หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ต้นรักริมรั้ว

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 กันยายน 2556 16:56 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 5
        ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 3 (ต่อ)
        
       หน้าลิฟต์ ที่ชั้นห้องพักฟื้น ชลัชกับยศภัทรเดินนำกษิดิฐเข้าลิฟต์ไปยืนข้างๆแผงปุ่มกดปิด-เปิด ขณะที่กษิดิฐจะเดินเข้า กลุ่มญาติ
       คนไข้อื่นพาเด็ก4-5คนวิ่งมาเดินเข้าตัดหน้ากษิดิฐกับเอ็ดดี้ จนเต็มลิฟต์ ทั้ง 2 คนพยายามจะเบียด แต่เข้าไม่ได้
       กษิดิฐบอกชลัช
       "คุณอาไปก่อนเถอะครับ ไม่ต้องรอผม"
       "ฉันไม่ได้รอนาย ฉันรอเด็กเข้าเรียบร้อยแล้วค่อยปิดประตู"
       ชลัชจงใจกดปุ่มปิดประตูลิฟต์โชว์ แล้วแอบยิ้มสะใจที่ย้อนกษิดิฐได้ ยศภัทรยื่นมือเบียดหน้าชลัชไปกดปุ่มเปิดประตู ชลัชฉุน
       "นี่คุณจะเปิดประตูทำไม ก็เห็นแล้วว่านายกบเข้าไม่ได้"
       "ผมไม่ได้เปิดให้กบเข้า แต่ผมเปิดเพื่อยียวนคุณ พอใจแหละ ปิดได้"
       กษิดิฐขำยศภัทรแล้วยืนรอลิฟต์ตัวอื่นกับเอ็ดดี้
       
       ติณณ์มองดอกกุหลาบขาวในมือแล้วยิ้ม เขายืนอยู่ในลิฟท์เพียงคนเดียว
       
       มัญจารีบวิ่งขึ้นบันไดหนีไฟนำดารินทร์ และสารัชที่อุ้มน้องจุง
       "รีบวิ่งเร็วๆ สินายสารัช ! เป็นผู้ชายซะเปล่า วิ่งช้าอย่างกับเต่าปวดริดสีดวง"
       สารัชมองน้องจุง
       "ผมวิ่งปรู๊ดไปแล้ว ถ้าผมไม่มีภาระ"
       ดารินทร์ตวาดถาม
       "นายว่าใครเป็นภาระ"
       สารัชสะดุ้งแล้วรีบพูดแถ
       "เปล๊า ! ผมบอกว่า ผมจะวิ่งปรู๊ดได้ยังไง ผมอุ้มเด็กน่ารักอยู่"
       สารัชรีบวิ่ง แล้วสะดุดบันไดล้มตัวกระแทกพื้น ไปพร้อมน้องจุงที่ล้มทับเขาอยู่
       "น้องจุง เป็นยังไงบ้าง" ดารินทร์ถาม
       สารัชนอนจุก ที่ขามีรอยถลอก
       "โอ้ย ! ถามผมดีกว่าไหม พาผมไปหาหมอที"
       มัญจาเซ็งกุมหัวเครียด
       "ไปหาหมอก็รีบไป ! จะขวางคุณติณณ์ทันไหมเนี้ย"
       ดารินทร์กับมัญจารีบช่วยกันพยุงสารัชออกประตูหนีไฟ
       
       กษิดิฐยังยืนรอลิฟต์
       "แกนะแก เอาเอกสารมาให้ฉันเซ็นต์ก็ไม่ครบ สุดท้ายฉันเลยต้องไปออฟฟิศอยู่ดี"
       เอ็ดดี้มองนาฬิกาข้อมืออย่างร้อนใจ
       "เฮียแค่กลับไปออฟฟิศ แต่ผมสิ...มีนัดกับแฟนต่อ กว่าจะไปออฟฟิศกับเฮีย ไม่รู้จะไปทันนัดรึเปล่า ผมว่าเราลงบันไดหนีไฟเถอะ"
       กษิดิฐแกล้งถ่วงเวลายั่วเอ็ดดี้
       "รอแป๊บเดียว ลิฟต์จะมาแล้ว"
       เอ็ดดี้ยียวนกลับ
       "ลืมไปว่าเฮียแก่แล้ว ไขข้อไม่ดี ลงบันได 8 ชั้นไม่ไหว"
       กษิดิฐทำหน้าเซ็ง แล้วสตาร์ทวิ่งไปเปิดประตูบันไดหนีไฟ และตะโกนบอกเอ็ดดี้
       "ใครลงช้า โดนถีบเว้ย"
       กษิดิฐเข้าไปในประตูหนีไฟ เอ็ดดี้รีบวิ่งตาม
       ประตูลิฟต์เปิด ติณณ์เดินถือดอกไม้ออกจากลิฟต์ ฉิวเฉียดกับกษิดิฐอีกครั้ง ติณณ์มองดอกกุหลาบขาวแล้ว เดินตรงไปห้องพักฟื้นของนลิน
       
