หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธิดาพญายม

ธิดาพญายม ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 กันยายน 2556 16:58 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ธิดาพญายม ตอนที่ 1
        ธิดาพญายม ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       รถของเอกภพแล่นเข้ามาจอดที่หน้าโรงยิม เอกภพลงจากรถรีบเข้าไปในยิม พบแต่ความว่างเปล่า เอกภพหันกลับมาก็พบนาฬิกายืนอยู่ ในชุดเทควนโดถือถ้วยรางวัลที่หนึ่งตีหน้ามุ่ยอยู่ เอกภพเดินเข้าไปหา
       
       “พี่ขอโทษครับ บังเอิญมีเรื่อง”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่แข่งกันเองระหว่างคณะเท่านั้นเอง”
       “พี่พาคุณนาฬิกาไปเลี้ยง พิซซ่า เป็นการฉลอง”
       “เย้ จริงนะ”
       “ครับ”
       เสียงโทรศัพท์ดัง นาฬิการับสาย
       “เฮ้...ว่าไงจ๊ะ เดี๋ยวนะ” นาฬิกาหันมาถามเอกภพ “พาเพื่อนไปด้วยนะคะพี่เอก”
       “ได้ครับ”
       “พิซซ่า ร้านเดิม” นาฬิกาบอกแล้ววางสาย
       “กี่คน”
       “แค่ 10 กว่าคนเอง”
       “หา”
       นาฬิกาขำวิ่งไปที่รถเปิดประตูขึ้นไป เอกภพสั่นหน้าแต่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี
       
       ร่างของณัชชากับนาชะปรากฏที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
       “นับตั้งแต่บัดนี้ไปองค์หญิงจะประทับที่นี่เพคะ”
       “ดูไม่เหมือนโรงแรมจิ้งหรีดนี่”
       “เปล่าเพคะ นี่เป็นสมบัติของนักการเมืองที่ถูกยิงเมื่อตอนบ่ายนี้เพคะ”
       “เราไม่เข้าใจ เจ้าคิดยึดสมบัติของคนตาย”
       “เปล่าเพคะ” นาชะดึงณัชชามานั่งที่โซฟาแล้วตวัดมือมีไอแพดติดมา “ นาชะตรวจดูจากบันทึกสวรรค์นักการเมืองที่ถูกยิงเป็นนักการเมืองฉ้อราษฏร์บังหลวงแถมยังฟอกเงินให้พวกมาเฟีย มีสมบัติที่โกงซ่อนไว้หลายร้อยล้านไม่มีใครรู้”
       “เจ้าก็เลยโกงเอามาใช้”
       “เปล่าเพคะ เรามาช่วยโลกมนุษย์ ถือว่าเป็นเงินงบประมาณในการปราบปรามก็แล้วกันนะคะ” ณัชชาขำพยักหน้า “ไปค่ะ นาชะหิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันดีกว่าเพคะ”
       
       นาชะขับรถมาบนถนนสายหนึ่งโดยมีณัชชานั่งข้างๆ
       “นาชะอยากให้องค์หญิงตั้งสมาธิให้ดี เพราะองค์หญิงต้องขับรถของมนุษย์เพื่อไปไหนมาไหน แทนการใช้พลังเทพ”
       ณัชชายกมือวนตรงหน้า
       “เรียบร้อย เราจำได้แล้ว”
       “ในเมื่อเราไม่สามารถใช้พลังเทพได้เต็มที่นัก เพื่อหลบเลี่ยงเก้าภูตสังหาร เราต้องใช้พลังของมนุษย์นี่ล่ะเพคะ”
       “พลังมนุษย์มีด้วยเหรอ เจ้าอย่าล้อเราเล่น”
       “มีซิคะองค์หญิง เค้าเรียกว่า เงิน ชื่อเสียงและตำแหน่งเพคะ มนุษย์เคารพคนพวกนี้แม้ว่าบางคนจะเลวสุดสุด”
       “ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นล่ะ”
       “ไม่ทราบเพคะ คงเป็นเพราะคนส่วนหนึ่งเกิดมาไม่ฉลาดหรือไม่ก็ขาดการพัฒนาทางด้านความคิดหรือไม่ก็
       ขาดอุดมการณ์เห็นแก่เงินอย่างเดียวเพคะ”
       นาชะยิ้มอย่างภูมิใจในความรอบรู้
       “มิน่าเจ้าสวรรค์ถึงคิดจะให้น้ำท่วมโลก”
       
