยองพร่ำด้วยความเมาพร่ำไปหัวเราะไป อย่างสะใจตัวเอง วันเฉลิมที่ยืนแอบฟังอยู่มุมหนึ่งหลังประตูนานแล้ว โผล่หน้ามาให้เห็นเพียงแค่เสี้ยวเดียว อารมณ์บนหน้าทั้งละอาย ผิดหวัง เจ็บปวด แต่แม่ก็คือแม่
       
        กลางวันวันใหม่หน้าบ้านสมฤดี
        "นี่ข่าวดีจริง ๆ นะพ่อวัน ดีแล้ว ดีแล้ว กลับมาอยู่ใกล้ ๆ กัน พ่อวันย้ายไปอยู่บ้านยายแค่ไม่กี่วันหนูสมบ่นคิดถึงพี่วัน" วิมลบอก
        วันเฉลิมยิ้มปลื้ม
        "ก็หนูสมคิดถึงจริง ๆ นี่ค่ะคุณยาย กินขนมคนเดียวไม่อร่อยเท่าแบ่งกันกินกับพี่วันหรอกค่ะ"
        "พี่วันขอบใจนะครับหนูสม"
        "แล้วจะสอบเข้าเรียนต่อโรงเรียนไหนละลูกพ่อวัน"
        "พ่อบอกว่าอยากให้เข้าโรงเรียนวัดปากน้ำครับ เพราะใกล้บ้านกว่าที่อื่น"
        "เก่ง ๆ อย่างพ่อวันต้องสอบได้อยู่แล้วลูก ยายเป็นกำลังใจให้นะลูก"
        "หนูสมด้วย หนูสมเป็นกำลังใจให้พี่วันนะค่ะ"
        วันเฉลิมรอยยิ้มค่อย ๆ เหือดแห้งไป
       
        "แต่ผมยังไม่รู้เลยครับว่า แม่จะอนุญาตให้เรียนต่อรึเปล่า"

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
        ภายในบ้าน ลำยองถาม
        "มึงจะเรียนไปทำไม จบปอสี่ตามเกณฑ์ อ่านหนังสือได้ เขียนหนังสือเป็น บวกเลขลบเลขเป็นก็พอแล้ว อีกหน่อยมึงก็ต้องทำงานทำโรงงานที่ไหน มันไม่ได้สนใจหรอกโว้ย ว่ามึงเรียนสูงขนาดไหน"
        "มึงจ้องแต่จะให้ลูกทำงานโรงงาน มึงไม่คิดบ้างเรอะว่า ไอ้วันมันเก่งกว่านั้น" แลว่า
        "เรียนสูง ๆ จะได้เป็นเจ้าคนนายคนน่ะเหรอ ฝันไปเหอะแม่ ไอ้นี่มันต้องเลี้ยงแม่เลี้ยงน้อง" ลำยองพูดพลางหัวเราะเยาะ
        "บวชก็ไม่ให้บวช เรียนก็ไม่ให้เรียน มึงนี่มันมารชัด ๆ"
        "กูเป็นมารมึงไหม ไอ้วัน"
        วันเฉลิมนิ่งก้มหน้า
        ลำยองตะคอก
        "กูถามว่า กูเป็นมารมึงรึเปล่า ไม่ได้ยินรึไง"
        "เปล่าครับ ไม่ได้เป็นครับ"
        ลำยองหัวเราะร่วนถูกอกถูกใจ
        "เห็นไหมแม่ ลูกฉันมันดีขนาดไหน ไอ้นี่มันกตัญญูยังกะอะไรดี"
        ลำยองเดินหัวเราะอย่างผู้ชนะ
        "อีบ้าเอ๊ย"
       
        ศาลาตั้งศพ เวลากลางวัน สันต์ฟังยายแลเล่าทุกอย่างให้ฟัง
        "ข้าเองก็จนปัญญา พูดดี ๆ กับมันก็แล้ว ด่าหยาบ ๆ คาย ๆ ก็แล้ว มันไม่ยอมท่าเดียว"
        "ไม่เป็นไรน้าแล ผมจะลองหาวิธีอื่นดู"
        "ข้ารู้...ไอ้วันน่ะมันอยากบวชอยากเรียนใจจะขาด แต่มันติดที่อีลำยองคนเดียว"
        "เขาคงคิดว่าทำอย่างนี้แล้ว แปลว่าเขาจะชนะทุกคน"
        "ชนะบ้าบออะไรของมัน คนจะบวชมันขวางไม่ให้บวชยังงี้ นรกถามหาแหง ๆ อีลำยองเอ๊ย"
       
        ในเวลาเดียวกัน ที่บ้านลำยอง
        "มึงอย่าโกหกกูนะ"
        "วันไม่ได้โกหกครับ"
        "กูไม่เชื่อ มึงเจอพ่อมึงที่ไรเขาก็ต้องให้เงินมึงไว้ซื้อขนมบ้างแหละ เอาออกมาให้กูเดี๋ยวนี้นะมึง น้องนุ่งมึงจะอดตายอยู่แล้ว มึงไม่เห็นรึไง"
        "วันไม่มีตังค์จริง ๆ ครับ"
        "งั้นก็ไสหัวไปไกล ๆ ตีนกูเลย"
        วันเฉลิมขยับออก
        ลำยองกรีดร้องระบายอารมณ์เพราะความอยากเหล้า มือไม้สั่นระริก
        "จะลงแดงตายแล้วรึไงวะ"
        ลำยองหันมาเห็นเสือ
        "พี่เสือของลำยอง"
        ลำยองจะโผเข้ามากอดประจบ
        "เอ็งอย่ามาใกล้ข้า ห่างแค่นี้ยังเหม็นเหล้าจนจะอ้วก"
        "พี่เสือยังโกรธลำยองอยู่อีกเหรอจ๊ะ"
        "เอ็งนี่ถามโง่ ๆ นะ...คนอย่างเอ็งมันมีค่าพอจะให้ข้าโกรธด้วยเรอะ"
        "พี่เสือคืนบ้านให้ฉันมา ไม่ใช่เพราะพี่อยากให้โอกาสฉันแก้ตัวกับพี่เหรอ"
        เสือโยนซองกระดาษสีน้ำตาลที่ใส่โฉนดที่ดินลงบนโต๊ะ
        "ข้าคืนบ้านหลังนี้ให้เอ็ง ก็เพราะเห็นแก่ไอ้วันเฉลิมลูกเอ็ง เอ็งควรจะสำนึกเอาไว้ให้มาก ๆ ว่าถ้าไม่มีไอ้วันเอ็งมันก็ไม่ต่างไปจากหมาขี้เรื้อนข้างถนนหรอกโว้ย นังลำยอง"
       
        เสือเดินออกไป

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 13
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 12
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 12 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 11 คน
92 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
8 %
ความคิดเห็นที่ 2 +39 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือวันเฉลิมรักแม่ได้แบบสิ้นคิดมาก ไม่คิดจะพัฒนา ไม่คิดการไกล ตามเลี้ยงน้องที่แม่คลอดแล้วทิ้งไปวันๆ ถ้าโตไปแล้วมีงานการทำ อย่างนั้นน่ะเลี้ยงแม่เลี้ยงน้องสบายได้ แต่ถ้าไม่เรียนอะไรเลย เลี้ยงแม่เลี้ยงน้อง ซึ่งในที่นี่คือไม่ได้ทำงานอย่างอื่น ถามหน่อยว่าจะเอาเงินที่ไหนกิน ลำยองมันก็ต้องไปยั่วผู้ชาย เข้าบ่อนของมันต่อไปเรื่อยๆ ก็รู้อยู่ว่าลำยองมีเท่าไหร่ไม่เคยถึงลูกแล้วทำไมวันถึงไม่คิดเรียนสูงๆหาเงินมาเลี้ยงน้อง หรือจะรอเงินจากบ่อน จากผู้ชายของลำยอง หรือจากพ่อ กินก๋วยเตี๋ยวฟรีของลำยงไปเรื่อยๆอย่างนี้หรือไง

