หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
31 พฤษภาคม 2556 16:41 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10
        มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10
       
       บริเวณบันไดทางเดินในบ้านปัทม์ จันทร์เจ้าจะขึ้นมาตามปัทม์และรจนาไฉน
       
        "คุณปัทม์คุณรจนาไฉนเจ้า ลงไปทานอาหารได้แล้วเจ้า"
        ชิและจันทร์เจ้าได้ยินเสียงปึงปังในห้อง
        "เสียงอะไร ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ"
        "สงสัยโมโหหิว รีบไปบอกเถอะเจ้า..." จันทร์เจ้าว่า
       
        ภายในห้องนอนรจนาไฉน ปัทม์ใส่กลอนไว้แน่นหนาแล้วยืนขวางไว้
        "ในเมื่อคุณได้รับอิสรภาพแล้วก็ควรปล่อยให้ฉันเป็นอิสระด้วย"
        ปัทม์แกล้งทำเข้ม
        "มันไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย"
        "ก็คุณต้องการให้ฉันไปจากที่นี่ไม่ใช่เหรอ"
        "ใครพูด"
        "คุณไง คุณเซ็นใบยินยอมหย่าก็เท่ากับฉันเป็นอิสระจากคุณแล้ว ปล่อยฉันไปซะ"
        "แต่เธอฉีกทิ้ง...ทุกอย่างเป็นโมฆะ"
        "คุณจะกักขังฉันไว้อีกเพื่ออะไร"
        "คนงานลาออกหมด... ฉันไม่มีแรงงานเก็บใบชา"
        "ต้องการตัวฉันเพื่อใช้แรงงานงั้นเหรอ"
        ปัทม์อมยิ้มแกล้ง
        "ใช่... เธอมีค่าเป็นเพียงแรงงานราคาถูก ถ้าอยากได้เงินแสน เงินล้านก็ต้องทำงานให้คุ้ม"
        "ถ้าคุณต้องการอย่างนั้น..ได้!"
        เธอหันหลังกลับ ปัทม์โล่งใจคิดว่ารจนาไฉนไม่หนีไป แต่แล้วเธอพุ่งเข้าชนปัทม์ล้มลง แล้ววิ่งไปเปิดประตูทันที ปัทม์รีบวิ่งไปกอดรัดคว้าตัวไว้ตรงประตูห้อง
        "ปล่อยฉันนะ"
       
        หน้าห้องนอนรจนาไฉน จันทร์เจ้ากำลังจะเคาะประตูห้อง
        "ถึงเวลาทานอาหารแล้วเจ้า"
        เสียงรจนาไฉนกับปัทม์ดังเล็ดลอดออกมา
        "เบาๆ สิ...ฉันเจ็บ"
        "ก็อย่าดิ้นสิ"
        จันทร์เจ้าถึงกับชะงัก... ชิคว้ามือจันทร์ไว้
        "ไม่ต้องเรียกแล้วล่ะ สองคนนั่นคงไม่หิวข้าวแล้ว"
        "จะอิ่มได้ไงก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยเจ้า"
        "เชื่อเหอะ เดี๋ยวก็อิ่ม"
        จันทร์เจ้ามองหน้าชิอย่างเข้าใจความหมาย จันทร์เจ้าจะรีบลงไปข้างล่าง แต่ชิกลับแอบไปแนบประตู จันทร์เจ้าเข้ามาดึงหูออกไป....
       