       นาชะเลี้ยวรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของร้านพิซซ่า ทั้งสองลงจากรถ นาชะพาณัชชาเดินมาหยุดลงที่หน้าร้านพิซซ่า
       “นาชะจะให้องค์หญิงชิมอาหารมนุษย์ นี่เค้าเรียกว่า พิซซ่า”
       ณัชชาทำสีหน้าเบื่อ นาชะลากณัชชาเข้าไปในร้าน
       
       นาชะเดินพาณัชชาผ่านกลุ่มวัยรุ่น กลุ่มหนึ่งกำลังส่งเสียงเฮกันอยู่ คือกลุ่มของนาฬิกานั่นเอง นาชะพาณัชชาไปนั่งอีกโต๊ะหนึ่งห่างออกไป นาชะนั่งหันไปทางกลุ่มของนาฬิกาพอดีจึงเห็นเอกภพอยู่ในกลุ่มวัยรุ่น
       “องค์หญิง” นาชะพยักหน้าไปทางด้านเอกภพ ณัชชาหันไปมอง
       “ผู้กองเอกภพ”
       “โห อะไรกันจะบังเอิญขนาดนี้”
       “เจ้าทำได้ยังไง”
       “นาชะ จับมือกับคุณเอกภพ เอาลายมือคุณเอกภพเข้าเครื่องบันทึกสวรรค์ของนาชะกดปุ่มค้นหา ง่ายๆ แค่นี้เอง”
       “เจ้าควรจะถูกลงโทษซะบ้าง”
       “เฮ่...องค์หญิงบอกว่าต้องคอยตามดูอย่างใกล้ชิดไม่ใช่เหรอเพคะ”
       นาชะพูดแล้วโบกมือให้เอกภพ เอกภพโบกตอบ นาฬิกามองตามแล้วถามอย่างแปลกใจ
       “ใครคะ”
       
       ที่องค์กรของอาคิน อาคินนั่งอยู่บนบัลลังก์ มีเทพซ้ายขวายืนประกบคนละด้าน อำนาจเดินเข้ามากับนายตือเฮง มีสมุนของตือเฮงตามมาด้วย 3 คน ตือเฮงเดินวางก้ามไม่กลัวใคร
       “นี่คือคุณ ตือเฮง หนึ่งในหัวหน้ามาเฟีย” อำนาจบอกอาคิน
       “คุณอำนาจบอกว่าคุณอยากคุยด้วย มีอะไรว่ามา”
       “ท่านไม่ยอมให้คำตอบที่เราถามไป”
       “ฮะ อย่าหวังว่าพวกข้าจะยอมก้มหัวให้เอ็ง”
       “งั้นท่านก็คงไม่ได้กลับออกไป”
       ตือเฮงจ้องมองอาคินนิ่ง อาคินมองสายตาเยือกเย็น ทันใดนั้นตือเฮงตวัดปืนจากอกเสื้อในขณะที่สมุนของ
       ตือเฮงสามคนก็ตวัดปืนออกมาเช่นกัน
       “แต่ท่านได้กลับแน่ กลับบ้านเก่า”
       ตือเฮงกับสมุนเหนี่ยวไกใส่อาคินถี่ยิบ อาคินยิ้มสะบัดมือใส่ปล่อยพลังจากนั้นก็มีเสียงร้องของตือเฮงกับมือปืนดังโหยหวน
       “ส่งชิ้นส่วนของพวกมันให้พวกมาเฟียที่เหลือดู”
       อาคินบอก ร่างของตือเฮงและมือปืนนอนตายอยู่ตรงบหน้าอำนวจ อำนาจพยักหน้าหงึกๆ ซับเหงื่อตัวเองที่หน้าผาก
       
       อาคินหัวเราะเสียงดังกึกก้อง

ธิดาพญายม ตอนที่ 1
        ที่ร้านพิซซ่า ณัชชานั่งอยู่กับนาชะ ณัชชารู้สึกถึงพลังของอาคินตอนที่ปล่อยพลังจัดการกับตือเฮง
       