       ในห้องพักฟื้น นลินพยายามเจรจากับกมลาและนันทิดา
       "ขอบัวกลับไปทำงานเถอะนะคะแม่ บัวอยากรู้ว่ายายแตงกวาเปลี่ยนคอนเซ็ปท์งานของบัวรึเปล่า ยายนั่นยิ่งพูดอยู่ว่าจะเปลี่ยนทุกอย่างที่บัวทำไว้ บัวสัญญาว่า ถ้าบัวรู้สึกว่าร่างกายไม่ไหว บัวจะกลับบ้านทันที"
       "แต่ว่า..." นันทิดาจะค้าน
       นลินรีบพูด
       "ต่อให้แม่ไม่ยอมให้บัวไปทำงาน บัวก็คงไม่ได้พักเพราะบัวต้องห่วงงานจนไม่เป็นอันหลับอันนอน ดี ไม่ดี นอกจากแขนเจ็บ บัวอาจจะเครียดจนเส้นเลือดแตกก็ได้นะคะ"
       นันทิดาทำหน้าระอากับความดื้อรั้นของลูกสาว แล้วหันมองหน้ากมลาเป็นเชิงปรึกษา
       "เอาอย่างนี้ เดี๋ยวป้ากับแม่จะไปถามหมอก่อน ถ้าหมอบอกว่า อาการบัวไม่มีปัญหา เราค่อยว่ากันนะจ๊ะ"
       นลินยิ้มดีใจ
       "ขอบคุณค่ะคุณป้า"
       นันทิดากับกมลาเดินออกจากห้องไป แต่ปิดประตูไม่สนิท ประตูเปิดแง้มๆไว้ นลินนั่งมอง ก่อนเดินไปหยิบดอกกุหลาบขาวที่ปักแจกันอยู่ แล้วยิ้มขำที่กษิดิฐอุตส่าห์เอาดอกกุหลาบขาวมาให้
       ติณณ์เปิดประตูที่แง้มอยู่เข้ามา เห็นนลินมองดอกกุหลาบขาวยิ้มๆอยู่คนเดียว
       "ผมดีใจที่คุณบัวชอบดอกกุหลาบขาว"
       นลินสะดุ้ง เงยหน้ามองติณณ์อย่างอึ้ง
       "คุณติณณ์"
       ติณณ์ยิ้มพร้อมกับยื่นดอกกุหลาบขาวดอกใหม่ให้นลิน
       
       แตงกวาแอบมองติณณ์กับนลินอยู่หน้าประตูอย่างหงุดหงิด
       "กบหายไปไหนอีกล่ะเนี่ย ไหนคุณแม่บอกว่ากบเฝ้ายายบัวไง"
       มัญจา ดารินทร์พยุงสารัชที่เดินกระเผลกเข้ามาโดยไม่ทันมีใครมองแตงกวาที่ยืนอยู่หน้าห้อง
       "ไหนบอกว่าจะพาผมไปหาหมอไงครับ"
       "เอาไว้ก่อนเถอะ แค่ตกบันไดไม่กี่ขั้น เอายาหม่องทาก็หาย รีบไปก่อนที่ยายแตงกวา"มัญจาว่า
       แตงกวารีบเดินเข้าไปหา
       "ฉันทำไม"
       มัญจา ดารินทร์ สารัชมองแตงกวาอย่างชะงัก
       "กบสวนพวกเธอไปรึเปล่า"
       ทั้ง 3 คนมองหน้ากัน ว่าแตงกวาถามแบบนี้แปลว่า กษิดิฐไม่อยู่ในห้องพักของนลิน
       "นี่กบไม่ได้อยู่ในห้องกับบัวเหรอ" มัญจาถาม
       "ถ้าอยู่ ฉันจะถามเธอหาสวรรค์วิมานอะไรล่ะ ตกลงเห็นกบไหม"
       มัญจาทำยียวน
       "เห็นหรือไม่เห็น มันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย ลืมไปแล้วเหรอว่ากบแต่งงานแล้ว ฉันจะเตือนในฐานะที่เป็นเพื่อนกัน ผู้หญิงดีๆ เขาไม่มาถามหาสามีคนอื่นแบบนี้หรอกนะ"
       แตงกวาโมโห
       น้องจุงพูดกับดารินทร์
       "แม่ครับ เราไม่รีบไปขวางคุณติณณ์แล้วเหรอครับ"
       ดารินทร์รีบปิดปากน้องจุงทันที แตงกวามองทุกคนอย่างประเมิน ทุกคนมองหน้ากันว่า จะแถยังไงดี มัญจาตบแขนสารัชอย่างหงุดหงิดจนร้อง "จ๊าก !"
       