        ภายในห้อง รจนาไฉนพิงประตูห้องนอนจะดันตัวออกไป ปัทม์เข้ามาฉุดคว้าตัว ทำให้ทั้งสองหน้าชิดติดกัน เธอรีบผลักปัทม์ออก ปัทม์ลากตัวเธอดึงลงบนเตียง
        "ว้าย...อย่านะ"
        "เจ้าเล่ห์นัก"
        ปัทม์หยิบเอาผ้าพันคอของรจนาไฉนที่ตกอยู่ที่พื้น
        "คุณจะทำอะไร"
        ปัทม์เข้ามาจับตัวแล้วเอาผ้าผูกมัดเธอไว้บนเตียง
        "ฉันไม่ได้เป็นนักโทษคุณนะ ฉันอุตส่าห์ช่วยเหลือคุณ ทำไมไม่สำนึกในบุญคุณกันบ้าง"
        ปัทม์ยิ้มๆบอก
        "ก็สำนึกไง ถึงต้องทำแบบนี้"
        ปัทม์ผูกมัดรจนาไฉนไว้กับเตียงนอน เขายื่นหน้ามาใกล้แก้มเธอ
        "ปล่อย... ฉันหิวแล้ว ฉันจะไปกินข้าว"
        "นี่เป็นการตอบแทนความดีของเธอ"
        ปัทม์พูดจบก็เดินหนีไป ปิดประตูห้อง
        "คนใจหยาบ... รู้งี้น่าปล่อยให้ติดคุกตลอดชีวิตซะก็ดีหรอก ปล่อยฉันนะ บอกให้ปล่อย"
       
        รจนาไฉนพยายามดิ้นให้หลุดจากมัด

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10
        ปัทม์เดินยิ้มลงมา เจอหน้าชิ
        "อิ่มมั้ยนาย" ชิถาม
        "อะไรของแก"
        ชิไม่ตอบทำหน้าเจ้าเล่ห์ทะเล้นเข้าใส่ ปัทม์ทำหน้าดุ
        "ไปหาของมาให้ฉันหน่อย"
        "เอายาโด๊ปเหรอนาย"
        "ไอ้ชิ!"
        "นายจะเอาอะไรครับ"
        ปัทม์ไม่ตอบ แต่ยิ้ม ๆ มองชิ
       
        ภายในห้องนอน รจนาไฉนพยายามใช้ปากกัดผ้าที่มัดมือ แต่ก็แกะออกได้ยากเต็มทน เธอดิ้นอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ก่อนนิ่งคิดหาทางแกะผ้าที่มัดอยู่
       
        ภายในห้องครัว ปัทม์กำลังสับหมูอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ก้มมองดูตำราเพื่อทำต้มจืด เขาคว้าเครื่องปรุงใส่ จันทร์เจ้า,ชิและปยงค์โผล่หัวมาตามลำดับ
        "นึกว่าจะทำอะไร บอกให้ชิไปจ่ายกับข้าวของสดมาให้"
        "แน่ใจนะว่าผู้ชายที่ทำอาหารตรงหน้าคือ คุณปัทม์... เจ้านายของจันทร์เจ้า"
        ชิตบหน้าจันทร์
        "พี่ชิตบหน้าจันทร์ทำไม...เจ้า"
        "ก็ยืนยันไงว่าไม่ได้ฝันไป"
        "โถ...โถ ทำอาหารให้เมีย ถ้าฉันได้ผัวแบบนี้สักคนจะไม่ลืมพระคุณเลย"
        "หาผู้ชายธรรมดา ๆ ให้ได้ก่อนเถอะป้า"
        ปยงค์ตบหน้าชิ
        "ไอ้ชิ"
        จันทร์เจ้ามองเห็นปัทม์ทำอาหารไม่ค่อยเป็น ก็เริ่มเป็นห่วง
        "ว่าแต่....คุณรจนาไฉนจะทานได้มั้ยล่ะเจ้า"
       
        ในที่สุด รจนาไฉนยืนพยายามดันประตู หลังจากแกะผ้าผูกมือได้สำเร็จ เธอได้ยินเสียงคนเดินขึ้นมาก็ตกใจ รีบวิ่งกลับไปที่เตียงนอน ล้มตัวลงนอนดังเดิม
       
