Drama - Manager Online - นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์

หน้าแรกผู้จัดการ Online \| หน้าแรกละครออนไลน์ \| ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ นางสิงห์สะบัดช่อ

นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์

2 กันยายน 2555 11:23 น.

1 | 2 | 3 | 4

หน้าถัดไป

       นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 18

       ที่โรงเลื่อยยามค่ำคืน สมุนคนหนึ่งถือถาดอาหารมาเปิดประตู พลางส่งเสียงเรียก

       “เอ้าสาวๆ ทานข้าวได้แล้ว”
       จังหวะนั้นเองเพ็ญพรที่ซุ่มอยู่ก็โผล่มาชกหน้าสมุนรายนั้น ก่อนจะกระชากปืนของมันไปจากเอวแล้วยิงใส่นัดหนึ่งปลิดชีพเจ้าของปืนทันที
       เพ็ญพรหันไปยิงใส่โซ่ที่ล่ามข้อเท้าเธออยู่อีกสองนัดจนขาดสะบั้น จังหวะนั้นเบิ้มกับพวกสมุนก็แห่กันมาเพราะเสียงปืน
       “เฮ้ย มีเรื่องอะไรกันวะ” เห็นเพ็ญพรถือปืนก็ตกใจ สะดุ้งโหยง “เย้ย ปืน”
       เพ็ญพรยิงสกัดพวกเบิ้มอีกสามนัดจนกระสุนหมด เธอปาปืนทิ้งไปก่อนจะหันไปคว้าระเบิดเพลิงที่เตรียมไว้
       “กระสุนมันหมดแล้ว จัดการโว้ย” เบิ้มสั่งแล้วโผล่ออกมาเห็นเพ็ญพรถือระเบิดเพลิงที่จุดไฟไว้แล้วก็ตกใจ “เย้ย ระเบิดขวด”
       เบิ้มกับพวกหลบหาที่กำบัง ระเบิดลูกแรกถูกเพ็ญพรปาไปจนแตก เปลวไฟลุกลามไปทั่ว
       “ไอ้พวกตาขาว แน่จริงก็บุกเข้ามา”
       เพ็ญพรคว้าระเบิดปาไปอีกหลายลูกจนเปลวไฟลุกลามเป็นกำแพงขวางทางพวกมันเอาไว้ เพ็ญพรจึงคว้าระเบิดลูกสุดท้ายแล้วหิ้วปีกเพลินตาให้ลุกขึ้น
       “คุณเพลินตา มากับชั้น”
       เพลินตาส่ายหน้า “ฮือ กลัว กลัว กลัว”
       เพ็ญพรหงุดหงิด “อยากตายอยู่ที่นี่หรือไง ชั้นบอกให้มากับชั้น”
       เพ็ญพรลากเพลินตาหนีไปพร้อมตัวเอง

       เพ็ญพรพาเพลินตาหนีมาทางด้านหลังโรงเลื่อย แต่แล้วจู่ๆ เพลินตาก็เหลือบเห็นอะไรเข้าบางอย่างจึงสะบัดหนีไปหาที่ซุกตัว
       “ฮือ นายเชิด นายเชิดมาแล้ว”
       เพ็ญพรมองไปเห็นเชิดในคราบดนัยยืนยิ้มดักรออยู่อย่างใจเย็น
       “จะไปไหนเหรอครับ คุณตำรวจคนสวย”
       เพลินตากลัวมาก “นายเชิด นายเชิด ปล่อยชั้นไปเถอะ ชั้นกลัว ชั้นกลัวแล้ว”
       เพลินตากลัวจนต้องยกมือปิดตา เพ็ญพรยิ่งสงสัย
       “นี่แกเป็นใครกันแน่ แกไม่ใช่สารวัตรดนัย”
       “ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็วางไอ้ขวดนั่นลงซะ” ดนัยสั่ง
       เพ็ญพรเดา “เชิดผาดำ แกใช่มั้ยที่ฆ่ากำนันศร”
       ดนัยชี้หน้า “วางลง เดี๋ยวนี้”
       “อยู่ยงคงกระพันอย่างแก ต้องกลัวไอ้นี่ด้วยเหรอ” เพ็ญพรจุดไฟ “เดี๋ยวก็รู้ว่าจะทนไฟได้รึเปล่า”
       เชิดในร่างดนัยเริ่มมีอาการไม่พอใจ ขณะที่เพ็ญพรดูเชิงจนได้จังหวะก็ปาระเบิดเพลิงเข้าใส่ดนัยแต่แล้วอีกฝ่ายก็โบกฝ่ามือตวัดทิ้งปอีกทาง ระเบิดขวดนั้นกระเด็นไปกระทบต้นไม้จนแตก เห็นเปลวไฟลุกลามโชติช่วง
       “ข้าเตือนเอ็งแล้วใช่มั้ย ว่าอย่าหาเรื่องเจ็บตัว”
       เพ็ญพรตะโกนบอก “คุณเพลินตา หนีไป”!!
       ขาดคำของเพ็ญพรดนัยก็ปรี่เข้ามาคว้าคอเธออย่างว่องไว เพลินตาตะลึงอยู่อึดใจหนึ่งก่อนจะรีบแฝงตัวหนีหายไปในความมืด
       ดนัยตะโกนลั่น “เพลินตา กลับมานี่ เพลินตา”