       แตงกวายิ้มด้วยท่าทางของคนที่กำลังถือไพ่เหนือกว่า

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 5
        นันทิดา กมลายืนคุยกับหมออยู่ที่หน้าห้องพักพยาบาล หมออ่านแฟ้มรายงานการผลการตรวจของนลิน
       
       "ตอนนี้อาการของคุณนลินก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง นอกจากต้องพักผ่อนเยอะๆ ถ้าจะกลับบ้าน ก็กลับได้ครับ"
       กมลาพูดกับนันทิดา
       "ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันโทรบอกตากบก่อน เผื่อให้ตากบมารับหนูบัวไปทำงาน"
       กมลาหยิบมือถือมากดโทรหากษิดิฐ
       
       ภายในรถ กษิดิฐกำลังใช้บลูทูธคุยกับกมลาอยู่
       "นี่ตกลงบัวจะไปทำงานจนได้เหรอครับเนี่ย ได้ครับ เดี๋ยวกบย้อนไปรับบัวตอนนี้เลย" กษิดิฐเสียงเซ็ง
       กษิดิฐวางสาย แล้วขับรถไปกลับรถ เอ็ดดี้รีบพูดท้วง
       "เดี๋ยวเฮีย ถ้าเฮียย้อนกลับไปรับซ้อ แล้วเฮียจะไปเซ็นต์เอกสารให้ลูกค้าทันเหรอ แล้วเฮียมีประชุมกับลูกค้าต่ออีกนะ ผมบอกแล้วว่าอย่าโหมรับงานวันหยุดเยอะ เฮียก็ไม่เชื่อ เห็นไหมว่าผมต้องเลื่อนนัดแฟนไปด้วยเลย เดือดร้อนนะเนี่ย"
       "ถ้าแกเดือดร้อนมาก ก็ลาออกไป"
       เอ็ดดี้แกล้งเขี่ยคางกษิดิฐ
       "อุ้ยตาย ! น้องล้อเล่นนิดเดียว ทำเป็นจริงจังไปได้"
       "โทรบอกให้คุณปภพเลื่อนประชุมไปก่อน"
       เอ็ดดี้กดมือถือหาปภพ
       