ลำดวนพูดถูก วันเฉลิมกตัญญูไม่รู้เวล่ำเวลาจริง
มันก็เว่อร์ไปนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +37 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แน่ใจหรอว่า วันเฉลิมคือตัวอย่างของเด็กกตัญญู อย่างนี้เรียกว่ากตัญญูได้หรอ ในเมื่อเลือกที่จะตอบแทนแม่คนเดียว แต่ผู้มีพระคุณคนอื่นๆนี่ไม่เอาเลย

ถ้าจะบอกว่าเด็กคิดได้แค่นี้ แต่ละครก็ปูมาว่าวันเฉลิมมีความเป็นผู้ใหญ่ทางความคิดมากกว่าเด็กวัยเดียวกัน ถ้าซาบซึ้งถึงความกตัญญูซะขนาดนนั้น คิดและทำเพื่อแม่ได้ขนาดนั้น ทำไมไม่รู้จักกตัญญูตอบแทนคนอื่นด้วย ทำไมเลือกทำแต่กับแม่เท่านั้น คนอื่นไม่มีความหมายเลย เอาแต่ไปเบียดเบียนเขาด้วยซ้ำ

แม้ว่าจะไม่ต้องไปทำงานชดใช้เขา แต่หนทางไหนที่จะลดภาระ สร้างความชื่นใจให้เขาได้ ก็น่าจะชั่งน้ำหนักได้บ้าง

ถ้าอันนั้นซับซ้อนไปเด็กอาจคิดไม่ได้ งั้นเอาง่ายๆเวลาได้เงินมาได้ก็ให้แม่หมด ทั้งที่รู้ว่าแม่เอาไปกินเหล้าเล่นการพนัน ซึ่งวันเฉลิมก็รู้ว่าเป็นสิ่งไม่ดี แต่ส่งเสริมแม่? อ้างว่าต้องกตัญญู...

อยากถามว่า ความกตัญญูคืออะไร?
ไม่เข้าใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +33 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่านึกว่าไม่มีจริง

ฉันโดนยิ่งกว่าวันเฉลิมอีกนะ
ฉันรู้ทุกอย่าง แต่ตอนฉันยังอายุน้อยๆ ฉันบังคับใจให้เลิกรักแม่ได้ ฉันตัดใจไม่ได้ ฉันเคยตามใจแม่จนชาวบ้านด่า
ตอนสิบกว่าขวบ ต้องหาเงินให้แม่เล่นการพนัน
หาเงินยังไงรู้ไหม เด็กผู้หญิงน่ะจะหาเงินจากผู้ชายทำยังไง
ไม่อยากทำเพราะเจ็บ ก็ต้องทำ โดนแม่ตี แม่กระทืบ กระทืบ กระทืบ

ฉันโตขึ้น เรียนจบมหาลัย ทำงานแล้วฉันจึงตัดใจได้ ใจแข็งกับแม่ โตแล้วไม่ยอมให้แม่กระทืบ
ก็มีทะเลาะกับแม่ ก้าวร้าวกับแม่ ฉันก็รู้สึกเสียใจ สงสารแม่
แต่ถ้าไม่ใจแข็ง ฉันก็จะเอาตัวไม่รอด ไหนจะเลี้ยงแม่ เลี้ยงหลาน
ฉันเองเรียนมหาลัยปิดของรัฐ จนจบปริญญาตรีและโท
ที่แม่ยอมให้ฉันเรียน ก็เพราะมีผู้ชายให้เงิน เขาบอกว่า เขาต้องให้ฉันตั้งหลักได้และเป็หลักให้หลานได้
โดยผู้ชายมีเงื่อนไขกับแม่ว่า ถ้าไม่ให้ฉันเรียน เขาก็ไม่ให้เงิน เขาส่งฉันจนจบปริญญาตรี
ให้เงินเดือน ค่าหน่วยกิต ค่าหนังสือ
ฉันเองก็รับจ้างซักผ้ารีดผ้า ทำขนมขาย
ผู้ชายให้เงินฉันทุกเดือน แม่ก็ต้องรีดเงินจากฉันทุกเดือนเหมือนกัน
เขามีครอบครัวแล้ว ฉันถามเขาว่าช่วยฉันทำไม เขาเงียบ
มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาบอกว่าเขาสงสารฉัน เพราะชีวิตเขาเหมือนวันเฉลิม

ตอนนี้หลานๆก็โตแล้วทำงานทำการ มีเดียวเรียนจบ ปวช.
นอกนั้นจบปริญญาตรี โดยทำงานไปด้วยและฉันช่วยส่ง
ถ้าอยากเรียนโทก็ให้หลานทำงานเรียนเอง ฉันหยุดช่วย

ฉันทำงานดี ใครๆจะนึกว่าฉันภูมิใจกับอาชีพการงาน
แต่ความจริง สิ่งที่ฉันภูมิใจที่สุดในชีวิตก็คือ
ดูแลแม่ ปรนนิบัติแม่ ตอนนี้แม่เสียแล้ว เป็นมะเร็ง
ฉันอยู่กับแม่ จับมือแม่สวดมนต์ จนแม่สิ้นใจ
ฉันบอกกับแม่ว่า แม่จ๋า แม่สวดมนต์ตามหนูนะจ๊ะ แม่นึกถึงที่แม่เคยทำบุญนะจ๊ะ
แม่นึกถึงตอนแม่ใส่บาตร แม่นึกถึงตอนแม่สร้างโบสถ์
ฉันจับมือแม่สวดมนต์จนแม่สิ้นใจ
ยังไง ยังไง ฉันก็รักแม่

ผู้ชายที่ส่งฉันเรียนไม่เคยติดต่อกันอีกเลยหลังจากฉันเรียนจบปริญญาตรี
ขาดการติดต่อ ไม่ติดต่อฉัน ฉันติดต่อเขาไม่ได้
เข้าใจวันเฉลิม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมเขียนบทให้วันเฉลิมดูโง่และรักแม่แบบไร้เหตุผลแบบนี้นะ
จริงอยู่ตามเรื่อง วันเฉลิมต้องรักแม่กตัญญูต่อแม่ฝุดๆ แม้ว่าแม่จะเลวร้ายฝุดๆ อีกเช่นกันก็ตาม
แต่อย่างไรก็ตาม ควรเขียนบทให้มีตัวละครสักตัวนึง ชี้บอกเหตุผลแก่วันเฉลิมด้วยว่า ถ้าอยากเลี้ยงแม่เลี้ยงน้องจริงๆ ควรต้องเรียนหนักสือเพราะอะไร (หรือเพราะปี 2515 คนไทยไม่จำเป็นต้องเรียนหนังสือมากก็ทำมาหากินได้?) แล้วการที่วันพาน้องไปอยู่บ้านปู่ย่า(แต่แม่ไม่ได้ไป) ก็จะเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระทางบ้านยายด้วย อยู่บ้านยายกันหมดทางนั้นนอกจากต้องทำมาหากินแล้วก็ยังมีตาปอให้ต้องดูแลเหมือนกัน ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่สิทีนี้
ควรต้องให้มีบทที่มีสักคนบอกวันเฉลิมว่า อยากกตัญญูต่อแม่แต่ก็ควรคิดถึงคนอื่นด้วยเช่นกันไม่ควรเบียดเบียนคนอื่นนะหรือถ้าจำเป็นก็ควรให้น้อยที่สุด
และที่สำคัญก็ควรกตัญญูต่อผู้มีพระคุณคนอื่นบ้างนะ แล้ววันเฉลิมก็อาจจะคล้อยตาม เห็นด้วย กำลังจะทำตาม หรืออะไรสักอย่างก็ได้ที่บ่งบอกว่า วันเฉลิมก็คิดแบบนี้อยู่ และกำลังหาลู่ทาง
แล้วค่อยให้มีเหตุการณ์อะไรก็ได้ ที่ทำให้ต้องอยู่บ้านยายต่อไป หรือไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้