       “มาแล้วเพคะ”
       นาชะบอก ณัชชารู้ตัว ขาดคำของนาชะร่างของเอกภพกับนาฬิกาก็มาถึงที่โต๊ะพอดี
       “สวัสดีครับ เจอกันอีกแล้ว”
       “สวัสดีค่ะ”
       “สวัสดีค่ะ”
       “นี่น้องสาวผม คุณนาฬิกาครับ” เอกภพแนะนำ
       “สวัสดีค่ะ” นาฬิกายกมือไหว้สองสาวแล้วมองณัชชาอย่างสนใจ ณัชชาได้แต่ยิ้มให้โดยไม่ได้เชิญนั่ง เอกภพเห็นรู้สึกว่าณัชชาคงไม่ต้องการคุยต่อ
       “เชิญตามสบายครับ”
       “ค่ะ”
       เอกภพพยักหน้าให้นาฬิกา นาฬิกามองณัชชายิ้มให้ แล้วออกเดินตามเอกภพกลับไปที่โต๊ะ
       “แค่เนี๊ยะ ทำไมไม่ชวนนั่ง อุตส่าห์จัดให้แทบแย่” นาชะบอก
       “เราต้องรีบไป เราจับพลังของอาคินได้”
       นาชะหน้าตาตื่น
       
       รถของเอกภพแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน นาฬิกาลงมาจากรถด้านหนึ่ง เอกภพลงมาอีกด้านหนึ่ง ลุงสมคนทำสวนเข้ามาหาเพื่อช่วยถือของ
       “มีของมั้ยครับ”
       เอกภพส่งเป้ของนาฬิกาให้
       “มีแต่เป้ของคุณนาฬิกา”
       ลุงสมรับเป้มา
       “ลุงสม” นาฬิกายกถ้วยให้ดู “ที่หนึ่งด้วย”
       นาฬิกาถือถ้วยเดินยิ้มเข้าไปในบ้าน ลุงสมสมยิ้ม
       “จอดรถไว้ข้างนอกก็ได้นะลุงสม เผื่อถูกเรียกตัวฉุกเฉิน”
       “ครับ”
       เอกภพเดินเข้าบ้านไป
       
       นาฬิกาเดินเข้ามาในบ้านก็พบกับป้าอรกำลังยกน้ำตะไคร้มาให้
       “ป้าอร” นาฬิกายกถ้วยโชว์ “เจ๋งม่า”
       “เจ๋งมากจ้ะ”
       นาฬิกาเอาถ้วยวางบนโต๊ะทานข้าว หันไปที่ซิงก์ล้างมือแล้วนั่งลงที่โต๊ะ ป้าอรวางน้ำตะไคร้ลงตรงหน้า
       “ขอบคุณค่ะ”
       ป้าอรวางอีกแก้วหนึ่งตรงที่ของเอกภพ เอกภพเดินเข้ามาพอดี
       “เห็นถ้วยคนเก่งหรือยังป้าอร”
       “เห็นแล้วค่ะ เฮ้อ จะเป็นผู้ชายอีกคนละมั๊ง”
       “ผู้หญิงเก่งไม่ได้หรอจ๊ะป้าอร” ป้าอรยิ้ม เสียงโทรศัพท์ของนาฬิกาดัง นาฬิการับสาย “คุณแม่ เมื่อไหร่จะกลับคะ โห...คราวที่แล้วคุณแม่ก็บอกว่าสองอาทิตย์ ค่ะค่ะ นาได้ถ้วยด้วยค่ะ ค่ะ ค่ะ” นาฬิกาวางสายแล้วหันมาบอกเอกภพ “คุณแม่ฝากหวัดดีพี่เอกด้วย แล้วสั่งว่าให้ดูแล นาดีๆ โอเคะ”
       “ตกลงอีกสองอาทิตย์คุณแม่ถึงจะกลับ”
       “เยส แล้วก็เลื่อนอีกเหมือนเดิม”
       ป้าอรเอาน้ำมาเสิร์ฟ
       “ก็คุณแม่งานเยอะนี่คะ”
       นาฬิกายกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เอกภพมองน้องสาวอย่างเห็นใจ
       