       ในบริษัทของกษิดิฐ ปภพคุยมือถือกับเอ็ดดี้ เจนเดินเข้ามาในบริษัทพร้อมกับชะเง้อมองหากษิดิฐ แต่ไม่เห็นจึงเดินมายืนข้างหลังปภพเพื่อจะถามหากษิดิฐ
       "บอกคุณกบว่าไม่ต้องมาแล้ว ลูกค้าเพิ่งโทรมาเลื่อนนัดเมื่อกี้นี้เอง...โอเค"
       ปภพวางสาย แล้วหมุนตัวไปจะเดินไปที่โต๊ะ ชนกับเจนที่ยืนอยู่ด้านหลังจนเธอล้มกับพื้น
       "อุ้ย ! ขอโทษครับ" ปภพตกใจ
       เขาก้มลงไปพยุงเจนให้ลุกขึ้น เธอก้มตัวเพื่อใช้แขนเท้าพื้นยันตัวลุก เสื้อของเจนหย่อนจนเห็นร่องอก ปภพเผลอเห็นแล้วรีบหันหน้าหนี เจนพูดเสียงใสซื่อ
       "ไม่เป็นค่ะ เจนซุ่มซ่ามเอง พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ"
       "พี่ไม่เป็นไรครับ น้องมาติดต่ออะไรครับ"
       "อ๋อ เจนเห็นว่าบริษัทเปิดวันเสาร์ เลยมาหาพี่กษิดิฐค่ะ"
       เจนยื่นนามบัตรของกษิดิฐให้ปภพดู
       "พี่กษิดิฐให้เจนมาสมัครงานฝ่ายบัญชีน่ะค่ะ"
       "ฝ่ายบัญชีเหรอครับ เอ่อ...เราเพิ่งตกลงรับคนใหม่ไปเมื่อเช้านี้เอง"
       เจนชะงักแล้วทำหน้าเศร้า ปภพรู้สึกเห็นใจอย่างบอกไม่ถูก
       "เอ่อ เอาไว้พี่จะถามคุณกบอีกทีแล้วกันนะครับ บางทีคุณกบอาจจะอยากรับเพิ่ม"
       เจนยิ้มสดใสดีใจ
       "ขอบคุณค่ะ แล้วพี่กษิดิฐอยู่ไหมคะ"
       "ไม่อยู่ครับ พอดีคุณกบไปเฝ้าภรรยาที่โรงพยาบาล"
       เจนชะงักที่รู้ว่ากษิดิฐมีภรรยาแล้ว
       "ภรรยา"
       "ครับ ...เดี๋ยวเชิญน้องนั่งรอตรงโซฟานะครับ เดี๋ยวพี่เอาใบสมัครงานมาให้กรอกทิ้งไว้ก่อนแล้วกันนะ"
       ปภพผายมือให้เจนแล้วเดินนำไปทางโซฟา เขาเดินไปเอาน้ำดื่มมาเสิร์ฟให้ เจนมองนามบัตรแล้วยิ้ม
       
       บริเวณหน้าห้องพักฟื้น มัญจา ดารินทร์ สารัชมองแตงกวาอย่างระแวงว่า แตงกวาจะสงสัยอะไรตามที่น้องจุงพูดไปไหม
       แตงกวาไม่พูดอะไร แต่กลับจะเดินออกไป มัญจาแปลกใจ
       "เธอจะไปไหน"
       แตงกวาจงใจพูดให้มัญจา ดารินทร์สงสัย
       "ฉันก็จะไปตามหากบน่ะสิ เจ้านายเมียมาเยี่ยมทั้งที สามีควรจะมาต้อนรับสิ"
       แตงกวาเดินออกไป มัญจา ดารินทร์มองหน้ากันว่าบรรลัยแล้ว
       "เอายังไงดีพี่รินทร์"
       "ตามหาคุณกบ"
       "แล้วจะไปตามที่ไหน"
       "ก็ตามคุณแตงกวาไปสิ ! พอคุณแตงกวาเจอคุณกบ เราก็ปาดหน้าเค้กแย่งตัวคุณกบมา"
       ทุกคนรีบเดินตามแตงกวาไป
       
       แตงกวาเดินเข้าและปิดประตูลิฟต์ มัญจาพุ่งไปกดปุ่มให้ประตูลิฟต์เปิด แต่ไม่ทัน
       "เข้าลิฟท์ไม่ทันอย่างนี้ อย่าบอกนะครับว่าเราจะ…" สารัชว่า
       "ลงบันไดหนีไฟแล้วกัน" มัญจาบอก
       "หา ! แต่ขาผมเจ็บอยู่นะครับ"
       มัญจา ดารินทร์จูงน้องจุงไปทางประตูบันไดหนีไฟ โดยไม่มีใครใส่ใจสารัช
       
       แตงกวากดเลขลิฟต์ลงชั้น 3 ไม่ใช่ชั้นล็อบบี้
       "ตามฉันมาเลยนะ ไอ้พวกซื่อบื้อ จะได้ไม่มีมารไปขวางให้ยายบัวอยู่กับคุณติณณ์"
       แตงกวายิ้มเจ้าเล่ห์
       
