หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ต้นรักริมรั้ว

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
2 กันยายน 2556 17:00 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 4
        ต้นรักริมรั้ว ตอน 4 (ต่อ)
       
       ภายในห้องทำงาน นลินนั่งอ่านข้อมูลบ้านเขาใหญ่อย่างตั้งใจ มัญจาถือกาแฟ ดารินทร์ถือขนม สารัชถือถุงผลไม้เดินเข้ามา
       "เติมคาเฟอีนให้ร่างกายหน่อย" มัญจาว่า
       "กับน้ำตาลอีกนิด" ดารินทร์บอก
       "แล้วก็วิตามินจากผลไม้ รับรองสมองแล่นคิดงานชนะคุณแตงกวาแน่นอน"
       นลินมองทุกคนอย่างซึ้งใจ
       "ยังไงก็แพ้"
       ทุกคนหันไปมองเห็นแตงกวาเดินเข้ามา ปราณที่เดินผ่านมาเห็นแตงกวาเดินเข้าไปในห้องนลินก็ชะงัก แล้วไปแอบดูที่มุมหนึ่ง
       "เรื่องกบฉันยังชนะเรื่องงานฉันจะแพ้เธอได้ยังไง"
       "ใช่ๆ คนเราเวลาดวงพุ่งหยิบจับอะไรคู่แข่งก็แพ้หมดแหล่ะ"
       แตงกวามองนลิน มัญจาอย่างไม่พอใจ
       "จะว่าไป ดูแต่รูปไอเดียมันไม่ค่อยบรรเจิดเท่าไหร่ ไปดูสถานที่จริงแล้วนอนที่นั่นสักคืนดีกว่า"
       "ผมไปเป็นเพื่อน" สารัชเสนอหน้า
       "คนมีสามีไม่ต้องการเพื่อนหรอกย่ะ" ดารินทร์บอก
       "พี่รินรู้ใจสมกับที่มีสามีแล้วจริงๆ บัวจะชวนกบไปค่ะ นอนดูดาว ท่ามกลางขุนเขา ฮันนีมูลชัดๆ"
       นลินยิ้มเยาะเดินผ่านแตงกวาที่ไม่พอใจไป ปราณมองแตงกวา ครุ่นคิดมีแผน
       
       กษิดิฐนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ นึกถึงเหตุการณ์ที่นลินหอมแก้ม แล้วยิ้มอย่างมีความสุข ปภพที่นั่งอยู่ด้วยมองกษิดิฐอย่างงงๆ
       "คุณกบครับ คุณกบ"
       กษิดิฐตื่นจากภวังค์ หันมองปภพ
       "แบบของผมเป็นไงบ้างครับ" ปภพถาม
       "สวยครับ เอาเสนอลูกค้าได้เลย"
       "ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณแกล้งแต่งงานกับบัว"
       "ทำไมละครับ"
       "ก็คุณยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดูมีความสุข เหมือนตอนที่ผมแต่งงานกับคุณรินไม่มีผิดเลยน่ะสิ"
       "อย่างนั้นเลยเหรอครับ"
       ยังไม่ทันที่ปภพจะตอบ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น นลินเปิดประตูเข้ามา
       "กบ กลับบ้านเก็บกระเป๋า เราจะไปเขาใหญ่กัน"
       กษิดิฐมองนลินอย่างงงๆ
       
       แตงกวานั่งหงุดหงิดมากอยู่ที่โต๊ะ เมื่อนลินกับกษิดิฐจะไปเขาใหญ่ด้วยกัน ปราณเดินยิ้มเข้ามาอย่างมีแผน
       "เครียดที่คุณบัวกับคุณกบจะไปเขาใหญ่ด้วยกันเหรอครับ"
       "คุณรู้ได้ยังไง"
       "บังเอิญว่าผมเดินผ่านห้องทำงานคุณบัว เลยได้ยินคุณบัวพูดพอดี ผมช่วยคุณได้นะครับ"
       "พี่ณุกากำลังพยายามจับคู่ฉันกับคุณติณณ์เพื่อเอาใจคุณพ่อ แต่คุณกลับช่วย...คุณอยากกำจัดกบให้พ้นทางเพื่อจะงาบบัวได้ง่ายขึ้นละสิ"
       "คุณนี่ช่างสังเกตเหมือนกันนะ เอาเป็นว่าถึงความต้องการเราจะคนละอย่าง แต่ก็มีเป้าหมายเดียวกันคือทำให้คุณบัวกับคุณกบเลิกกัน แล้วถ้าวันนี้คุณไม่อยากให้คุณกบไปกับคุณบัว ผมก็เตรียมการไว้แล้วรอแค่คำสั่งคุณเท่านั้น"
       แตงกวามองปราณอย่างครุ่นคิด
       