        ปัทม์เดินถือถาดอาหารเข้ามาในห้อง เจอรจนาไฉนนอนอยู่ในสภาพเหมือนเดิม โดยไม่รู้ว่ารจนาไฉนแกล้งทำท่าว่าถูกมัด
        "ปล่อยฉันไปนะ"
        "ยังมีแรงดิ้นอีกเหรอ ไหนบอกว่าหิวไง"
        "ปล่อยฉันไปได้แล้ว ฉันจะไปทานข้าว"
        ปัทม์ถือถาดอาหารมาที่เตียง
        "ฉันเอามาให้แล้ว"
        "ไม่เห็นต้องยกขึ้นมาเลย คุณแก้มัดให้ฉัน ฉันลงไปทานเองก็ได้"
        "ก็ฉันอยาก..."
        "อยากกักขังฉันไว้ให้เหมือนนักโทษใช่มั้ยล่ะ"
        ปัทม์แกล้ง
        "ใช่....กินได้แล้ว"
        "กินได้ไง ก็ถูกมัดอยู่อย่างนี้ ดูสิ...มัดซะแน่นเจ็บมือไปหมดแล้ว"
        ปัทม์จะแก้มัดให้ แต่เปลี่ยนใจ
        "อย่าแก้มัดเลย คนเจ้าเล่ห์อย่างเธอ...เดี๋ยวก็ป่วนฉันอีก"
        "แล้วจะให้กินยังไง...ฉันหิวนะ"
        ปัทม์อมยิ้มบอก
        "เดี๋ยวจัดให้"
        ปัทม์ทำท่าจะตักอาหารให้ เธอนึกรู้...แอบยิ้มที่จะได้แกล้งปัทม์
       
        "มีอะไรกินบ้างล่ะ"
       
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10
        ปัทม์ภูมิใจเสนอ
                       "จะกินอะไร เอาแกงจืดมั้ย..น่าทานนะ"
                       "เอาแกงฮังเลก่อนแล้วกัน"
                       "เธอไม่ชอบกินเผ็ดไม่ใช่เหรอ"
                       "ก็อยากลองกินดูบ้าง"
                       ปัมท์ตักแกงฮังเลใส่ข้าว  เธอมองสายตาเจ้าเล่ห์ แต่แกล้งทำซื่อ....ปัทม์เข้ามาจะป้อน
                       "ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ขอต้มจืดแล้วกัน  ไม่เผ็ด น่าจะคล่องคอดี"
                       ปัทม์หยิบถ้วยต้มจืด 
                       "ป้าปยงค์ทำให้เธอสุดฝีมือเลยนะ"
                       "ไม่ใช่ฝีมือป้าปยงค์หรอก"
                       "รู้ได้ไง"
                       "ป้าปยงค์ทำแกงจืดไม่เคยสับหมู บอกได้มั้ยว่าใครทำ"
                      เธอมองปัทม์อย่างค้นหา
                       "เอาเหอะน่า อย่าอยากรู้นักเลย กินได้แล้ว"
                       ปัทม์ตักแกงจืดราดข้าว  รจนาไฉนจงใจแกล้งอีก
                       "เอาเต้าหู้เยอะๆ"
                       ปัทม์ตักเต้าหู้จะใส่จานข้าว  เธอรีบบอก
                       "ไม่เอา ขอหมูสับดีกว่า"
                       ปัทม์เทคืน จะตักหมูสับ
                       "กินฟักก่อนดีกว่า"
                       ปัทม์หันไปตักพัก
                       "เอ... รึจะกินหมูทอดก่อนดีนะ"
                       "เรื่องมาก...จะกินรึไม่กิน กินแกงจืดเต้าหู้นี่แหละ ฉันอยากป้อน"
                       ปัทม์ตักข้าวมาให้รจนาไฉน  รจนาไฉนกินแล้วก็อึ้ง
                       "เป็นไง...อร่อยมั้ย"
                       "เค็ม... คาว ไม่ได้เรื่อง"
                       "โฮ.. ไม่ให้กำลังใจกันบ้างเลย"
                       รจนาไฉนมองค้นหา
                       " ทำไมฉันต้องให้กำลังใจ คุณเป็นคนทำเหรอ"
                       ปัทม์แกล้งกลบเกลื่อน       
                       "ปละเปล่า ฉันรู้แล้วว่าทำยังไงเธอถึงจะกินกับข้าวสำรับนี้อร่อย  คงต้องเปลี่ยนวิธีป้อน"
                       รจนาไฉนชะงัก หันไปมองปัทม์ด้วยความสงสัยว่าจะทำอะไร
                       ปัทม์อมยิ้ม
                       "ใช้ปากป้อน"
                       "บ้า"
                       "ไม่บ้าละ  อันนี้แหละ เคล็ดลับของความอร่อย"
                       ปัทม์แกล้งขยับตัวเข้ามาใกล้รจนาไฉน ทำเหมือนจะเข้ามาจูบ 
                       "ไม่...ไม่นะ อย่านะ"