       บริเวณลานจอดรถหน้าบ้าน คนขับรถเปิดประตูรถแวนคันหรูรอ อณุกาเดินออกจากบ้านพร้อมปราณเตรียมจะขึ้นรถแวน
       "เร็วๆปราณ น้องแตงกวาบอกว่ารออยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว"
       "แปลกนะครับ ผมไม่อยากจะเชื่อว่าคุณแตงกวาจะชวนเราไปเยี่ยมคุณบัว"
       "ก็ดีแล้วล่ะที่น้องแตงกวาชวน เพราะฉันยังไม่เคยไปเยี่ยมนลินเลย ทั้งๆที่น้องชายฉันเป็นคนขับรถชนเค้าแท้ๆ เดี๋ยวเยี่ยมเสร็จ จะได้ชวนน้องแตงกวาไปหาอะไรทาน ชดเชยที่ติณณ์เบี้ยวนัด"
       อณุกาเดินขึ้นรถไปก่อน ปราณคิดเรื่องแตงกวาชวนอณุกาไปเยี่ยมนลิน แล้วพึมพำ
       "มันต้องมีอะไรแน่ๆ"
       
       ปราณรีบขึ้นรถด้วยความตื่นเต้น

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 5
        ในห้องพักฟื้น นลินมองอย่างอึ้งๆ ตกใจที่ติณณ์กลับมาก่อนกำหนด เธอกลัวว่าระหว่างเธอหลับไปนั้น ติณณ์จะรับรู้เรื่องการแต่งงานของเธอกับกษิดิฐ เสียงความคิดของเธอปลอบตัวเอง
       
       "ใจเย็นๆบัว คุณติณณ์คงเพิ่งกลับมาวันแรกก็ได้ "
       เพื่อความแน่ใจ เธอหันมาพูดกับติณณ์
       "คุณติณณ์เพิ่งกลับมาใช่ไหมคะ"
       "ผมกลับมาสามวันแล้วครับ"
       นลินชะงัก
       "สามวัน !"
       นลินหันหน้าหนีติณณ์มาพูดพึมพำปลอบตัวเอง
       "ใจเย็นๆ บัว คุณติณณ์คงเพิ่งมาเยี่ยมเราวันแรกก็ได้"
       เธอหันมาพูดกับเขา
       "คุณติณณ์เพิ่งมาเยี่ยมบัวใช่ไหมคะ"
       "ผมอยู่กับคุณบัวตลอดล่ะครับ"
       นลินชะงัก
       "อยู่ตลอดเลย"
       ติณณ์หน้าเสียนิดนึง
       "ผมเป็นคนขับรถเฉี่ยวคุณบัว"
       นลินยิ่งตกใจมากไปอีก
       "คุณติณณ์ขับรถชนบัวเหรอคะ"
       เธอหันหน้าอีกครั้ง แล้วพึมพำอย่างเครียดๆ
       "กบต้องไม่ปล่อยคุณติณณ์แน่ๆ"
       นลินตั้งสติ และ ปลอบตัวเอง
       "ใจเย็นๆ บัว คุณติณณ์คงยังไม่เจอกบ ก็ได้"
       เธอตัดสินใจถาม
       "คุณติณณ์ยังไม่เจอกบ ใช่ไหมคะ"
       ติณณ์ชะงัก
       "คุณกบไหนครับ"
       นลินเคลิ้มพูดตามความคิดตัวเอง... " เจอกบ แล้วจริงๆด้วย..."
       เธอชะงักเมื่อนึกได้ว่า สิ่งที่ติณณ์พูดนั้นไม่เหมือนที่ตัวเองคิด
       "เมื่อกี้คุณติณณ์พูดว่าอะไรนะคะ"
       ติณณ์จำได้ว่าเคยได้ยินกมลาพูดถึงคนชื่อกบเหมือนกัน
       "คุณกบเป็นใครเหรอครับ"
       นลินโล่งอกที่ติณณ์ไม่รู้จัก
       นลินหาข้ออ้าง
       "กบ เอ่อ กบเป็นคนขับรถค่ะ"
       "คนขับรถ"
       นันทิดากับกมลาเดินเข้าห้องมา พร้อมพูดบอกนลิน โดยยังไม่ทันเห็นติณณ์อยู่ในห้อง
       "คุณหมอยอมให้บัวไปทำงานแล้วล่ะลูก" นันทิดาบอก
       "ป้าโทรให้กบมารับบัวแล้ว" กมลาบอก
       นลินตกใจ
       "กบจะมารับบัวเหรอคะ"
       นันทิดากับกมลาเห็นติณณ์แล้วชะงัก ทั้งคู่โพล่งขึ้นพร้อมกัน
       "อ้าว...คุณ"
       ติณณ์ยกมือไหว้นันทิดาและกมลา
       "คุณบัวจะไปทำงานเหรอครับ แต่คุณบัวยังไม่หายดีเลยนะครับ"
       "น้าก็บอกแล้ว แต่บัวดื้อ" นันทิดาว่า
       "เอาอย่างนี้แล้วกันครับ ถ้าคุณบัวจะไปจริงๆ เดี๋ยวผมพาไปเอง ไม่ต้องให้คนขับรถมารับหรอกครับ"
       นลินชะงัก ไม่คิดว่าติณณ์จะพูดโพล่งออกมาแบบนี้
       นันทิดาและกมลางง
       "คนขับรถ"
       กมลาจะแย้ง
       "กบไม่ใช่..."
       นลินร้องเสียงดังกลบเสียงของกมลา
       "โอ๊ย !!! ตัวอะไรไม่รู้ อยู่ในเสื้อบัว มันกัดบัวด้วย แม่กับคุณป้าดูให้หน่อยสิคะ"
       นลินพูดกับติณณ์
       "คุณติณณ์ออกไปข้างนอกก่อนนะคะ หรือไม่ก็กลับไปก่อนก็ดีค่ะ"
       "ไม่เป็นไรครับ ถ้าคุณบัวจะออกจากโรงพยาบาล เดี๋ยวผมรอเคลียร์ค่าใช้จ่ายให้เลยครับ"
       "ให้ประกันจ่ายก็ได้นี่คะ"
       "ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปเบิกกับประกันก็ได้"
       ติณณ์ออกจากห้องไป นลินทำหน้าเครียดที่กษิดิฐกำลังจะกลับมาและอาจจะเจอติณณ์ก็ได้
       "แม่คะ ช่วยโทรบอกกบว่าไม่ต้องมา บัวไม่ไปทำงานแล้วค่ะ"
       "อ้าว !" นันทิดากับกมลามองนลินอย่างแปลกใจ
       