เขียนบทแบบนี้มันก็แย่น่ะสิ ทำให้ดูโง่งมงายไร้สาระ ชีวิตดูก้มหน้าก้มตาเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวแม่และน้องอย่างเดียว ทำมาหากินอะไรก็ไม่ได้ ถ้าว่าไปรับจ้งรับจ้างได้เงินมาบ้างก็จะอีกเรื่อง นี่อะไร ไม่เห็นคิดทำงานอะไรเลย พอเดือดร้อนน้องป่วยมาก็หอบไปหาน้า น้าก็ช่วยทุกอย่าง แต่วันก็ไม่เห็ยคิดตอบแทนหรือลดภาระน้ทเลยนะ
ฝากถึงคนเขียนบท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 31 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าวันเฉลิม ทิ้งแม่ ทิ้งน้อง เพื่อไปอยู่กับพ่อ ไปเรียน นั่นต่างหากที่เรียกว่าเห็นแก่ตัว ถ้าเป็นคนทั่วไป เมื่อมีความสบายยื่นเข้ามา ใครๆ ก็รีบคว้าไว้ แต่ไม่ใช่กับวันเฉลิม ถ้าเขาทำอย่างนั้น น้องๆ จะกิน อยู่อย่างไร ในเมื่อแม่ไม่เคยดูแล ยายก็แก่แล้ว ตาก็เป็นอัลไซเมอร์
คนที่บอกว่าเรียนให้จบค่อยกลับมาดูแลแม่ กับ น้อง ลองคิดดูว่าเมื่อเขาเรียนจบแล้ว เขาจะกลับมาเหรอ ในเมื่อตัวเขาเคยทิ้งไปได้ ตัวเองสบายแล้วจะกลับมาอีกทำไม และถึงจะกลับมาดูแล สุดท้ายแล้วแม่กับน้องจะยังมีชีวิตครบทุกคนหรือเปล่าก็ไม่รู้
เหมือนกับคนในปัจจุบันที่มาเรียน มาทำงาน และทิ้งพ่อ แม่ ไว้ และคอยอวดกับคนอื่นว่า ให้เงินพ่อ แม่ เท่าไร เพื่อแสดงให้ใครต่อใครเห็นว่ากตัญญู แต่ไม่เคยที่จะกลับไปดูแล พ่อ - แม่
** คนอย่างวันเฉลิม เป็นแบบอย่างของคนดีโดยแท้จริง ที่คนปัจจุบันทำกันแทบไม่ได้ **
นัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 46 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าวันเฉลิมมันไปเป็นโจร หาเงินมาเลี้ยงแม่ จะเรียกว่ากตัญญูต่อแม่ไหม
กตัญญูที่แท้จริงต้องกล้าตักเตือนแม่ว่าที่แม่ทำมันผิด ไม่ใช่ตะบี้ตะบันสนับสนุนให้ทำผิดอยู่เรื่อยไป ทำแบบนี้แล้วเมื่อไหร่ชีวิตแม่ถึงจะดีขึ้นล่ะ (เหมือนเพื่อนแท้ที่ต้องตักเตือนเพื่อน ห้ามปรามเมื่อเพื่อนทำผิดนั่นแหละ)
หงส์แดงๆตาดำๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 45 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้ พอวันเฉลิมโตขึ้น ได้บวชเรียน ก็รู้จักแก้ปัญหาให้ตนเองและช่วยให้น้องได้คิด ตัวละครเติบโตไปตามวัย อย่าห่วงเลย ห่วงแต่คนอ่านคนดู คิดมากเดี๋ยวจะเป็นโรคซึมเศร้า
ทองเก๊
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 44 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อภิชาติหล่อเฟี้ยวเหมือนพ่อกวงอ่ะ
หล่อกว่าวันเฉลิมอีก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 43 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่าไปว่าไอ้วันเลย เด็กอายุแค่นี้ยังรู้จักคิดว่าเปลี่่ยนแม่ไม่ได้
แต่วันรู้ว่ารอบๆ ตัว มีคนที่มีน้ำใจอยู่พอจะช่วยเหลืออยู่ ถ้าวันไหนเขาไม่ช่วย วันก็จะหาทางแก้ปัญหาเองแหล่ะ
ศรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 42 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่อ เลือกเอาแต่ส่วนดีก็ได้นิ จะซีเรียสทำไม ส่วนไม่ดีก็ดูเป็นวิทยาทาน ไม่งั้นเค้าจะเรียกว่าดูละครแล้วย้อนมาดูตัวเองหรือ
nookktor@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 41 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดังโครตเรื่องนี้ เล่นกี่ทีก็มัน คนแสดงเรื่องนี้เกิดทุกคน ทุกยุคทุกสมัย เกิดยันผู้กำกับ ได้ อนิสงจากการทำหนังเรื่องนี้ เนื้อหาดี ใครเล่นก็ดัง ฮิ้วๆ ชอบลำยอง 5555 มันหว่ะ
ดอส
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 40 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังอินวันเฉลิมบวช เจอคำว่า "ยูนิฟอร์มเณร" เข้าไป ฮาเลยยย
ใครคิด?
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 39 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มันก็แค่ละครน่ะคุณ ดูแล้ว เห็นแล้ว รู้แล้ว พิจารณาแล้วว่า อะไรถูก ไม่ถูก แล้วก็เอากลับไปคิดไปทำเถอะ จะมาเถียงกันทำไมเนี่ย
chemist.pooy@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 38 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนที่ว่าวันเฉลิมโง่อย่างงั้น เบียดเบียนคนอื่นอย่างงี้ ถามจริงๆ เถอะว่า ตอนพวกคุณอายุเท่าวันเฉลิม พวกคุณคิดอะไรกัน คิดได้แค่ไหน หรือว่าคิดอะไรได้บ้าง นอกจาก กิน เรียน เล่น นอน

เพราะตอนนี้ ทุกคนในนี้ โตกันหมดแล้ว คิดได้แล้ว ถึงคิดได้ว่า ถ้าชั้นเป็นวันเฉลิมนะ ชั้นจะไม่ทำอย่างงั้น จะไม่ทำอย่างงี้
ถาม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 37 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคนที่เล่นเป็นวันเฉลิมรุ่นสองที่สุด เวลาเดินทีส่ายตูดดุ๊กดิ๊กน่ารักมาก แต่รุ่นสามเดินอย่างนักเลง
แม่คร๊าบ...วันกลับมาแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 36 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ความกตัญญูนั้นเป็นสิ่งที่ดีแน่นอน ไม่มีใครพูดได้ว่าใครกตัญญูคนนั้นเป็นคนโง่หรอก แต่อย่าลืมว่ายังมีธรรมะจากพระพุทธองค์อีก 2 ข้อคือ การเดินทางสายกลาง และการวางอุเบกขา ยังไม่รวมถึงสติ ที่ทุกคนพึงมีในการดําเนินชีวิตให้ประสบความสุขความเจริญทั้ทางโลกและทางธรรม