       กษิดิฐ นลิน เดินมาที่ลานจอดรถ
       "เดินเร็วๆ สิกบ แถวนี้รถติดจะตายกว่าจะถึงบ้าน กว่าจะเก็บของกว่าจะถึงเขาใหญ่เดี๋ยวก็มืดพอดี"
       "มืดก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ยังไงเราก็ค้างที่นั่นอยู่แล้ว"
       "แต่ไปถึงเร็ว บัวก็จะมีเวลาทำงานมากขึ้น"
       "กบว่าบัวหมกมุ่นกับเรื่องงานมากเกินไปนะ บัวควรจะใช้ชีวิตในแง่มุมอื่นที่ไม่เกี่ยวกับงานบ้างชีวิตจะได้มีความสมดุล"
       "บัวไม่ต้องการความสมดุลอะไรอีกแล้ว เพราะงานคือความสุขเดียวของบัว"
       กษิดิฐมองนลินอย่างหนักใจ ทั้งคู่เดินมาถึงรถ
       "เฮ้ย...ยางแบน" กษิดิฐบอก
       นลินมองล้อฝั่งตัวเอง
       "ข้างนี้ก็แบน"
       กษิดิฐวิ่งไปดูล้อหลังทั้งสองข้าง
       "เฮ้ย แบนทั้ง 4 ล้อเลยไปลุยดงตะปูตรงไหนมาเนี่ย"
       นลินถอนหายใจอย่างเซ็งสุดๆ
       
       ปราณคุยโทรศัพท์กับคนขับรถ
       "ทำดีมาก"
       ปราณวางสายจากคนขับรถแล้วพูดกับแตงกวา
       "คนของผมปล่อยลมยางรถคุณกบเรียบร้อยแล้วครับ"
       "แค่ยางแบน แค่ตามช่างมาเปลี่ยนล้อกบกับบัวก็ไปเขาใหญ่กันได้แล้ว"
       "ระดับผมไม่คิดแผนที่ให้ใครแก้เกมง่ายๆหรอกครับ.. ผมคิดทุกอย่างไว้หมดแล้ว แค่คุณทำตามที่ผมบอก รับรองคุณกบไม่ได้ไปเขาใหญ่กับคุณบัว"
       แตงกวามองปราณอย่างแปลกใจ
       
       ผ่านเวลามา รถของบริษัทเปลี่ยนยางขับมาจอดรับบัตรที่ป้อมยาม คนขับรถของปราณวิ่งมาที่รถบริษัทยางแล้วพูดกับคนขับ
       "พวกคุณจะมาเปลี่ยนยางรถที่ยางแบนทั้ง 4 ล้อใช่มั้ย"
       "ใช่ครับ"
       "ผมเป็นคนโทรไปเอง...พอดีเจ้านายผมโทร.ให้บริษัทเพื่อนเค้ามาเปลี่ยนให้เรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องใช้บริการพวกคุณแล้วล่ะ ค่าเสียเวลาของพวกคุณ"
       คนขับรถช่างรับเงิน 500 บาทจากคนขับรถของปราณ
       
       นลิน กษิดิฐอยู่ที่ลานจอดรถ นลินหงุดหงิดมาก
       "รอเป็นชั่วโมงแล้ว ทำไมช่างยังไม่มาอีก"
       "บัวก็บอกเองว่า แถวนี้รถติดช่างคงกำลังเดินทางอยู่น่ะ"
       นลินถอนหายใจอย่างเซ็งๆ แตงกวาสะพายกระเป๋าเดินมาเห็น ก็ทำทีไปถาม
       "อ้าวบัว...ไหนว่าจะชวนกบไปเขาใหญ่ออกจากออฟฟิศตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ไปอีกล่ะ"
       นลินกำลังหงุดหงิดเรื่องยางรถ ไม่ตอบ
       "รถกบยางแบน กำลังรอช่างน่ะ"
       "เสียเวลาทำงานตายเลย ฉันล่วงหน้าไปก่อนละกันนะ"
       "เธอจะไปบ้านเขาใหญ่เหรอ"
       "ก็ไปหาแรงบันดาลใจในการคิดงานเหมือนเธอไง แตงกวาไปก่อนนะกบ ต้องส่งงานพรุ่งนี้ขืนช้าจะทำงานไม่ทัน"
       แตงกวาเดินออกไป นลินมองตามอย่างร้อนใจ
       "กบรอช่างไปนะ บัวจะนั่งแท็กซี่กลับไปเอารถที่บ้านแล้วไปเขาใหญ่"
       นลินออกไปอย่างรีบร้อน กษิดิฐรีบเดินตามอย่างร้อนใจ
       "บัว...บัว"