       เช้าวันต่อมาตะวันดวงกลมโตลอยตัวขึ้นพ้นโค้งขอบฟ้าสีแดงฉาน องค์พระประธานในโบสถ์บ้านไม่งาม เมื่อยามต้องแสงจากพระอาทิตย์สาดส่องมาเป็นสีทองอร่ามตา ราวกับจะบอกว่าความยุติธรรมกำลังจะมาถึงบ้านไม้งามในไม่ช้า
       ย้งยังไม่ได้นอนทั้งคืน เขานั่งกอดเข่าอยู่ที่มุมหนึ่งของโบสถ์ ใช้ความคิดหนัก
       คำพูดของครูเพิ่มก่อนตายผุดขึ้นมาในโมงยามความคิด
       “มันไม่ใช่ความผิดของใคร ที่บ้านเมืองเป็นแบบนี้ เป็นเพราะชาวบ้านไม่ร่วมแรงร่วมใจกัน พอเกิดปัญหาก็คิดแต่จะเอาตัวรอด ถ้าทุกคนสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกัน ก็คงไม่มีวันนี้”
       ย้งทวนคำพูดนั้น “ถ้าทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน” คิดขึ้นได้ “ใช่แล้ว เป็นหนึ่งเดียวกัน”

       เวลาเดียวกัน ธัมโมเข้ามากุมมือเก่งที่นอนหมดสติอยู่ พูดอย่างหนักแน่น
       “ไม่ต้องห่วงนะเก่ง พี่จะรีบกลับมา เก่งเองก็ต้องรีบหายนะ” หันไปฝากฝังกับหลวงพ่อชุ่ม “ผมฝากเก่งด้วยนะครับหลวงพ่อ”
       หลวงพ่อชุ่มพยักหน้า แต่แล้วย้งก็ผลุนผลันเข้ามา
       “ผู้กอง ผมคิดออกแล้วว่าจะรับมือไอ้เชิดผาดำยังไง”

       ธัมโมมองย้งด้วยความแปลกใจ

       เวลาต่อมาที่บริเวณลานวัด ย้งกำลังเดินสายติดตั้งอุปกรณ์กระจายเสียงของกำนันศรเข้ากับรถกระบะเก่าๆ คันหนึ่ง โดยมีวาสนาเป็นลูกมือช่วยติดตั้ง ขณะนั้นเถ้าแก่ตงก็หิ้วปิ่นโตเสบียงอาหารมาส่งพอดี