คนเราทุ่มเททําดีอย่างสุดโต่งและไร้สติ ผลลัพธ์อาจไม่ดีเท่าคนที่ทําอย่างมีสติคิดรอบด้าน เหมือนที่พระพุทธองค์ในตอนบําเพ็ญทุกขรกริยานั่นเอง

บางทีละครอาจต้องการบอกเราแบบนั้น
อย่าลืม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 35 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผมรอวันเฉลิมได้บวชจริงๆเสียที
ขอสักเม้นเท๊อะะะะะะ
ในที่สุดวันเฉลิมก็ได้เข้าสู่ร่มธรรม ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ ที่น้องเค้าทำลงไป เพียงเพราะความกตัญญุเท่านั้น
เด็กวัย 10 ขวบ คิด/ทำได้ถึงเพียงนี้ เจริญแท้ๆ
ขอให้จำเริญๆนะวันเฉลิมนะ
BEE
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 34 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมไม่ได้กินก๋วยเตี๋ยวฟรีนะ
เมื่อคืนดูละครไอ้วันยังไปช่วยล้างถ้วยล้างจานอยู่ที่ร้านน้าลำยงเลย
แล้วถ้าวันไปอยู่กับปู่ย่า
นังลำยองกับน้องๆของวันก็จะกลายเป็นภาระของยายแลและลำยงอย่างสมบูรณ์เลยล่ะทีนี้
วันจึงรับไว้เอง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 33 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ต้องเข้าใจด้วยว่า วันเฉลิมถูกลำยองกรอกหูอยู่ทุกวันให้เกียจปู่ย่า มีเงินก็ต้องเอามาให้แม่ มันก็คงเป็นความเคยชินมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้ลำยองจะไม่ดีแค่ไหน แต่วันเฉลิมก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจนโต เรียกว่าความผูกผันไง จนทำให้จะทำอะไรก็เลยดูเห็นแก่ตัว ไม่ว่าจะอยูกับใครก็จะคิดถึงแม่กับน้องอยู่เสมอ
taryeid_6228@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 32 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ใช่เขียนบทมีคุณธรรมแบบไร้สติ kอ้อฟเอ้ยมันในอารมณ์ตนเองแต่ไม่ควรทำบทให้คนสิ้นสติ ชอบคุณแต่ไม่ดูเพราะว่าอยากอ้วกๆๆๆ
คนเขียนบท ดราม่าเรียกแขก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 31 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าวันเฉลิม ทิ้งแม่ ทิ้งน้อง เพื่อไปอยู่กับพ่อ ไปเรียน นั่นต่างหากที่เรียกว่าเห็นแก่ตัว ถ้าเป็นคนทั่วไป เมื่อมีความสบายยื่นเข้ามา ใครๆ ก็รีบคว้าไว้ แต่ไม่ใช่กับวันเฉลิม ถ้าเขาทำอย่างนั้น น้องๆ จะกิน อยู่อย่างไร ในเมื่อแม่ไม่เคยดูแล ยายก็แก่แล้ว ตาก็เป็นอัลไซเมอร์
คนที่บอกว่าเรียนให้จบค่อยกลับมาดูแลแม่ กับ น้อง ลองคิดดูว่าเมื่อเขาเรียนจบแล้ว เขาจะกลับมาเหรอ ในเมื่อตัวเขาเคยทิ้งไปได้ ตัวเองสบายแล้วจะกลับมาอีกทำไม และถึงจะกลับมาดูแล สุดท้ายแล้วแม่กับน้องจะยังมีชีวิตครบทุกคนหรือเปล่าก็ไม่รู้
เหมือนกับคนในปัจจุบันที่มาเรียน มาทำงาน และทิ้งพ่อ แม่ ไว้ และคอยอวดกับคนอื่นว่า ให้เงินพ่อ แม่ เท่าไร เพื่อแสดงให้ใครต่อใครเห็นว่ากตัญญู แต่ไม่เคยที่จะกลับไปดูแล พ่อ - แม่
** คนอย่างวันเฉลิม เป็นแบบอย่างของคนดีโดยแท้จริง ที่คนปัจจุบันทำกันแทบไม่ได้ **
นัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 30 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สมมุติว่า คุณเก็บเงินได้ 1 ล้าน คุณจะตามหาเจ้าของหรือคุณจะเก็บไว้ใช้เอง แน่นอนมีคน 2 แบบ แบบแรกคือตามหาเจ้าของ แล้วคืนเงินทั้งหมดให้ แบบที่ 2 คือไม่คืนและเก็บไว้ใช้เอง คนที่เป็นแบบที่ 2 ก็จะมองว่าคนที่คืน คือ "คนโง่" จะไปตามหาเจ้าของทำไมให้เหนื่อยทำงานยังหาไม่ได้เลยเงินตั้งเยอะ เราเองก็ยอมรับว่าถ้าเราเจอ เราคงไม่คืนค่ะ เพราะความอยากเป็นกิเลสตัวหนึ่งที่ทำให้เราหลง อีกอย่างก็ไม่มีใครรู้ว่าเราเก็บได้ แต่ในมุมกลับกัน ถ้าเราเป็นเจ้าของเงิน เราคงอยากให้คนโง่ หรือ คนฉลาด เก็บเงินเราได้ สังคมจะอยู่ยากขึ้นเพราะคนมองว่าการทำความดี เป็นเรื่องโง่
R
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 29 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มองในมุมคนดูก็ขัดใจแหละ (อ่านในนิยายก็ขัดใจ)

แต่ถ้ามองในมุมวันเฉลิม ซึ่งอยู่กับแม่มาตลอดย่อมรู้ดีว่าแม่ตัวเองเป็นยังไง
บวกกับคำสอนของหลวงตาไหนจะนิทานชาดกพญาช้างที่สอนเรื่องความกตัญญู
วันเฉลิมอยากเรียนและคงอยากไปอยู่กับปู่ย่าใจจะขาด แต่ทิ้งแม่ทิ้งน้องไปก็ไม่ได้ และไม่อยากถูกมองว่าเป็นลูกอกตัญญู
วันเฉลิมคงรู้อยู่แก่ใจว่าคงไม่มีใครเอาแม่ตัวเองแล้ว มีแต่วันเฉลิมเองที่เป็นที่พึ่งของแม่ของน้องได้
จะไปหวังพึ่งปู่ย่าก็คงไม่กล้า ก็แม่ประกาศปาวๆ ว่าเกลียดนักกลียดหนา
หวังพึ่งพ่อก็คงคิดว่า พ่อมีแม่ใหม่ มีลูกใหม่ จะมาสนใจตัวเองรึเปล่า วันเฉลิมคงนึกน้อยใจอยุ่บ้าง
123
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องจริงจะมีแม่ที่เลวผุด ผุด ยังงี้มั้ยนะ ไอ้ที่ติดเหล้า ติดการพนัน ก็พอมีให้เห็นอยู่หรอก แต่ไอ้ที่อยู่ไม่เคยดูลูกเลยยยยเนี่ย มันผิดธรรมชาติแม่ไปหรือเปล่า มันเลวมาก ดูแล้วหงุดหงิดสุด สุด อีบ้า
u
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านๆ แล้วไม่แน่ใจว่าวันเฉลิมกตัญญูจริงหรือมีปมซาดิสม์ เหมือนผู้หญิงที่โดนสามีชั่วซ้อมหรือกระทำย่ำยีเท่าไหร่ก็ยังขออยู่ เพื่อพิสูจน์ว่าชั้นนี่ล่ะรักแท้
มีปมไม่ใช่กตัญญู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมถึงคิดกันว่า วันเฉลิมเห็นแก่ตัว ทำไมถึงคิดกันว่า วันเฉลิมเบียดเบียนคนอื่น