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 4
        นลินเดินไปที่ลิฟต์ลานจอดรถอย่างรีบร้อน กษิดิฐเดินตามมาขับแขนไว้
       "บัวจะไปเขาใหญ่คนเดียวเหรอ"
       "ก็ใช่น่ะสิ...มัวแต่รอช่างของกบ เดี๋ยวแตงกวาทำงานเสร็จก่อน บัวก็ชวดทั้งสองโปรเจกต์พอดี"
       "กบไปด้วย...เอารถกบจอดไว้ที่นี่ พรุ่งนี้ค่อยมาเอา"
       "ที่นี่จอดรถค้างคืนไม่ได้"
       "เอ็ดดี้กำลังเข้าออฟฟิศเดี๋ยวให้เอ็ดดี้มาขับไปก็ได้"
       "อย่าให้งานของบัวสร้างความยุ่งยากให้คนอื่นเลย กบรอช่างไปนั่นแหล่ะ บัวไปคนเดียวได้"
       "แต่กบอยากไปด้วย"
       "แต่บัวไม่มีเวลามานั่งรอกบ"
       กษิดิฐน้อยใจ
       "ในขณะที่บัวจะทำอะไรกบมีเวลาให้เสมอ"
       นลินมองกษิดิฐอย่างไม่พอใจ
       "ถ้าไม่มีเวลาก็บอก ไม่ใช่บอกว่าเต็มใจทำให้แล้วมาทวงบุญคุณทีหลัง"
       "แค่พูดให้ฟัง ก็หาว่าทวงบุญคุณอย่างนี้มันหาเรื่องกันนี่"
       "กบนั่นแหล่ะที่หาเรื่อง...แต่ยังไงก็ขอบคุณทุกอย่างที่เคยทำให้บัวนะ แล้วต่อไปนี้ก็ไม่ต้องทำให้อีกแล้ว บัวไม่อยากโดนทวงบุญคุณ"
       นลินเดินออกไปอย่างหงุดหงิด กษิดิฐมองอย่างน้อยใจ
       "ได้ ได้เล้ย ทำดีแค่ไหนก็ไม่เห็นคุณค่า กบก็ไม่รู้จะทำไปทำไมเหมือนกัน"
       มุมหนึ่ง แตงกวาแอบมองยิ้มสะใจกดโทรศัพท์หาปราณ
       "ทุกอย่างเป็นไปตามที่คุณบอก...ขอบคุณนะคะคุณปราณ"
       
       กษิดิฐนั่งรอช่างอย่างเซ็งๆ แตงกวาขับรถมาจอดแล้วลงจากรถ
       "ช่างยังไม่มาอีกเหรอกบ"
       "ยังเลย...แตงกวาบอกจะไปเขาใหญ่ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่ไปอีก"
       "ห่วงกบน่ะ เลยวนรถกลับมาดูว่า รถกบเรียบร้อยรึยังแล้วนี่เมียสุดที่รักของกบไปไหน"
       "กลับไปเอารถที่บ้านไปเขาใหญ่"
       "นี่บัวทิ้งกบให้รอช่างคนเดียวเหรอ"
       กษิดิฐถอนหายใจอย่างเซ็งๆ
       "ไม่เป็นไรนะ...แตงกวาจะอยู่กับกบเอง"
       กษิดิฐมองแตงกวาอย่างซึ้งใจ แตงกวายิ้มสะใจที่ทำคะแนนกับกษิดิฐได้
       "ตั้งนานแล้วยังไม่มา ท่าทางช่างของกบจะไม่ได้เรื่องแล้วล่ะ เดี๋ยวแตงกวาโทร. หาช่างประจำของคุณพ่อดีกว่ารวดเร็วทันใจไม่ต้องรอนาน"
       แตงกวากดโทรศัพท์อย่างกระตือรือร้น กษิดิฐมองแตงกวาอย่างรู้สึกผิดที่เธอดีกับเขาทุกอย่าง
       
       นันทิดา กมลานั่งทำกระเป๋าเดคูพาจกันอยู่
       "ลายนี้ก็สวยนะคะ" นันทิดาบอก
       แท็กซี่จอดหน้าบ้าน นลินลงจากแท็กซี่วิ่งเข้าบ้านอย่างรีบร้อน นันทิดา กมลามองอย่างแปลกใจ
       "อ้าวบัว ทำไมวันนี้กลับเร็วล่ะลูก"
       "บัวต้องไปทำงานที่เขาใหญ่ค่ะ"
       "ไปกับใคร กับเพื่อนที่ทำงานเหรอ"
       "คนเดียวค่ะ"
       "อ้าว...บอกตากบสิ ตากบจะได้ไปเป็นเพื่อน"
       "กบรู้แล้วค่ะ แต่ตอนนี้รถกบยางแบนรอช่างอยู่ที่ตึก บัวรีบมากรอกบไม่ไหวเลยจะไปคนเดียว บัวไปเก็บของก่อนนะคะ"
       นลินวิ่งเข้าบ้านไปอย่างรีบร้อน นันทิดามองลูกสาวอย่างเป็นห่วง กมลาครุ่นคิด
       