       ร่างของนาชะกับณัชชาค่อยๆ ปรากฏที่องค์กรของอาคินซึ่งด้านนอกเป็นตึกสำนักงานใหญ่โต
       “พลังของอาคินมาจากที่นี่”
       “กลับเถอะองค์หญิง ก่อนที่ภูตสังหารจะมา”
       “ไหนเจ้าบอกว่าพวกมันสัมผัสพลังแห่งความรักไม่ได้ไง”
       “งานนี้ชักไม่แน่ใจแล้วเพคะ”
       “เจ้ารออยู่ที่นี่ เราสังหารอาคินได้ พวกภูตสังหารก็หมดฤทธิ์”
       “โอเคเพคะ นี่เพคะผงแห่งความรัก” นาชะโบกมือผงสีชมพูคลุมร่างของณัชชาจนเต็มร่าง “องค์หญิงมีเวลาแค่หนึ่งนาทีนะเพคะ”
       “อะไร ทำไมเร็วจัง คนจะรักกันทันเหรอ”
       “แค่นี้ล่ะเพคะ นาทีเดียวถ้าไม่ปิ๊งกันก็ถือว่าจบ”
       “ระวังตัวด้วย” ณัชชาบอกนาชิแล้วแวบหายไป
       
       นาชะถอนหายใจลุ้นมองไปมองมาตื่นเต้น

ธิดาพญายม ตอนที่ 1
        อาคินนั่งอยู่ที่บัลลังก์ เทพซ้ายขวาเข้ามารายงาน
       
       “พวกมันต่างได้รับชิ้นส่วนของนายตือเฮง มีบางคนยอมก้มหัวให้เราแล้ว”
       “ดีมาก พวกเจ้าไปพักได้”
       เทพซ้ายขวาเดินออกไป อาคินยิ้มลำพอง ค่อยๆ ก้าวลงมาจากบัลลังก์ ทันใดนั้นร่างของณัชชาที่ครอบคลุมด้วยผมสีชมพูพุ่งเข้าใส่กระแทกร่างอาคินจนกระเด็นไปกลิ้งอยู่กับพื้น อาคินยังไม่ทันตั้งตัว ณัชชาก็ใช้ฝ่ามือกระแทกร่างอาคินกระเด็นออกไปอีก อาคินทรุดลุกไม่ขึ้น ณัชชาดีดตัวเข้ามามีมีดสั้นอยู่ในมือ
       “ดาบพิชิตมาร” ทันใดนั้นมีดสั้นกลายเป็นดาบสีแดงมีรังสี “ตัดหัวประหาร”
       ณัชชาตวัดดาบลงมาที่คอของอาคิน แต่แล้วก็ประทะเข้ากับดาบสองเล่มเสียงดังสนั่น ร่างของณัชชากระเด็นออกไป ที่แท้เป็นเทพซ้ายขวา สกัดเอาไว้ ทั้งสองก้าวมาบังร่างของอาคิน อาคินลุกขึ้นมา แหวกร่างของเทพซ้ายขวาออกมองณัชชาอย่างแค้นใจ
       “ฉลาดมาก ใช้ผงแห่งความรักพรางพลังเทพ”
       “มอบหัวมาให้เรา”
       ณัชชาดีดตัวเข้าหาอาคิน แต่อาคินตวัดมือออกมาตรงหน้า
       “เก้าภูตสังหาร”
       ควันดำก่อตัวเป็นเก้าภูตสังหารเก้าตัวปรากฏยืนขวางอาคินกับณัชชา ณัชชาดีดตัวพุ่งเข้าใส่ด่านภูตสังหาร ดาบในมือตวัดไปรอบๆ ภูตสังหารตบผิดตบถูกเพราะณัชชามีพลังความรักครอบคลุมอยู่ ทั้งเก้าถูกดาบกระจายออกไป
       ณัชชาฝ่าด่านภูตสังหารเข้ามาจนใกล้อาคิน
       อาคินเห็นท่าไม่ดีขยับตัวถอย เทพซ้ายขวาเข้ามาคุมเชิง ณัชชาฝ่าภูตสังหารเข้ามาจนได้
       “จุดจบของเจ้ามาถึงแล้ว”
       อาคินหน้าเสีย แต่แล้วผงสีชมพูก็ค่อยหมดไปจากร่างของณัชชา อาคิมยิ้มออกมา
       “โอ๊ะ โอ”
       ทันใดนั้นณัชชาได้ยินเสียงนาชะ
       “องค์หญิง หนีเร็ว”
       ณัชชารู้ตัว ในขณะที่ภูตสังหารจู่โจมเข้ามา ร่างของณัชชาหายแวบไป
       “จับตัวองค์หญิงมา”
       ภูตสังหารกลายเป็นควันดำหายแวบตามไป
       