ทำไมไม่คิดว่า วันเฉลิมเสียสละเพื่อน้องๆ เพื่อแม่ ถ้าวันเฉลิมทิ้งแม่ ทิ้งน้องไปอยู่กับปู่ ย่า หรือพ่อ สิ เค้าถึงจะเรียกว่าเห็นแก่ตัว ลองคิดต่อสิ ว่าถ้าวันเฉลิมไปจริง ๆ กว่าวันเฉลิมจะโต จะตั้งตัวได้ แล้วระหว่างนั้น ใครกันที่จะเลี้ยงน้อง เพราะอีแม่มันไม่เลี้ยงอยู่แล้ว แล้วถ้าใครมองว่า วันเฉลิมเบียดเบียนคนอื่น ด้วยการรับอย่างเดียว เท่าที่ดูแต่ละคนที่ให้วันเฉลิมไป เค้าให้ด้วยความรัก เอ็นดู เมตตา และสงสาร นะ ถึงแม้บางทีอาจไม่พอใจบ้าง ว่าถ้าให้ไปแล้ว อีแม่มันก็จะมาเอาไป แต่เค้าก็เต็มใจให้ มันคืออานิสงค์จากความดี ความกตัญญุของวันเฉลิมทั้งนั้นแหละ ถึงทำให้แม่และน้องยังมีกินได้
คนหลายๆ คน ก็เป็นอย่างวันเฉลิม อาจไม่เทียบเท่าแต่ก็เกือบเท่า เคยได้ยินมั้ย ว่าพี่คนโต ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้เรียนหนังสือ เพราะต้องทำงานแต่เด็ก เพื่อหาเงินส่งน้องเรียนจนจบอ่ะ มีเยอะนะในประเทศไทยอ่ะ
tanattha_tu@hotmail.commail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลำยอง : "เมิงเสนอหน้าไปทำไมทุกวันงานศพเนี่ย เมิงอยากได้สมบัติมันเหรอ"

วันเฉลิม : "วันแค่ไปเอาของกินมาเผื่อน้อง ๆ ครับ ของกินเลี้ยงแขกเหลือทุกคืน"

เอ่อ...คือว่า ไม่คิดจะทำอะไรให้ปู่แต่หากินจากงานศพปู่เลยเรอะวันเฉลิม ด้านได้โล่เลยนะทั้งแม่ทั้งลูก ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
ทองเนื้อเก้า?????
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในอีกมุมหนึ่ง เมื่อวันเฉลิมโตขึ้น ได้เรียนสูงๆ มีหน้าที่การงานที่ดี ได้คู่ที่ดี คิดไหมว่าเป็นเพราะสิ่งที่วันเฉลิมกตัญญูต่อแม่ คือความดี ที่ส่งผลให้วันเฉลิมได้ดี ยิ่งๆ ขึ้นไป ในชีวิต ซึ่งเมื่อวันเฉลิมได้ดี ก็ไม่ได้ลืมพ่อแม่ ยาย น้องๆ ก็ยังดูแลเสอมต้นเสมอปลาย แต่ถ้าวันนั้นวันเฉลิมรับความหวังดีจากพ่อ จากปู่ จากย่า เอาตัวรอด ไม่สนใจแม่ สนใจน้อง ปล่อยให้ยายแล กับน้าๆ ดูแล กันไป อนาคตวันเฉลิมอาจจะไม่ได้ดีแบบนี้ก้ได้ จงศรัทธาในความดี
พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้อย่างชัดเจนว่า คนดี จะต้องมีเครื่องหมาย 2 ประการ คือ กตัญญู แปลว่า รู้คุณ และกตเวที แปลว่า ตอบแทนคุณ
ppp
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สิ่งที่วันเฉลิมปฏิบัติต่อแม่นั้น ทำให้รู้ว่าคนในสังคมมีความรู้สึกอย่างไร ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะว่า "โง่" ต่อไปสังคมก็จะมีคนชราถูกทอดทิ้งมากขึ้น เป็นภาระของสังคมมากขึ้น ไม่ใช่ไม่มีลูกหลานดูแลนะ แต่ว่าจะถูกมองว่าเป็นภาระ สิ่งที่วันเฉลิมทำนับว่าประเสริฐยิ่งนัก ยากที่จะหาใครปฏิบัติได้ เหมือนพระพุทธเจ้า ยากที่ใครจะละกิเลศได้อย่างพระองค์ ละครจึงอยากสะท้อนให้เห็นว่า "ทองเนื้อเก้า" ไม่ใช่ว่าใครจะเป็นได้ง่ายๆ จึงมีบททดสอบให้วันเฉลิมได้ ตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นพ่อ ที่ให้โอกาส ปู่ ย่า ที่คอยจะให้ความช่วยเหลือ แต่วันเฉลิมก็ไม่หวั่นไหวที่จะกตัญญูต่อแม่ผู้ให้กำเนิด ถามว่าแล้วพ่อล่ะ ไม่กตัญญูหรอ พ่อไม่ได้เดือนร้อนอะไร พ่อยังสมารถช่วยเหลือตัวเองได้ ถามว่าแล้วน้องๆ ทำไม พี่น้องลำยองต้องคอยดูแลเป็นภาระ เพราะถ้าไม่ดูแลก็ได้ แต่เค้ากำลังจะสอนให้เราเห็นว่า แม้ลำบากแค่ไหน "ครอบครัว" ก็คือครอบครัว ยายแล ไม่สามารถทิ้งลำยอง ทิ้งหลาน ได้ ก็ต้องรับภาระช่วยดูแล พี่ๆ น้อง ๆ แม้จะยากจนก็ต้องประคับประคองกันดูแล ส่วนพี่้น้องจะเกลียดลำยองบ้าง จะด่าวันเฉลิมบ้าง ก็ไม่แปลก คนก็ปุถุชนธรรมดา มีอารมณ์โกรธ โมโห ถ้าสมมุติว่า วันเฉลิมไม่มีพ่อ ไม่มีปู่ ไม่ย่า มีแต่ครอบครัวฝั่งแม่ วันเฉลิมก็ต้องลำบากอย่างที่เป็นอยู่ แล้วถ้าวันเฉลิมทิ้งแม่ไป เพื่อให้ตัวเองอยู่รอด วันหนึ่งมีลูก แล้วลูกถามว่า พ่อ ย่าไปไหน วันเฉลิมจะตอบว่า อ่อ ย่ามันเลวลูก พ่อเลยทิ้งย่าไป ทิ้งน้อง เอาตัวรอดมาคนเดียว พ่อเก่งไหม เด็กก็จะถูกปลูกฝังมาแบบนั้น สังคมไทยก็จะมีแต่คนที่เห็นแก่ตัวมากขึ้น
ppp
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แหมมมม พ่อวันเฉลิมผู้แสนดี
พูดออกมาได้
ถ้าไม่ไปเผาปู่
น้องๆก็มีคนอยู่เป็นเพื่อน

ช่างกตัญญูดีจริงๆ
ของขึ้น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากรู้ว่าวันเฉลิมเป็นตัวละครอย่างไร ไปหานิยายมาอ่านซิจ๊ะ ในละครแต่ละเวอร์ชั่น คนเขียนบทเค้าอ่านนิยายแล้วเค้าก็ตีความไปตามความคิดเห็นของเค้า อาจแตกต่างไปจากนวนิยายก็เป็นได้
รมย์ณี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่าลืมว่าวันเฉลิม ฝังใจกับชาดกเรื่องพระยาช้างเลี้ยงแม่ตาบอดมากๆ และถูกแม่กรอกหูว่าต้องกตัญญู ต้องเลี้ยงน้อง ตั้งแต่ยังเล็กๆ ก็ว่าได้

มันก็เลยกลายเป็นความฝังใจว่าตัวเองต้องแบกภาระ ต้องเลี้ยงแม่ ต้องทำทุกอย่างให้แม่...