       กษิดิฐ แตงกวา นั่งในร้านกาแฟอยู่ในตึก แตงกวาหยิบแก้วกาแฟเย็นป้อนอย่างเอาใจ
       "นั่งร้อนที่ลานจอดรถตั้งนานดื่มหน่อยนะจะได้หายร้อน"
       "กบกินเองก็ได้"
       "แต่แตงกวาอยากป้อน ดื่มหน่อยนะคะกบ"
       กษิดิฐมองแตงกวาอย่างเกรงใจแล้วดื่มกาแฟ แตงกวายิ้มสมใจ
       เสียงมือถือกษิดิฐดังขึ้น หน้าจอเขียนว่าแม่
       "สวัสดีคร้าบ คุณนายกมลาคนสวย"
       
       กมลายืนคุยโทรศัพท์กับกษิดิฐ อยู่ที่มุมหนึ่งในบ้าน
       "ทำไมกบถึงปล่อยให้บัวไปเขาใหญ่คนเดียวล่ะลูก"
       "บัวไม่ได้บอกแม่เหรอครับว่าเค้าไม่มีเวลารอกบ"
       "น้ำเสียงอย่างนี้แสดงว่างอน"
       "คนที่เห็นงานสำคัญกว่าความรู้สึกคนอื่น ถูกงอนบ้างก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอครับ ไม่ต้องแก้ตัวแทนบัวเลยครับคุณนาย ยังไงกบก็ไม่ไป"
       แตงกวามองกษิดิฐแล้วยิ้มสมใจ
       
       นลินขับรถมองหาทางเข้าบ้านเขาใหญ่อย่างร้อนใจ
       "วนตั้งหลายรอบแล้วทำไมยังไม่เจอซะที"
       นลินคิดๆแล้ว กดโทรศัพท์หากษิดิฐ
       
       กษิดิฐ แตงกวายังนั่งในร้านกาแฟ เสียงมือถือกษิดิฐดังขึ้น กษิดิฐหยิบมาดูเห็นเป็นชื่อนลิน
       ก็ไม่ยอมรับสาย
       "ไม่รับสายเมียสุดที่รักเหรอคะ"
       "ไม่ล่ะ ไม่มีอารมณ์"
       แตงกวายิ้มสะใจ ช่างที่เปลี่ยนล้อเดินเข้ามาเอากุญแจมายื่นให้
       "รถคุณเรียบร้อยแล้วครับ"
       "เท่าไหร่ครับ"
       "แตงกวาจ่ายให้แล้วค่ะ"
       "ไม่ต้องหรอก แตงกวากบจ่ายเอง"
       "แต่แตงกวาอยากจ่ายให้ แตงกวาอยากดูแลกบ แต่ถ้ากบอยากตอบแทน ก็ช่วยพาแตงกวาไปทานข้าวหน่อย แตงกวายังไม่ได้ทานข้าวกลางวัน หิว"
       กษิดิฐมองแตงกวาอย่างเกรงใจ
       "แตงกวาเลือกร้านเลย แล้วไปเจอกันที่ร้าน จะได้ไม่ต้องย้อนกลับมาเอารถที่นี่อีก"
       แตงกวายิ้มดีใจที่กษิดิฐยอมพาไปกินข้าว
       
       นลินยังกดโทรศัพท์หากษิดิฐ
       "โทรตั้ง 3 รอบแต่ยอมรับสาย เชิญนายงอนไปถึงชาติหน้าเลยนะ ฉันโทรถามพ่อก็ได้"
       นลินวางสายแล้วจะโทรหาชลัช
       "เดี๋ยวพ่อรู้ว่าหลงทางได้ห่วงจนตามมาแน่"
       นลินตัดสินใจไม่โทรหาชลัช วางโทรศัพท์แล้วขับรถหาทางเข้าบ้านเขาใหญ่ต่อไป
       
       แตงกวาเดินเข้ามานั่งในร้านอาหารหรู มองหากษิดิฐแต่ไม่เจอ แตงกวาหยิบโทรศัพท์มากด
       "แตงกวาอยู่ที่ร้านแล้ว กบอยู่ไหนคะ"
       "หน้าร้านกำลังเดินเข้าไป"
       "งั้นแตงกวาสั่งอาหารรอเลยนะคะ"
       แตงกวาวางสายยิ้มสมใจ