       ร่างของณัชชาแวบขึ้นมาบนยอดตึก แต่ไม่เห็นร่างของนาชะ
       “นาชะ เจ้าอยู่ไหน”
       ทันใดนั้นร่างของภูตสังหารปรากฏ พุ่งเข้าใส่ณัชชา ณัชชาตวัดดาบไปมาสกัดการจู่โจมจากกรงเล็บของพวกภูตสังหารเสียงดังสนั่น
       “ทางนี้เพคะ องค์หญิง”
       ณัชชาหันไปก็ร่างของนาชะปรากฏยืนอยู่บนขอบตึกอีกด้านหนึ่งมีปีกพร้อม แต่ณัชชาถูกภูตสังหารล้อมไว้ เก้าภูตสังหารเข้าจู่โจมณัชชาด้วยกรงเล็บ ณัชชาดีดตัวข้ามหัวพวกภูตสังหารแล้วพุ่งเข้าหานาชะ กระโดดเกาะร่างของนาชะลอยจากตึกบินแวบหายไปอย่างทันท่วงที
       ภูตสังหารได้แต่ร้องคำรามก้องมองท้องฟ้าที่ว่างเปล่าแล้วกลายเป็นควันดำจางหายไป
       
       เช้าวันต่อมา ณัชชานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร นาชะนั่งอยู่ตรงข้าม ตรงหน้ามีถ้วยกาแฟและแก้วน้ำส้ม
       “ขอบใจเจ้าอีกครั้งที่ช่วยข้าเมื่อคืนนี้”
       “ครั้งสุดท้ายแล้วนะเพคะ วู้...หวาดเสียว”
       “ต่อไปนี้คงยากที่จะเข้าถึงอาคิน” ณัชชาถอนใจ “เราต้องหาทางพบผู้กองเอกภพให้เร็วที่สุด”
       “ใจเย็นๆ ซิเพคะองค์หญิง เดี๋ยวเค้าก็ติดต่อมาเอง”
       “เราต้องตามดูอย่างใกล้ชิดช้าหรือเร็วอาคินจะต้องรู้”
       “ถ้าใกล้ชิดก็ต้องเป็นแฟนกันซิเพคะ ใกล้ชิดแน่”
       “เจ้าอย่าเหลวไหล”
       “นาชะล้อเล่นน่ะเพคะ แต่นาชะคิดว่าเรามีเรื่องสำคัญเร่งด่วนที่จะต้องทำ”
       “อะไรคือเรื่องเร่งด่วนกว่าการติดตามทายาท”
       “สอนองค์หญิงให้ทำตัวเหมือนมนุษย์ไงเพคะ”
       ณัชชาหน้ามุ่ย ในขณะที่นาชะยิ้ม
       