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความคิด หลายครั้งที่พ่อจะให้เงิน ด้วยตัววันเฉลิมเองก็รู้ว่าเอาเงินไปแม่ก็เอาไปกินเหล้าหมด ไม่ยอมรับเงินนั้น

หลายครั้งที่วันเฉลิมก็รู้ว่าพ่อเสียใจ รู้ว่าปู่ ย่า เสียใจ ลังเลที่จะทิ้งแม่กลับมาอยู่กับปู่ย่า แต่จิตใต้สำนึกที่แม่มันอัดซ้่ำๆๆๆๆ เอาไว้ มันสั่งให้กลับไปหาแม่ เพราะเด็ก 7-8 ขวบ ยังไงก็เป็นเด็กอ่ะ
จิตวิทยา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอย่างลำยองมีอยู่จริงๆในโลก
พี่สาวคนโตเราแต่งงานเพราะกับตำรวจเพราะอยากเป็นคุณนาย
พอมีลูกก็ไม่ค่อยใส่ใจดูแล
ไม่เคยส่งเงินให้พ่อแม่เลย
ยืมเงินไปพ่อแม่ไปแสนกว่าก็ไม่ใช้
พอเราเข้ามหาลัยก็ต้องกู้เรียนเพราะแม่ไม่มีเงินเหลือส่งเราเรียน
ตอนนี้พี่เราไม่ได้ทำงาน
เริ่มเอาของในบ้านของพี่ออกไปขาย
แถมยังเอาเงินเราไปไม่คืนอีก
และยังเคยจะขโมยพระแม่ไปขายด้วย
ตอนนี้ที่บ้านกับพี่สาวคนโตไม่คุยกัน
เพราะพี่สาวไม่ยอมใช้เงิน แถมยังด่าว่าแม่ด้วยคำหยาบคาย

พอเวลาดูทองเนื้อเก้าทีไร
แต่ละประโยคช่างเหมือนกับสิ่งที่เคยเกิดกับครอบครัวเราจริงๆ

ขอให้พี่สาวเราดูและคิดได้ก่อนที่จะไม่เหลืออะไรอย่างลำยองด้วยเถิด

กลับตัวกลับใจนะ แล้วทุกคนที่บ้านพร้อมให้อภัยเสมอ
ลูกสาวคนเล็ก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กตัญญูกับคนเป็นแม่อย่างเดียวเหรอ แล้วคนเป็นพ่อล่ะครับ?
คนเป็นพ่อก็รักลูกไม่น้อยเหมือนกัน
แอบน้อยใจนะนี่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วงจรชีวิตวันเฉลิม....ตื่นนอน กินข้าว เดินไปเรียน กลับบ้าน ขายขวด(แม่ได้เงินไปเข้าบ่อน) ไปขอก๋วยเตี๋ยว/ข้าวพระ(เผื่อแม่ด้วย+ไม่นึกถึงบุญคุณคนให้) เจอปู่ระหว่างทาง ปู่ให้เงิน+ของกิน (แม่เห็นเงิน แม่ด่า แต่แม่เอา) เจอพ่อ พ่อให้เงิน+ค่าเทอม+ค่ารถ (ไม่เคยเห็นบุญคุณ+ความรู้สึกพ่อ) กลับบ้านรอแม่ แม่เมา หาข้าวให้แม่ แม่อิ่ม วันเฉลิมดีใจ

วันเฉลิม...เป็นเด็กมีเห็นแก่ตัวมากถึงมากที่สุด ไม่นึกกตัญญูกับคนที่เค้าให้แต่กลับไปจมอยู่กับแม่ กะแค่กวาดบ้านถูบ้านล้างจานทำกับข้าวก็คิดว่าตัวเองดีเลิสเหนือคนอื่น ทั้งๆที่เด็กคนอื่นตัวเท่านี้เค้ารู้จักเกรงใจคนอื่นมากกว่า นี่ไม่เกรงใจใครเลย

จริงๆ มีบทนึงที่ลำดวนพูดว่าวันเฉลิมกตัญญูไม่รู้เวล่ำเวลา อันนี้คนเขียนบทหลอกด่าพวกที่เอะอะก็เอาคำว่ากตัญญูมาอ้างหรือเปล่าหนอ
000
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ความดีแบบวันเฉลิม ความดีแบบดี.... ทำดี... ให้ และให้...แบบไม่ต้องนึกว่าจะได้อะไรกลับมาตอบแทน

ดีเพื่อดี ทำดีแล้วมีความสุข ไม่หวังสิ่งตอบแทน...

มีความสุขที่ได้ทำดี แม้ใครจะมองว่าโง่...ก็ตาม

เด็กรุ่นใหม่ ไม่เข้าใจดอกว่า ทำไมต้องทำดี เลยบอกว่าโง่เกินไป

สังคมสมัยนี้.... อะไร ๆ ก็เงิน ลงทุนทำอะไรก็ต้องได้ผลลัพท์กลับมาที่มากกว่า ต้องได้ ได้ และได้ จึงจะเรียกว่าฉลาด

อ่ยากเห็นสังคมไทยมีคนดีมากก ๆ ดีกว่ามีคนฉลาดมาก ๆ เก่งมากๆ แต่ไม่เป็นคนดี
ไม่ต้องเก่งไม่ต้องฉลาด แต่ขอให้เป็นคนดี ดี เพื่อดี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าลำยองเลวบ้างเป็นครั้งคราว เราคงเข้าใจวันเฉลิมนะ แต่นี่ลำยองเลวตลอดเวลา ไม่เคยทำอะไรเพื่อลูกๆ เลย ไม่เมาก็มั่ว เงินทองมากมายหมดไปกับบ่อน ทำร้ายลูกทั้งร่างกายและจิตใจ สารเลวเกินทน

อยากให้วันเฉลิมคิดได้ มีสติปัญญา เลิกแบกรับภาระที่เกินตัวซะที ไม่ใช่เอะอะก็ไปพึ่งคนโน้นคนนี้ไปทั่ว ยิ่งวันเฉลิมทำเพื่อแม่ ลำยองยิ่งได้ใจ ใช้ลูกยังกับทาส ไหนจะหาเลี้ยงแม่กับน้อง ไหนจะดูแลบ้านช่อง ซักผ้าทำกับข้าว ยอมทิ้งอนาคตทิ้งการเรียนเพื่อแม่เลวๆ ไม่มีกินก็ไปขอบ้านโน้นบ้านนี้ น้องนุ่งก็ฝากไปทั่วแม้แต่ฝากไว้กับพระ เฮ้อ...
ดูแล้วของขึ้น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +37 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แน่ใจหรอว่า วันเฉลิมคือตัวอย่างของเด็กกตัญญู อย่างนี้เรียกว่ากตัญญูได้หรอ ในเมื่อเลือกที่จะตอบแทนแม่คนเดียว แต่ผู้มีพระคุณคนอื่นๆนี่ไม่เอาเลย