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 4
        กษิดิฐเดินมาถึงหน้าร้าน กำลังจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า เห็นมิสคอลของนลินที่โทรมาถึง 3 ครั้งก็ชะงัก มองอย่างเป็นห่วง
       "โทรมาตั้ง 3 ครั้งเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้"
       กษิดิฐตัดสินใจโทรกลับไปหานลิน นลินขับรถอยู่เห็นโทรกลับมาก็มองอย่างงอนๆ
       "ฉันหลงมาไกลมากจนต้องถามทางคนแถวนี้แล้วย่ะ ไม่ต้องพึ่งนายแล้ว"
       นลินปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้น ไม่รับสายกษิดิฐ
       
       กษิดิฐวางสายจากนลิน ครุ่นคิดแล้วเดินไปหาแตงกวา
       "แตงกวากบมีธุระสำคัญต้องรีบไปขอโทษด้วยนะ"
       กษิดิฐจะเดินออกไป แตงกวาดึงแขนไว้
       "ธุระสำคัญอะไร"
       กษิดิฐตอบอย่างเกรงใจ
       "ไปหาบัว"
       กษิดิฐแกะมือแตงกวาที่จับแขนอยู่ แล้วเดินออกไปอย่างรีบร้อน แตงกวามองตามอย่างโกรธจัด
       "ไปหาบัวน่ะเหรอธุระสำคัญ คนที่อยู่กับกบที่บ้านเขาใหญ่คืนนี้ต้องเป็นฉันคนเดียวเท่านั้น"
       แตงกวาครุ่นคิดอย่างแค้นใจ
       ค่ำวันเดียวกัน บ้านเขาใหญ่สวยงามหลังหนึ่ง ตั้งโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางขุนเขา บรรยากาศรอบๆมืดมิด นลินขับรถมาจอดหน้าบ้านมองรอบๆอย่างหวาดกลัว เธอดับเครื่องรถ แต่เปิดไฟหน้ารถทิ้งไว้ หยิบไฟฉายที่อยู่ในลิ้นชักแล้วเปิดประตูมองรอบๆอย่างหวาดกลัว แล้วตัดสินใจลงจากรถ
       
       นลินเดินตามแสงไฟหน้ารถ พร้อมใช้ไฟฉายส่องทางเดินมาหน้าบ้าน เธอส่องไฟฉายไปยังผนังหาสวิตช์ไฟ ป้าชื่น สารรูปน่ากลัวถือปิ่นโตโผล่หน้ามาจากทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว
       "หาสวิตซ์ไฟเหรอ"
       นลินเห็นป้าชื่นในความมืด ก็กรีดเสียงร้องลั่น
       "ว๊าย"
       ป้าชื่นกดเปิดไฟหน้าบ้าน
       "ไม่ต้องกลัว ป้าเป็นคน"
       นลินมองป้าชื่นอย่างหวาดหวั่นและกลัว
       
       ผ่านเวลาเล็กน้อย บ้านเขาใหญ่ถูกเปิดไฟสว่างไสวสวยงาม ป้าชื่นถือปิ่นโตเดินนำนลินเข้ามา
       "ผู้จัดการโทรมาบอกว่า คืนนี้จะมีคนมาค้างที่นี่ ป้าเลยกลับบ้านไปทำกับข้าวมาให้ เลยยังไม่ทันได้เปิดไฟไว้น่ะ นี่นะข้าวของคุณ"
       "ขอบคุณมากค่ะ"
       "บ้านป้าอยู่ปากทางโน่น ขาดเหลืออะไรก็ขับรถไปเรียกนะ"
       "ค่ะ"
       ป้าชื่นเดินออกไป นลินมองบรรยากาศสวยงามในบ้านยิ้มพอใจ
       
       นลินยืนมุมสวยงามมุมหนึ่ง ใช้ไอแพดถ่ายรูปบ้านและบรรยากาศรอบๆที่เปิดไฟสว่างไสวสวยงาม เธอมองรูปในไอแพดยิ้มอย่างมีความสุข แตงกวาสั่งลูกน้องให้มาปฏิบัติการรังควานนลิน
       ชาย 1 มีผ้าขาวคลุมใส่หน้ากากผีวิ่งผ่านไปด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว นลินรู้สึกเหมือนมีอะไรวิ่งผ่าน เธอหันไปมองอย่างตกใจ แต่ไม่เห็นใคร
       "สงสัยจะตาฝาด"
       นลินเดินออกไป
       