       พยาบาลเดินนำติณณ์เข้าไปในลิฟ
       "เดี๋ยวเชิญไปแผนกการเงินที่ชั้น 1 นะคะ"
       ประตูลิฟต์ปิด
       บริเวณหน้าลิฟต์ ชั้นล็อบบี้ กษิดิฐกำลังคุยมือถือกับกมลาอยู่
       
       " อ้าว ตกลงคุณนายจะเอายังไงเนี่ย เมียเอาแต่ใจอย่างนี้ ต้องเจอสั่งสอน โบกสักทีสองที" กษิดิฐทำมือเหมือนจะตบ

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 5
        เอ็ดดี้มองหมั่นไส้ที่เจ้านายปากเก่ง เลยแกล้งหันไปทางด้านหลังกษิดิฐแล้วทำท่าตกใจ
       
       "อ้าว...อาซ้อ"
       กษิดิฐรีบหันไปมองอย่างผวาทันที เอ็ดดี้หัวเราะ
       "พ่อคนเก่ง หน้าซีดเป็นไก่ไหว้เจ้าเลย ฮ่าๆๆ"
       กษิดิฐถีบเอ็ดดี้ไปที่ผนังที่มีหน้าจอบอกชั้นที่ลิฟต์อยู่
       " เดี๋ยวกบขึ้นไปหาแล้วกันครับแม่ พอดีลูกค้าเลื่อนนัดกบไม่ต้องเข้าออฟฟิศแล้ว"
       "ไหนๆวันนี้ไม่มีประชุมแล้ว ผมลาไปหาแฟนก่อนแล้วกัน"
       เอ็ดดี้บอก ทำท่าจะเดินไปแล้วคลำกระเป๋าตังค์
       "อ้าว..กระเป๋าตังค์ เฮีย ! สงสัย กระเป๋าตังค์ผมตกในรถเฮียแน่เลย เฮียไปเปิดรถให้ผมหน่อยสิ"
       กษิดิฐเซ็ง
       "แกนี่ยุ่งจริงๆเว้ย"
       กษิดิฐเดินออกไปกับเอ็ดดี้
       ประตูลิฟต์เปิด ติณณ์เดินออกจากลิฟต์พร้อมพยาบาล เฉียดเกือบเจอกับกษิดิฐ
       