       ณัชชากับนาชะเดินซื้อของที่ศูนย์การค้าแห่งหนึ่ง
       “ที่นี่เป็นศูนย์รวมทุกอย่าง องค์หญิงอยากได้อะไรบอกนะคะ”
       “ท่าทางเจ้าคงมาที่นี่บ่อยซินะ”
       “ก็บ่อยเพคะ มาจับคู่ให้คนหนุ่มสาว”
       “จริงเหรอ”
       “เพคะ”
       พูดจบนาชะก็หันไปชี้ที่วัยรุ่นสาวคนหนึ่ง ที่อยู่ในกลุ่มเพื่อน 2-3 คน เห็นเป็นลูกธนูสีชมพูวิ่งไปยังสาววัยรุ่นคนนั้น แล้วชี้ไปยังวัยรุ่นชายคนหนึ่งที่ยืนรวมกลุ่มวัยรุ่นชายถัดไป
       “สองคนนั่นเป็นคู่กันเพคะ”
       วัยรุ่นสาวกับหนุ่ม ต่างหันมา แล้วเดินมาคุยกัน..
       “เจ้าเคยชี้ผิดตัวมั้ย”
       “กามเทพไม่เคยชี้ผิดตัวเพคะ”
       “เอ้าแล้วที่รักกันแล้วเลิกกันล่ะ เพราะอะไร”
       “อ๋อ...นั่นเป็นเพราะมนุษย์หลงผิดกันเองคิดว่าตัณหาเป็นความรัก คิดแต่สนุก เลยสัมผัสความรักที่แท้จริงไม่ได้คิดได้เมื่อไหร่ถึงจะได้คู่แท้เพคะ”
       “อืม แล้วคนที่ไม่มีคู่ล่ะ”
       “เป็นกรรมเก่าเพคะ ชาติก่อนเคยไปแย่งคู่ผู้อื่น ชาตินี้ต้องใช้กรรมไม่มีคู่ที่แท้จริงเพคะ”
       นาชะพูดไป ชี้ไปที่วัยรุ่นคนนี้ที คนโน้นที เป็นสีชมพูกระจายเต็มไปหมด ณัชชายิ้มอย่างสนุก แต่แล้วก็ชนกับร่างหนึ่งเข้า
       “ขอโทษค่ะ” ปิงปองบอกแล้ววิ่งออกไป ณัชชามีสีหน้าตื่นเต้น
       “เดี๋ยว” ณัชชาวิ่งตามออกไป
       “เดี๋ยว” นาชิวิ่งตามไปอีกคน ณัชชายืนกราดสายตาอยู่ที่ลานจอดรถ “อะไรเพคะองค์หญิง”
       “เราสัมผัสพลังเทพได้ จากเด็กหญิงคนนั้น”
       
       นาชะมองหาแต่ไม่เห็นอะไร ณัชชามีสีหน้าผิดหวัง

ธิดาพญายม ตอนที่ 1
        ที่กองบัญชาการตำรวจ สิทธิชัยนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เอกภพยืนรายงานตัวอยู่ตรงหน้า
       
       “คุณพลาดได้ยังไง”
       “ผมขออภัยครับท่าน คนร้ายวางแผนมาอย่างดีมีการรุกและถอยอย่างมีระบบ มีตัวตายตัวแทน”
       “ระยะนี้มีการเคลื่อนไหวผิดปรกติของกลุ่มพวกมาเฟียเหมือนกับฆ่าล้างกัน มันเรื่องอะไรกันแน่”
       “มีสายรายงานว่า มาเฟียกำลังผิดใจกันเองครับ ประมาณว่ามีใครซักคนต้องการอยู่เหนือมาเฟียทั้งหมด ใครขัดขืนก็ถูกเก็บ”
       “ความจริงผมก็ชอบนะที่พวกมันกัดกันเอง ยิ่งตายกันให้หมดยิ่งดีแต่ถ้าเราอยู่เฉยพวกมันจะได้ใจ คุณหาเวลาไปเตือนพวกมันหน่อยก็ดี ขอย้ำว่าเตือนเท่านั้น”
       “ครับผม” เอกภพหันตัวเดินออกไป
       “เดี๋ยวก่อน” เอกภพหันมา “ผมจะไม่ย้ำให้คุณระวังตัวหรอกนะ เซ็งแล้ว”
       เอกภพยิ้มแล้วเดินออกไป
       
       ณัชชากับนาชะก้าวเข้ามาในห้อง หอบหิ้วถุงเสื้อผ้ากันเข้ามาคนละหลายถุงแล้วกองไว้ตรงหน้าโซฟา ทั้งสองนั่งลงที่โซฟา
       “น่าเสียดายทายาทเทพ ไม่น่าปล่อยให้หลุดไปได้”
       “ใจเย็นๆ เพคะ เราต้องหาพบจนได้”
       เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นของนาชะ นาชะรับสาย
       “นาชะพูดค่ะ”
       “ผมนักสืบเจนศักดิ์ครับ”
       นาชะตาโตทำท่าทำทางกับณัชชาว่า ตำรวจติดต่อมาแล้ว ณัชชาอ่านท่าทางไม่ออก สีหน้าหงุดหงิด นาชะดีดมือ กลายเป็นเสียงดังออกมาข้างนอกทำให้ณัชชาได้ยินด้วย
       “ผู้กองเอกภพให้ผมโทรมาเชิญคุณณัชชามาให้ปากคำหน่อยครับ”
       ณัชชาได้ยินรีบพยักหน้าให้นาชะว่าไปได้เลย
       “ได้ค่ะ ตอนนี้เลยได้มั้ยคะ กำลังว่างค่ะ”
       “ไม่ได้ครับ เพราะผู้กองติดประชุมซักบ่าย ๆ หน่อยนะครับ”
       ณัชชาพยักหน้าอย่างเร็ว
       “ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ”
       “ขอบคุณครับ”
       นาชะวางสาย
       “เรียบร้อย”
       ณัชชายิ้มอย่างพอใจ
       