       นลินเดินมาอีกมุมหนึ่งแล้วยกไอแพดขึ้นถ่ายรูปได้ 2-3 รูปแล้ว ก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อเห็นชาย คลุมผ้าขาว ใส่หน้ากากผีออกมายืนจังก้าที่มุมหนึ่งในหน้าจอไอแพด
       นลินละสายตาจากไอแพด มองเห็นชาย 1 ยังยืนอยู่ที่เดิม
       "แอร๊ย"
       นลินกรีดร้องดัง พร้อมๆกับไฟทั้งรีสอร์ตดับพรึ่บลง เธอกรีดร้องหนักและดังกว่าเดิม
       "ออกไปจากที่ของข้าเดี๋ยวนี้ ออกไป"
       "แอร๊ย... ผะ ผะ ผี"
       นลินวิ่งหนีออกไปทางหนึ่ง ชาย 1 หัวเราะลั่นย่างสามขุมตามไป
       
       นลินถือไอแพดวิ่งหน้าตั้งมาแอบหลังพุ่มไม้ ไม้ท่อนหนึ่งตกอยู่ที่พื้น เธอหยิบมาถือให้ความอุ่นใจ ชาย 1 เดินหัวเราะลั่นมาทางที่นลินแอบอยู่
       "เอ็งหนีข้าไม่พ้นหรอกฮะๆๆ"
       นลินกลัวสุดขีด ชาย 1 เดินผ่านพุ่มไม้ที่นลินแอบไป
       นลินแอบมอง ถอนหายใจโล่งอกจะวิ่งไปที่บ้านพัก แล้วนลินก็ต้องกรีดสุดเสียงเมื่อมีมือหนึ่งมาจับบ่าไว้
       "แอร๊ย"
       นลินหันไปเอาไม้ฟาดหัวเจ้าของมือนั้นเต็มแรง กษิดิฐล้มลง ร้องอย่างเจ็บปวด
       "โอ๊ย"
       ความมืด ทำให้นลินเห็นหน้ากษิดิฐไม่ชัดจะตามไปซ้ำ กษิดิฐรีบเอาไฟฉายส่องหน้าตัวเอง
       "อย่า"
       นลินชะงัก มองกษิดิฐอย่างแปลกใจ
       "กบ"
       
       แตงกวาขับรถระหว่างทางที่จะไปเขาใหญ่ ใส่สมอลทอล์คพูดโทรศัพท์อย่างโกรธจัด
       "อะไรนะ ไปกันตั้งหลายคน แต่ทำให้บัวออกจากบ้านไปได้แล้ว ตอนนี้ก็มีผู้ชายมาอยู่เป็นเพื่อนบัวแล้ว อย่าคิดนะว่าจะได้อยู่กันอย่างมีความสุข"
       แตงกวาเหยียบคันเร่ง เร่งความเร็วรีบไปเขาใหญ่
       
       ชลัชเพิ่งกลับจากทำงานเดินเข้ามาในบ้าน แล้วชะงัก เมื่อเห็นยศภัทรนั่งอ่านหนังสืออยู่ ยศภัทรตะโกนอย่างดีใจ
       "คุณดา คุณกมลา คุณพ่อตากลับมาแล้วคร้าบ"
       นันทิดา กมลาใส่ผ้ากันเปื้อนเดินออกมาจากครัว
       "กับข้าวเสร็จพอดีตั้งโต๊ะเลยนะคะ" นันทิดาบอก
       "ตั้งเลยครับเพราะผมหิวจนไส้จะขาดอยู่แล้ว" ยศภัทรบอก
       "รอบัวก่อน"
       "ถ้ารอบัวคงต้องหิ้วท้องจนไส้บิดเพื่อกินเย็นพรุ่งนี้"
       "บัวไปทำงานที่เขาใหญ่แล้วค้างที่นั่นค่ะ"
       "แต่คุณชลัชไม่ต้องห่วงนะคะ...ตากบตามไปดูแลบัวแล้ว" กมลาบอก
       "เป็นไงลูกชายผม รักลูกสาวคุณมากจนตามไปดูแลทุกที่"
       "นายกบไปดูแลบัว เพราะกลัวโดนผมเตะ ไม่ได้ไปเพราะรักบัว"
       "ถ้าตากบกลัวคุณ คงไม่กล้าทะลึ่งตึงตังยั่วประสาทคุณอย่างที่ทำอยู่ทุกวันนี้หรอก .. เชื่อผมเถอะ ว่าที่ตากบตามไปดูแลบัว เพราะตากบรักบัวจริงๆ"
       ชลัชชะงักไปนิดนึง ครุ่นคิดตามที่ยศภัทรบอก เริ่มเชื่อ แต่ฟอร์มกลบเกลื่อน
       "กะล่อนทั้งพ่อ ทั้งลูกอย่างนี้เห็นทีผมจะเชื่อไม่ลง"
       "เวลาจะทำให้คุณเชื่อเอง"
       "ไปจัดโต๊ะแล้วคุยกันต่อตอนทานข้าวเถอะค่ะ" กมลาบอก
       "ผมช่วยครับ จัดเสร็จเร็วคุณพ่อตาได้ทานข้าวเร็ว จะได้หายดุ เอ๊ยหายจากที่ทำงานมาเหนื่อยๆ"
       กมลาตีแขนยศภัทรอย่างปรามๆ นันทิดามองชลัชที่ถลึงตาใส่ยศภัทรอย่างขำๆ ยศภัทร กมลา นันทิดาเดินออกไป ชลัชครุ่นคิดบางอย่าง