       “อาย้ง เสบียงมาเลี้ยว”
       วาสนาหันไปทัก “เถ้าแก่”
       ย้งเรียก “อาป๊า”
       เถ้าแก่ตงเห็นสภาพลูกชายก็ชะงัก “ไอ๊หยา อาย้ง นี่มันเครื่องกระจายเสียงของอากำนันศรนี่หว่าลื้อคิดจะอะไรอยู่วะ”
       “อั๊วจะปลุกระดมชาวบ้านให้ลุกขึ้นสู้กับอำนาจเถื่อนก็อย่างที่ครูเพิ่มบอกก่อนตายไงป๊า ถ้าชาวบ้านทุกคนสามัคคีกัน พวกคนเลวคงไม่กล้าผยองเหมือนทุกวันนี้” ย้งบอกอย่างมุ่งมั่น
       “อั๊ยยะ ปลุกระดม จิ๊กโก๋อย่างลื้อเนี่ยนะจะมีคนเชื่อน้ำยาอั๊วว่าให้คุงหมอวาสนาอีพูดแทนดีกว่ามั๊ง” เถ้าแก่ว่า
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะเถ้าแก่ ชั้นเชื่อว่าพี่ย้งต้องทำได้”
       ย้งสบตากับวาสนาที่มองเขาอย่างเชื่อมั่น