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 10
        ปัทม์แกล้งเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นไปอีก จนเธอตกใจรีบเอามือที่ไม่ได้ถูกมัดผลักปัทม์ออกไปเต็มแรง
        "อย่าทำอะไรฉันนะ"
        ปัทม์โดนผลักออกไป เสียหลักหัวชนขอบเตียงจนเอามือกุมหัว
        "โอ๊ย..."
        รจนาไฉนชตกใจกลัวปัทม์เจ็บ
        "คุณเป็นอะไรรึเปล่า"
        ปัทม์มองเห็นรจนาไฉนที่ไม่ได้โดนมัด...รจนาไฉนอึ้ง
        "เธอแก้มัดได้แล้ว จงใจแกล้งให้ฉันป้อน"
        "แก้มัดได้น่ะใช่ แต่เรื่องป้อนน่ะ คุณอยากทำเอง"
        รจนาไฉนไม่โกรธปัทม์อีกแล้ว เพราะรู้ว่าปัทม์ไว้ฟอร์มทำเป็นโหด
        "ตกลงใครทำกับข้าวมื้อนี้กันแน่"
        "ทำไม รสชาติมันแย่นักรึไง"
        "ไม่ใช่แค่แย่ แต่แย่มาก! แกงจืดเค้าไม่ใส่น้ำปลา มันคาว"
        ปัทม์บ่นเบาๆ
        "ก็ฉันไม่รู้... อุตส่าห์ตั้งใจกางตำราทำให้ ไม่เคยทำให้ใครแบบนี้เลยนะ"
        "อะไรนะ"
        "เปล่า แก้มัดได้เอง...ก็กินเองแล้วกัน แกงจืดนั่นถ้าไม่ได้เรื่องก็ไม่ต้องกิน กินแกงฮังเลกับหมูทอดนั่นก็ได้"
        รจนาไฉนหันไปมองปัทม์ เอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
        "ที่คุณดูแลฉันแบบนี้ เพราะต้องการขอโทษและขอบคุณ เรื่องที่ฉันทำให้คุณใช่มั้ย"
        ปัทม์ไม่ตอบ เดินไปหยิบเสื้อผ้าพร้อมกับผ้าเช็ดตัวให้รจนาไฉนแล้ววางไว้ที่เตียง
        "กินอิ่มแล้วก็อาบน้ำอาบท่าซะ วันนี้เธอดูแลไร่ชาเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว"
        ปัทม์ทำท่าจะเดินออกไป แต่ไม่ตอบคำถามนั้น
        "เดี๋ยวก่อนสิ... เรายังคุยกันไม่จบ"
        ปัทม์หันมายิ้มขรึม
        "เรามีเวลาคุยกันอีกนาน ฉันจะรอเธอที่ห้องโถงนะ"
        ปัทม์เดินออกไป เธอมองตามจนปัทม์เดินออกไป
        "จะขี้เก็กไปถึงไหน"
       
        รจนาไฉนหันมายิ้มมองสำรับกับข้าว แกงจืดที่ปัทม์ลงมือทำ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 83 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 80 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
3 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015