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 4
        กษิดิฐยืนบนเก้าอี้ปีนดูแผงสวิตช์ไฟ นลินส่องไฟฉายให้พร้อมพูดอย่างหวาดกลัว
       "นอกจากเห็นเต็มสองตาแล้ว มันยังพูดกับบัวด้วยนะว่า ออกไปจากที่ของข้าเดี๋ยวนี้... ที่นี่มีผีจริงๆนะกบ"
       กษิดิฐไม่สนใจเรื่องผี แต่ถามว่า
       "บัวบอกว่าป้าที่ดูแลบ้านมาสับสวิตซ์ไฟขึ้นให้หมดแล้วใช่มั้ย"
       "กบฟังที่บัวพูดรึเปล่าเนี่ย ได้ยินมั้ยบัวบอกว่าที่นี่มีผี"
       "ได้ยิน...แต่กบไม่เชื่อ"
       กษิดิฐดึงไฟฉายมาจากนลิน แล้วบอก
       "ถ้าเป็นผีจริงคงมีอิทธิฤทธิ์ทำให้ไฟดับได้ โดยไม่ต้องมาสับสวิตซ์ไฟลงหมดแผงอย่างนี้หรอก"
       กษิดิฐส่องไฟฉายไปที่แผงไฟ เห็นว่าถูกสับลงหมด เขาสับสวิตซ์ไฟขึ้น ไฟติดพรึ่บสว่างทั้งบ้าน แล้วปีนลงจากเก้าอี้
       "ถ้าเป็นคนแล้วจะปลอมเป็นผีมาหลอกบัวทำไม"
       "จิ๊กโก๋บ้านนอกอาจจะอยากแกล้งสาวกรุงเทพ หรือชาวบ้านที่อยากอนุรักษ์ธรรมชาติเลยไม่อยากโปรโมตให้คนมาเที่ยวที่นี่ สารพัดเหตุผล"
       "กบนี่เวลาใช้สมองก็ดูเป็นคนมีความคิดเหมือนกันนะ...เสียดายไม่ค่อยใช้"
       "ถ้าใช้สมอง กบคงไม่สนความห่วง จนต้องตามมาโดนบัวตีหัวถึงเขาใหญ่นี่หรอก"
       "ลองไม่ห่วงสิ บัวจะได้จุดธูปฟ้องคุณย่า...มา...บัวจะรับผิดชอบสิ่งที่บัวทำกับกบเอง"
       
       นลินพูดกับกษิดิฐ
       "นอนลง"
       กษิดิฐงง
       "นอน"
       "อือ"
       "บัวจะทำอะไร"
       "อย่าถามมากน่ามันเสียเวลา"
       นลินผลักกษิดิฐล้มลงบนโซฟา
       "บัวๆ...กบว่าตรงนี้มันประเจิดประเจ้อเกินไปนะ"
       "แค่เอาผ้าห่อน้ำแข็งประคบหัวโน มันประเจิดประเจ้อตรงไหน หา"
       นลินถือผ้าห่อน้ำแข็งมานั่งข้างโซฟา
       "โธ่ นึกว่าจะทำอะไรที่น่าตื่นเต้นกว่านั้น" กษิดิฐพึมพำ
       นลินได้ยิน
       "น่าตื่นเต้นกว่านี้ กบคิดว่าบัวจะทำอะไร"
       "ไม่ได้คิด กบพูดเรื่อยเปื่อยไปอย่างนั้นเอง"
       นลินเสยผมกษิดิฐขึ้นอย่างเบามือ
       "ก่อนพูดก็ใช้สมองให้เยอะๆ"
       กษิดิฐชะงักมองนลินอย่างมีความสุข นลินเอาห่อน้ำแข็งประคบหัวโนให้กษิดิฐ
       "จะได้ไม่เป็นคนพูดเรื่อยเปื่อย"
       กษิดิฐมองนลินที่ประคบหัวโนให้อย่างมีความสุข
       "เรียบร้อย"
       กษิดิฐโวยวาย
       "หัวกบโนยังกับลูกมะนาว บัวรับผิดชอบด้วยการประคบน้ำแข็งแค่สองจึ๊กแค่นี้เองเหรอ"
       "แค่หัวโนจะให้บัวดูแลกบถึงเช้าเลยรึไง บัวไม่ว่างต้องทำงาน"
       นลินลุกขึ้นจะไปทำงาน แล้วชะงักเมื่อเห็นแตงกวาเดินเข้ามา เธอยิ้มเยาะแล้วแกล้งล้มทับเอาหัวซบอกกษิดิฐที่ยังนอนบนโซฟา
       "อุ๊ย เวียนหัว"
       กษิดิฐมองนลินอย่างงงๆ แตงกวามองนลินอย่างโมโห กษิดิฐมองแตงกวาอย่างเกรงใจ
       "อย่านอนตรงนี้เลยไปนอนในห้องสบายกว่า"
       "จริงด้วย อีกอย่างนอนในห้องกบจะได้ดูแลประคบประหงมบัวได้เต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจแฟนเก่าไร้มารยาทที่ยืนมองเราตาขวางอย่างนี้"
       ทั้งคู่ลุกขึ้น นลินกุมขมับ
       "โอ๊ยๆ เดินไม่ไหวกบอุ้มบัวเข้าห้องหน่อย"
       กษิดิฐมองแตงกวาอย่างเกรงใจ
       "กบ"
       กษิดิฐรีบอุ้ม นลินยิ้มเยาะอย่างสะใจ แตงกวาโกรธจัด
       