       ห้องทำงานของเอกภพเปิดออก ณัชชากับนาชะก้าวออกมา ตามด้วยเอกภพ
       “ขอบคุณที่เสียสละเวลามาให้การนะครับ”
       “ด้วยความยินดีค่ะ”
       “พี่เอก” ทั้งหมดหันไปก็เห็นนาฬิกาเดินเข้ามาหา สายตาจ้องที่ณัชชายิ้มอย่างพอใจที่ได้เจออีก นาฬิการีบแนะนำตัวอีกครั้ง “หนูชื่อ นาฬิกา น้องพี่เอกจำได้มั้ยคะ ร้านพิซซ่า”
       นาฬิกายื่นมือให้จับ ณัชชาส่งมือให้จับเช่นกัน พอจับมือนาฬิกาก็เกิดเป็นพลังวาบขึ้นที่มือ ณัชชาถึงกับคาดไม่ถึงจ้องนาฬิกาตาไม่กะพริบ
       “น้องนาฬิกา เดี๋ยวนี้ไหว้ไม่เป็นแล้วเหรอครับ”
       นาฬิกายิ้มเขินปล่อยมือจากณัชชาแล้วยกมือไหว้
       “สวัสดีค่ะ ขอโทษค่ะ ดีใจที่เจออีกค่ะ” ณัชชารับไหว้
       “ค่ะ จำนาชะได้นะคะ น้องสาวพี่”
       นาชะยื่นมือมาให้นาฬิกา
       “เราเด็กเหมือนกันจับมือกันได้”
       นาฬิกายิ้มยื่นมือไปจับกับนาชะ พลันนาชะก็รู้สึกถึงพลังเทพ นาชะลอบสบตากับณัชชา
       “พี่เอกจะเลี้ยงไอติมนาฬิกา ไปด้วยกันนะคะ”
       “คือว่า เอ้อ...”
       นาฬิกาส่งสายตาดุให้เอกภพ เอกภพรู้ตัวรีบชวนทันที
       “คือว่าเราต้องเลี้ยงไอศกรีมพยานทุกคนที่ให้การครับ เป็นกฎของที่นี่ครับ” ณัชชายิ้มขำ
       “เย้...ตกลงค่ะนาชะชอบไอติม”
       
       ทั้งหมดนั่งกันอยู่ที่โต๊ะ พนักงานเอาไอศครีมมาเสิร์ฟ
       “ตอนแรกที่เห็นพี่ณัชชา นึกว่าเป็นดาราซะอีก”
       “น่าจะลองนะพี่ณัชชา เอาบทตัวอิจฉาก็ได้ มนุษย์ เอ๊ย คนดูชอบ อยู่คู่ฟ้ามาเกือบ 50 ปีแล้ว” เอกภพยิ้ม ณัชชาเหล่นาชะ “นาฬิกา เรียนอะไรอยู่จ๊ะ”
       “เรียนรัฐศาสตร์ค่ะ แล้วจะต่อด้านกฎหมายระหว่างประเทศ ตบท้ายด้วยบริหารธุรกิจ คิดว่าจะเป็นนายกหญิงหรือไม่ก็ตำรวจเหมือนพี่เอก”
       “ตำรวจเหรอคะ”
       “น้องสาวผมเค้าชอบบู๊ครับ เรียนเทควนโด้ด้วยได้สายเหลืองแล้ว”
       “เก่งมากเลยจ้ะ”
       ณัชชามองนาฬิกาอย่างชื่นชมถูกชะตาอย่างที่สุด
       
       เอกภพสังเกตเห็น รู้สึกพอใจณัชชาที่ดีกับน้องสาวตน
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธิดาพญายม ตอนที่ 17 (จบบริบูรณ์)
ธิดาพญายม ตอนที่ 16
ธิดาพญายม ตอนที่ 15
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
ธิดาพญายม ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
80 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
20 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014