ถ้าจะบอกว่าเด็กคิดได้แค่นี้ แต่ละครก็ปูมาว่าวันเฉลิมมีความเป็นผู้ใหญ่ทางความคิดมากกว่าเด็กวัยเดียวกัน ถ้าซาบซึ้งถึงความกตัญญูซะขนาดนนั้น คิดและทำเพื่อแม่ได้ขนาดนั้น ทำไมไม่รู้จักกตัญญูตอบแทนคนอื่นด้วย ทำไมเลือกทำแต่กับแม่เท่านั้น คนอื่นไม่มีความหมายเลย เอาแต่ไปเบียดเบียนเขาด้วยซ้ำ

แม้ว่าจะไม่ต้องไปทำงานชดใช้เขา แต่หนทางไหนที่จะลดภาระ สร้างความชื่นใจให้เขาได้ ก็น่าจะชั่งน้ำหนักได้บ้าง

ถ้าอันนั้นซับซ้อนไปเด็กอาจคิดไม่ได้ งั้นเอาง่ายๆเวลาได้เงินมาได้ก็ให้แม่หมด ทั้งที่รู้ว่าแม่เอาไปกินเหล้าเล่นการพนัน ซึ่งวันเฉลิมก็รู้ว่าเป็นสิ่งไม่ดี แต่ส่งเสริมแม่? อ้างว่าต้องกตัญญู...

อยากถามว่า ความกตัญญูคืออะไร?
ไม่เข้าใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ความกตัญญู ต้องเลือกเวลาทำด้วยหรือ
เด็กน้อยตัวแสบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +33 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อย่านึกว่าไม่มีจริง

ฉันโดนยิ่งกว่าวันเฉลิมอีกนะ
ฉันรู้ทุกอย่าง แต่ตอนฉันยังอายุน้อยๆ ฉันบังคับใจให้เลิกรักแม่ได้ ฉันตัดใจไม่ได้ ฉันเคยตามใจแม่จนชาวบ้านด่า
ตอนสิบกว่าขวบ ต้องหาเงินให้แม่เล่นการพนัน
หาเงินยังไงรู้ไหม เด็กผู้หญิงน่ะจะหาเงินจากผู้ชายทำยังไง
ไม่อยากทำเพราะเจ็บ ก็ต้องทำ โดนแม่ตี แม่กระทืบ กระทืบ กระทืบ

ฉันโตขึ้น เรียนจบมหาลัย ทำงานแล้วฉันจึงตัดใจได้ ใจแข็งกับแม่ โตแล้วไม่ยอมให้แม่กระทืบ
ก็มีทะเลาะกับแม่ ก้าวร้าวกับแม่ ฉันก็รู้สึกเสียใจ สงสารแม่
แต่ถ้าไม่ใจแข็ง ฉันก็จะเอาตัวไม่รอด ไหนจะเลี้ยงแม่ เลี้ยงหลาน
ฉันเองเรียนมหาลัยปิดของรัฐ จนจบปริญญาตรีและโท
ที่แม่ยอมให้ฉันเรียน ก็เพราะมีผู้ชายให้เงิน เขาบอกว่า เขาต้องให้ฉันตั้งหลักได้และเป็หลักให้หลานได้
โดยผู้ชายมีเงื่อนไขกับแม่ว่า ถ้าไม่ให้ฉันเรียน เขาก็ไม่ให้เงิน เขาส่งฉันจนจบปริญญาตรี
ให้เงินเดือน ค่าหน่วยกิต ค่าหนังสือ
ฉันเองก็รับจ้างซักผ้ารีดผ้า ทำขนมขาย
ผู้ชายให้เงินฉันทุกเดือน แม่ก็ต้องรีดเงินจากฉันทุกเดือนเหมือนกัน
เขามีครอบครัวแล้ว ฉันถามเขาว่าช่วยฉันทำไม เขาเงียบ
มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาบอกว่าเขาสงสารฉัน เพราะชีวิตเขาเหมือนวันเฉลิม

ตอนนี้หลานๆก็โตแล้วทำงานทำการ มีเดียวเรียนจบ ปวช.
นอกนั้นจบปริญญาตรี โดยทำงานไปด้วยและฉันช่วยส่ง
ถ้าอยากเรียนโทก็ให้หลานทำงานเรียนเอง ฉันหยุดช่วย

ฉันทำงานดี ใครๆจะนึกว่าฉันภูมิใจกับอาชีพการงาน
แต่ความจริง สิ่งที่ฉันภูมิใจที่สุดในชีวิตก็คือ
ดูแลแม่ ปรนนิบัติแม่ ตอนนี้แม่เสียแล้ว เป็นมะเร็ง
ฉันอยู่กับแม่ จับมือแม่สวดมนต์ จนแม่สิ้นใจ
ฉันบอกกับแม่ว่า แม่จ๋า แม่สวดมนต์ตามหนูนะจ๊ะ แม่นึกถึงที่แม่เคยทำบุญนะจ๊ะ
แม่นึกถึงตอนแม่ใส่บาตร แม่นึกถึงตอนแม่สร้างโบสถ์
ฉันจับมือแม่สวดมนต์จนแม่สิ้นใจ
ยังไง ยังไง ฉันก็รักแม่