       กษิดิฐอุ้มนลินเข้ามาในห้อง ปิดประตูแล้ววางนลินลง
       "บอกแล้วไงว่า ไม่อยากให้ยั่วโมโหแตงกวา"
       "กบทำให้แตงกวาเลิกแกล้งบัวได้เมื่อไหร่ บัวจะเลิกยั่วโมโหแตงกวาเมื่อนั้น"
       กษิดิฐมองนลินอย่างหนักใจ นลินทำเสียงออดอ้อน
       "อย่าสิกบ บัวเวียนหัวอยู่นะ"
       กษิดิฐมองนลินอย่างตกใจ นลินกระซิบ
       "แกล้งทำเหมือนว่าเรากำลังจะมีอะไรกัน"
       "ว่าไงนะ"
       "กบแต่งงานกับบัวเพราะอยากให้แตงกวาเลิกยุ่งกับกบไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่อยากทำให้แตงกวาเชื่อว่าเรามีอะไรกันจริงๆ แล้วแตงกวายุ่งกับกบไปตลอดชีวิต บัวไม่รู้ด้วยนะ"
       นลินจะเดินไปที่เตียง กษิดิฐรีบดึงนลินไว้แล้วส่งเสียออดอ้อน
       "ก็กบทนไม่ไหวนี่จ๊ะเมียจ๋า..ไม่แน่น้า ถ้าคืนนี้บัวยอมกบ บัวอาจจะหายเวียนหัวเป็นปลิดทิ้งเลยก็ได้"
       แตงกวาเดินมาถึงหน้าห้องได้ยินเสียงออดอ้อนของทั้งคู่ก็ยิ่งโกรธ
       "ก็ได้อ่ะ แต่กบอย่ารุนแรงเหมือนเมื่อคืนนะ วันนี้บัวไม่สบาย ทะนุถนอมบัวหน่อย"
       "เบามือที่สุดในโลกเลยจ้ะเมียจ๋า"
       แตงกวาทุบประตูห้องอย่างโกรธจัด
       "กบ เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ เปิด"
       
       ทั้งคู่ยืนอยู่ที่ประตูห้องได้ยินเสียงแตงกวาเคาะประตู นลินก็หัวเราะขำ
       "มีอะไรค่อยคุยกับกบพรุ่งนี้นะแตงกวา ตอนนี้กบไม่ว่าง กบต้องปั้นหลานไปให้คุณพ่อคุณแม่น่ะ... วันนี้ เมียจ๋าใส่ชุดนางแมวยั่วสวาทนะ เคโร๊ะน้อยอยากกระโจนใส่นางแมว อ๊บๆๆ"
       นลินมอง กษิดิฐขำ
       "แม๊ว..."
       "เมียจ๋ารีบไปเปลี่ยนชุดสิ กบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว"
       แตงกวากรีดเสียงร้องดังลั่น นลิน หัวเราะคิกคักที่แกล้งแตงกวาได้
       "ช่วยด้วย ช่วยด้วย"
       นลิน กษิดิฐมองหน้ากันอย่างตกใจ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 11 จบบริบูรณ์
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 10
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 9
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 8
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 16 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 15 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
555 "ป้้าเป็นคน" บทน่ารักมาก
ปลา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักมากๆๆ ชอบกบ-บัว <3
บิว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"เคโร๊ะน้อย" น่ารักอ่ะ
MK
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014