       ในห้องพักฟื้น นลินทำหน้าตาตกใจ
       "อะไรนะคะ กบไม่ต้องไปออฟฟิศแล้ว ซวยล่ะสิ ยายบัวเอ๊ย อย่างนี้นี่เองที่เขาบอกว่า ในโลกนี้ไม่มีความลับ มีแล้วมันก็ทุกข์ แบบนี้"
       นันทิดาและกมลาไม่เข้าใจว่า นลินพูดหมายถึงอะไร
       "หนูบัวพูดเรื่องอะไรน่ะลูก" กมลาถาม
       นลินชะงักแล้วรู้ตัวว่าพูดมากไป
       "เอ่อ...ปะ...เปล่าค่ะ จะมีใครขวางกบได้บ้างไหมเนี่ย"
       นลินควานหามือถือของตัวเอง
       "แม่คะ...มือถือบัวอยู่ไหนคะ"
       นันทิดาหยิบมือถือของนลินที่เก็บไว้ในกระเป๋าสะพายออกมายื่นให้ นลินโทรหามัญจาทันที
       
       ดารินทร์ สารัช น้องจุงเปิดประตูบันไดหนีไฟออกมาด้วยอาการ เหนื่อยหอบจนขาอ่อน
       มัญจานั่งหอบคุยมือถือกับนลิน
       "ฉันอยู่โรงพยาบาลแล้ว กำลังตามหานายกบแข่งกับยายแตงกวาอยู่เนี่ย"
       บริเวณระเบียงห้องพักฟื้น นลินคุยมือถือกับมัญจาอย่างร้อนใจ
       "อะไรนะ ยายแตงกวามากับคุณติณณ์แล้วกำลังจะตามกบมาเจอคุณติณณ์เหรอ...โอ้ย ฉันต้องทำบุญด้วยอะไร ถึงจะสาปส่งยายนี่ให้ไปเกิดไกลๆฉันสักที งั้นเธอทำยังไงก็ได้ ถ่วงเวลากบไว้ให้ห่างๆ คุณติณณ์กับยายแตงกวา"
       
       ดารินทร์จูงน้องจุงและยืนเอาหูแนบมือถือมัญจาเพื่อฟังว่านลินพูดอะไรบ้าง สารัชพยายามจะยื่นหน้ามาฟังด้วยแต่โดนมัญจาและดารินทร์พร้อมใจกันยื่นมือไปผลัก
       หัวสารัช จนเซออกไป
       "ก่อนจะให้ฉันไปถ่วงเวลานายกบ ช่วยฉันคิดก่อนดีกว่าว่า จะไปตามหานายกบเจอที่ไหน"
       ดารินทร์ สารัชมองมัญจาอย่างสงสัยว่าจะตามกษิดิฐด้วยวิธีอะไร
       
       พยาบาลเดินนำติณณ์มาที่ช่องจ่ายเงิน เขาหยิบกระเป๋าตังค์ แต่หาไม่เจอ ก็ชะงักแล้วคิดว่าเอากระเป๋าตังค์ลงจากรถรึเปล่า
       "ผมลืมกระเป๋าตังค์ไว้ในรถ เดี๋ยวผมมานะครับ"
       ติณณ์เดินไปทางลานจอดรถ
       
       ติณณ์เดินออกจากอาคารโรงพยาบาลเพื่อไปเอากระเป๋าตังค์ที่รถ รถกษิดิฐจอดถัด จากรถติณณ์ กษิดิฐกับเอ็ดดี้เปิดฝากระโปรงรถก้มดูเครื่องรถอยู่
       ติณณ์จะเปิดประตูรถ แล้วหันไปมองรถคันที่เสียอยู่
       "มีอะไรให้ช่วยไหมครับ"
       กษิดิฐพูดทั้งยังก้มหน้า
       "เมื่อกี้ผมเปิดไฟหน้าทิ้งไว้น่ะครับ สงสัยแบตจะหมด ยังไงผมรบกวนขอ..."
       กษิดิฐเงยหน้ามองติณณ์แล้วต่างชะงักกันไป
       "ติณณ์"
       "กบ"
       