ผู้ชายที่ส่งฉันเรียนไม่เคยติดต่อกันอีกเลยหลังจากฉันเรียนจบปริญญาตรี
ขาดการติดต่อ ไม่ติดต่อฉัน ฉันติดต่อเขาไม่ได้
เข้าใจวันเฉลิม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันเฉลิมเป็นลูกกตัญญูแบบไม่มีสติไม่ต่างจากอะไรกับคนโง่ ลำยองคือคนไม่มีสติ ไม่มีปัญญาทำมาหากินเหมือนหมาบ้าที่กัดไม่เลือก ไม่สนใจใครโง่แล้วยังอวดเก่ง เวลาดูแล้วก็ตะหงิด ๆ เหมือนวันเฉลิมเป็นลูกลำยองคนเดียว พ่อไม่มีสิทธิในตัวลูกเลย แล้วถ้าอยากได้ลูกมาเลี้ยงจิง ๆ ทำไมสันต์ไม่ฟ้องศาลให้กฏหมายสั่ง เพราะลำยองไม่มีปัญญาเลี้ยงลูกอยู่แล้ว เป็นถึงนายทหารเมียก็เป็นครู สรุปแล้วตัวละครมีแต่คนโง่ ๆ ทั้งนั้น มีฉลาดอยู่คนเดียวคือคนเขียนบท
มีแต่โง่ ๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โง่โคตรๆอ่ะวันเฉลิม แม่ข้าใครอย่าแตะ!! แต่แม่ไม่มีจะกินวิ่งหาหัวซุกหัวซุน หาบนความทุกข์คนอื่นนะ ไม่ใช่หาด้วยตัวเอง ไม่ใช่เด็กตัญญูหรอก เด็กเห็นแก่ตัว แม่กูน้องกูมาที่หนึ่ง คนอื่นไม่สำคัญ เวรเอ้ย
โง่แท้ๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราคิดว่าลำยองกับวันเฉลิมมีนิสัยสุดโต่งเหมือนกัน
ลำยองนั้นก็บัวใต้ตมสุดโต่ง ทำแต่สิ่งไม่ดี เหมือนจะคิดได้ แต่ก็คิดไม่ได้ ความคิดมีเท่าหางอึ่ง คิดเข้าข้างตัวเองว่าสวย เป็นนางฟ้าใครๆก็หลงรัก
วันเฉลิมนั้นก็บัวเหนือน้ำ กตัญญูสุดโต่งเกินไป ไม่รักตัวเอง รักแต่คนรอบข้าง เชื่อมั่นในคำสอนทางพระพุทธศาสนา ถามว่ามันดีไหม มันก็ดี แต่มันก็ไม่ได้ดีร้อยเปอร์เซ็นต์ รักแม่รักน้องรักคนอื่นแต่ไม่รักตัวเอง
แต่ถ้าลำยองคิดได้นะ ผู้ชายทุกคนที่เข้ามาในชีวิต ตั้งแต่สันต์ กวง และกำนันเสือล้วนแล้วแต่เป็นคนดีมีศีลธรรม ถ้าลำยองมีความคิดสัดนิด ลำยองจะสุขสบายได้เป็นนางฟ้าเหมือนที่ใจคิด :)
myflorist
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เด็กเค้าคงมองไม่ไกลค่ะคิดแค่ว่าเวลานี้ตอนนี้น้องจะกินอยุ่ยังไง ถ้ารอเรียนจบแล้วน้องจะอยุ่กันยังไงล่ะะคะเด็กน้อยหลายคนไม่มีคนเลี้ยงนอกจากไอ้วัน
jumlong_k19@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมเขียนบทให้วันเฉลิมดูโง่และรักแม่แบบไร้เหตุผลแบบนี้นะ
จริงอยู่ตามเรื่อง วันเฉลิมต้องรักแม่กตัญญูต่อแม่ฝุดๆ แม้ว่าแม่จะเลวร้ายฝุดๆ อีกเช่นกันก็ตาม
แต่อย่างไรก็ตาม ควรเขียนบทให้มีตัวละครสักตัวนึง ชี้บอกเหตุผลแก่วันเฉลิมด้วยว่า ถ้าอยากเลี้ยงแม่เลี้ยงน้องจริงๆ ควรต้องเรียนหนักสือเพราะอะไร (หรือเพราะปี 2515 คนไทยไม่จำเป็นต้องเรียนหนังสือมากก็ทำมาหากินได้?) แล้วการที่วันพาน้องไปอยู่บ้านปู่ย่า(แต่แม่ไม่ได้ไป) ก็จะเป็นการช่วยแบ่งเบาภาระทางบ้านยายด้วย อยู่บ้านยายกันหมดทางนั้นนอกจากต้องทำมาหากินแล้วก็ยังมีตาปอให้ต้องดูแลเหมือนกัน ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่สิทีนี้
ควรต้องให้มีบทที่มีสักคนบอกวันเฉลิมว่า อยากกตัญญูต่อแม่แต่ก็ควรคิดถึงคนอื่นด้วยเช่นกันไม่ควรเบียดเบียนคนอื่นนะหรือถ้าจำเป็นก็ควรให้น้อยที่สุด
และที่สำคัญก็ควรกตัญญูต่อผู้มีพระคุณคนอื่นบ้างนะ แล้ววันเฉลิมก็อาจจะคล้อยตาม เห็นด้วย กำลังจะทำตาม หรืออะไรสักอย่างก็ได้ที่บ่งบอกว่า วันเฉลิมก็คิดแบบนี้อยู่ และกำลังหาลู่ทาง
แล้วค่อยให้มีเหตุการณ์อะไรก็ได้ ที่ทำให้ต้องอยู่บ้านยายต่อไป หรือไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้

เขียนบทแบบนี้มันก็แย่น่ะสิ ทำให้ดูโง่งมงายไร้สาระ ชีวิตดูก้มหน้าก้มตาเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวแม่และน้องอย่างเดียว ทำมาหากินอะไรก็ไม่ได้ ถ้าว่าไปรับจ้งรับจ้างได้เงินมาบ้างก็จะอีกเรื่อง นี่อะไร ไม่เห็นคิดทำงานอะไรเลย พอเดือดร้อนน้องป่วยมาก็หอบไปหาน้า น้าก็ช่วยทุกอย่าง แต่วันก็ไม่เห็ยคิดตอบแทนหรือลดภาระน้ทเลยนะ
ฝากถึงคนเขียนบท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูครั้งก่อน กับครั้งนี้ ความคิดมันเปลี่ยนมาก ยุคอภิรดีดูๆก็รู้สึกดี ๆ ต่อวันเฉลิม แต่ดูตอนนี้มองว่าไอ้วันโง่มาก ๆ ไม่กตัญญูต่อปู่ ย่า และ พ่อ แยกไม่ออกว่าทางพ่อดีมาก ๆ ที่ตัวเองตกต่ำเพราะแม่ น่าจะรังเกียจบ้าง เชื่อว่าถ้าคนเห็นแม่ประพฤติเช่นนี้จะอับอายมาก ๆ ตอนนี้วันเฉลิมไม่เดียงสาแล้ว รู้ผิดรู้ถูก เรื่องนี้ไม่เหมาะกับปัจจุบันเลย โง่เกินไป
คนละยุค
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนแรกยังคิดเลยว่าวันเฉลิมจะเอาทองที่ปู่เก็บให้ไปให้แม่ตัวเองซะอีก เพราะที่ดูมาวันเฉลิมไม่เครียดเรื่องเงินหรอกเพราะเดี๋ยวก็มีคนเอาเงินมาให้อยู่แว๊ว
000
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นได้ชัดนะคะว่าแฟนๆนิยายทองเนื้อเก้าในปัจจุบันจะมีความรู้สึกต่อวันเฉลิมไม่เหมือนแฟนสมัยแรกๆที่จะออกแนวสงสารชื่นชมในความรักแม่ แต่แฟนๆปัจจุบันจะมีความเห็นไปในทางที่ว่าวันเฉลิมไม่ค่อยมีเหตุผล รักแม่ก็จริงแต่ไม่ฉลาดเฉลียวที่จะหาแนวทางชีวิตที่ดีกว่าสำหรับตนเองและน้องๆ ชักไม่อยากให้เจมส์จิ เล่นเป็นวันเฉลิมเสียแล้วสิคะ
prapua@kku.ac.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +39 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คือวันเฉลิมรักแม่ได้แบบสิ้นคิดมาก ไม่คิดจะพัฒนา ไม่คิดการไกล ตามเลี้ยงน้องที่แม่คลอดแล้วทิ้งไปวันๆ ถ้าโตไปแล้วมีงานการทำ อย่างนั้นน่ะเลี้ยงแม่เลี้ยงน้องสบายได้ แต่ถ้าไม่เรียนอะไรเลย เลี้ยงแม่เลี้ยงน้อง ซึ่งในที่นี่คือไม่ได้ทำงานอย่างอื่น ถามหน่อยว่าจะเอาเงินที่ไหนกิน ลำยองมันก็ต้องไปยั่วผู้ชาย เข้าบ่อนของมันต่อไปเรื่อยๆ ก็รู้อยู่ว่าลำยองมีเท่าไหร่ไม่เคยถึงลูกแล้วทำไมวันถึงไม่คิดเรียนสูงๆหาเงินมาเลี้ยงน้อง หรือจะรอเงินจากบ่อน จากผู้ชายของลำยอง หรือจากพ่อ กินก๋วยเตี๋ยวฟรีของลำยงไปเรื่อยๆอย่างนี้หรือไง

ลำดวนพูดถูก วันเฉลิมกตัญญูไม่รู้เวล่ำเวลาจริง
มันก็เว่อร์ไปนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอิ่ม ขอโทษนะ อ่านแล้วหงุดหงิดวันเฉลิมอ่ะ เป็นคนกตัญญูก็ต้องฉลาดบ้างนะ หรือจะโง่อย่างที่เขาว่าจริงๆ
อินจัด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014