       นลินรีบเปิดประตูระเบียงห้องเข้ามาในห้องอย่างร้อนรน แล้วรีบวิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหาเสื้อผ้าเปลี่ยน
       "คุณแม่ คุณป้าคะ รีบเก็บของกลับบ้านกันเถอะค่ะ"
       นลินรีบหยิบกระเป๋าและถุงใส่ของยื่นให้นันทิดากับกมลา
       "รอกบก่อนสิหนูบัว กบกำลังจะมาแล้วนะ" กมลาบอก
       นลินคิดหาข้ออ้าง
       "เอ่อ...กบเพิ่งโทรมาบอกบัวเมื่อกี้นี้เองว่า กบไม่ว่าง ให้บัวกลับบ้านเองเลยค่ะ"
       นลินจะเดินไปที่ประตู
       "แล้วคุณติณณ์ล่ะ" นันทิดาถาม
       นลินชะงัก
       "เราอย่าไปรบกวนเขาเลยค่ะ เกรงใจเค้า"
       นลินที่อยู่ในชุดคนไข้รีบหิ้วกระเป๋าแล้วจะเดินออกจากห้อง
       "บัวจะไปทั้งชุดนั้นเหรอลูก"
       นลินมองตัวเองในชุดคนไข้อยู่ แล้วชะงัก
       "อุ้ย ! บัวลืมไปน่ะค่ะ"
       นลินรีบเปิดกระเป๋าหาเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ นันทิดากับกมลามองหน้ากันอย่างสงสัย
       "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ดูหนูบัวลนลานตั้งแต่เรากลับเข้ามาแล้วนะ หรือว่าจะเกี่ยวกับแตงกวา"
       "แตงกวามาเกี่ยวอะไรด้วยคะ" นันทิดาถาม
       "ก็ตอนที่ฉันจะมาที่นี่ แตงกวาโทรถามหาตากบ แล้วก็พูดแปลกๆ ว่าดีใจที่รู้ว่ากบกับหนูบัวอยู่ด้วยกัน"
       นันทิดา ถอนใจแล้วบอก
       "ความพอเพียง มันไม่ได้ใช้ได้แค่การใช้ชีวิต แต่ยังรวมไปถึงความรัก รักน้อยก็โหยหา รักมากมักวิบัติ ดังนั้นต้องรักอย่างพอเพียง ถึงจะพบความสุขที่เพียงพอ"
       กมลาถอนใจบ้าง
       "กว่าแตงกวาจะรู้ถึงคำนั้น เราต้องเจอวิบัติอะไรบ้าง ก็ไม่รู้"
       
       กมลานิ่งคิดว่านลินต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 11 จบบริบูรณ์
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 10
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 9
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 8
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 19 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 18 คน
95 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
5 %
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บริษัทนางเอกวัน ๆ พนักงานไม่มีงานทำกันเหรอ เห็นออกมาวุ่นวายไปหมด และอีกอย่างบทนางเอกถ้ามีตัวตน (รวมถึงพลพรรคหล่อนด้วย) จริง ๆ คงไม่มีใครกล้าคบค้าสมาคมด้วย เพราะโกหกเป็นนิจ ปลิ้นปล้อนเป็นประจำ ควรตัด ๆ ออกไปบ้างอย่าให้ผู้ชมมองนางเอกเป็นคนอย่างนั้นเลย
คนโขทัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตัวละครเรื่องนี้กระเป๋าสตางค์ตกในรถตลอด
นลิน - ตกในรถของปราณ
เอ็ดดี้ - ตกในรถของกบ
ติณณ์ - ตกในรถตัวเอง
สงสัยจุง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยมากๆเลยค่ะ พล๊อตเรื่องสนุกและน่ารักจิกหมอนมาก แต่มันเยิ่นหรือเยอะบ้าง น่าจะให้กระชับกว่านี้ละครเรื่องนี้จะperfectมากเลยค่ะ
คนเขียนบทกับคนพิมพ์สู้ๆนะคะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้นคะ เหตุการณ์บังเอิญเว่อร์ เฮ้อ คราวหน้าช่วยแต่งให้มันเหมือนจริงหน่อยนะคะ
ออย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พล็อตเรื่องก้สนุกดีอ่ะนะ

แต่พออ่านบทละครละ แหม่ ละครไทยขนานแท้จริ๊งๆๆๆ

ประเภทบังเอิญไม่จบไม่สิ้น คลาดกันไปมา แรกๆก้ตื่นเต้น เยอะไปก้เริ่มรำคาญ

นางร้ายก้ฉลาดจิง คนรอบข้างก้ยุ่งเกินอ่ะ

(ขอโทดนะ ไม่ได้จะมาด่าอะไร แค่อยากบอกว่ารู้สึกเบื่อ อยากแสดงความเห็นเผื่อจะรับพิจารณา)
ละครไทย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตั้งแต่มะคืนละนะ........
si
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014