       ตรงถนนคนเดินบ้านไม้งาม ชาวบ้านยังใช้ชีวิตกันตามปกติ แต่แล้วเถ้าแก่ตงก็ขับรถกระบะมาจอด วาสนาที่อยู่ท้ายรถ ส่งไมโครโฟนให้ย้ง ย้งรวบรวมความกล้าครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น
       “พ่อแม่พี่น้อง ชาวบ้านไม้งามที่รักทุกท่าน” เสียงเบาจนไม่มีใครได้ยิน ย้งเร่งเสียง “พ่อแม่พี่น้องชาวบ้านไม้งามทุกท่าน กรุณาฟังทางนี้ด้วยครับ”
       ได้ผลชาวบ้านเริ่มหันมองย้งกันอย่างสนใจ บางคนเดินมาดูที่ใกล้ๆ รถ
       “ผมมีข่าวร้ายจะมาแจ้งให้ทราบว่า ขณะนี้ได้มีปีศาจร้ายบางตัวอาศัยคราบของข้าราชการบังหน้า เพื่อกอบโกยหาผลประโยชน์จากแผ่นดินของเรา ทั้งด้วยการเปิดบ่อนพนัน เรียกเก็บค่าคุ้มครอง
       ไปจนถึงการตัดไม้เถื่อน หนำซ้ำมันยังเล่นงานทุกคนที่ขัดขวางอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย” ย้งเว้นวรรค “ดังนั้น ผมจึงอยากให้พ่อแม่พี่น้องทุกคน ร่วมแรงร่วมใจกัน แสดงพลังของพวกเราออกมา พิสูจน์ให้ปีศาจร้ายตนนั้นได้เห็นว่า บ้านไม้งามไม่ต้องการความอยุติธรรม”
       ชาวบ้านเงียบกริบ ยินเสียงหมาเห่าไล่แมวแว่วๆ จากที่ไหนสักแห่ง
       วาสนาสะกิดเถ้าแก่ตงให้ช่วยกันปรบมือเชียร์ย้ง เสียงดังแปะๆๆๆ ย้งยิ้มรับหน้าเจื่อน
       “เอ็งบ้ารึเปล่าวะไอ้ย้ง ทำไมพวกเราต้องทำแบบนั้นด้วยวะ” ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา
       อีกคนว่าตาม “จริงด้วย ตอนที่กำนันศรยังอยู่ บ้านเมืองก็เป็นแบบนี้ ใครหน้าไหนมีอำนาจมันก็เหมือนกันหมด”
       “ใช่ แล้วไอ้การที่บ้านไม้งามจะมีบ่อน มันเดือดร้อนตรงไหนวะเรื่องเก็บค่าคุ้มครองก็เหมือนกัน คนโดนรีดไถเป็นพ่อค้าเป็นนายทุนไม่ใช่ชาวบ้านตาดำๆอย่างพวกเราสักหน่อย” คนที่สามบอก
       “ส่วนไอ้เรื่องตัดไม้เถื่อน มันก็ตัดกันในป่าโน่น ไม่ได้มาตัดบนหัวเอ็งนะโว้ย แล้วแบบนี้พวกเราจะเสี่ยงตายไปเพื่ออะไรวะ” อีกคนว่า
       ชาวบ้านฮือฮากันเซ็งแซ่ ย้งตัดสินใจพูดผ่านเครื่องขยายเสียงอีกครั้ง
       “ถูกต้องครับ พวกเรายังอยู่ได้ อยู่เฉยๆ ต่อไปโดยไม่เดือดร้อนอยู่แบบเดิม เพราะเรามองไม่เห็นผลประโยชน์ จากการทำความดีในวันนี้ แต่ลองนึกถึงวันพรุ่งนี้ดูสิครับ วันที่แผ่นดินบ้านไม้งามจะไม่มีการคอรัปชั่น ไม่มีอบายมุข ไม่มีการกดขี่ข่มเหงอีกต่อไป คำตอบ..ไม่ได้อยู่ที่ผลเสียผลได้ของใครคนใดคนนึง แต่อยู่ที่ความสงบสุขบนแผ่นดินเกิดของพวกเราทุกคน แผ่นดินที่ลูกหลานของเราจะเติบโต และมีชีวิตอยู่ต่อไปในภายภาคหน้า” ย้งทิ้งจังหวะสักครู่จึงพูดต่อ “ผมรู้ว่าพวกเราชินชา กับความเลวร้ายที่เห็นมาตั้งแต่เกิดพวกเราอยู่ได้ ทนได้ แต่ลูกหลานของเราไม่จำเป็นต้องอยู่อย่างอัปยศเหมือนเรา พวกเค้าไม่จำเป็นต้องก้มหัวให้กับอิทธิพลเถื่อนเหมือนที่เราทำอยู่” ย้งนิ่งไปอีกนิด “ดังนั้น..เลิกถามซะทีว่าทำแล้วได้อะไรแต่จงบอก บอกตัวเองว่าถ้าหากคุณไม่ทำอะไรเพื่อบ้านเมืองในวันนี้ คุณจะต้องเสียอะไรอีกในวันข้างหน้า ไม่ใช่ประโยคคำถาม บอกตัวเองให้จำได้ซะที ว่าแผ่นดินนี้ เป็นของประชาชนทุกคน เป็นศักดิ์ศรีของชาวบ้านไม้งามทุกคน”
       ย้งจิ๊กโก๋ไร้แก่นสาร หลีหญิงไปวันๆ พูดมากที่สุดในชีวิตของเขา
       ชาวบ้านทุกคนเงียบกริบลงอีกครั้ง วาสนาและเถ้าแก่ตง กวาดตามองอย่างหวาดหวั่นว่าผลที่ตามมาจะเป็นเช่นไร ย้งร้องไห้ออกมา ถือไมโครโฟนนิ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรที่ดีกว่านี้ได้อีก จึงลดไมค์ในมือลงแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอันปวดร้าวของตน
       “ผมเป็นแค่อาตี๋คนนึง เป็นแค่จิ๊กโก๋ที่ไม่เอาถ่านคนนึง ที่โชคดีได้มาเกิดบนแผ่นดินนี้ วันนี้ผมจะตอบแทนพระคุณของแผ่นดินที่พ่อแม่ของพวกคุณสร้างไว้ และเมตตาให้ผมได้อาศัยอยู่ส่วนพวกคุณ…พวกคุณจะทำอะไร…จะทำอะไร” ย้งร้องไห้อย่างไม่อาย
       วาสนาร้องไห้ตามย้ง ขณะที่เถ้าแก่ตงน้ำตาคลอด้วยความภูมิใจในตัวลูกชาย
       สีหน้าชาวบ้านไม้งามทุกคน ต่างนิ่งงันไปกับคำถามของย้ง โดยเฉพาะถ้อยคำนี้ “จะทำอะไรให้แผ่นดิน จะทำอะไรเพื่อบ้านเกิดเมืองนอน” กระแทกใจจังๆ

       ไม่นานต่อมา ชาวบ้านยกขบวนมาประท้วงที่หน้าโรงพัก โดยมีย้ง เถ้าแก่ตง และวาสนาเป็นหัวหอกแกนนำ
       ไชโยกับโอฬารกระวีกระวาดเดินออกมาดูอย่างตกใจ
       “โอ้แม่เจ้า มากันหมดหมู่บ้านเลยเหรอวะเนี่ย” หันมาทางโอฬาร “หมู่รีบไปเจรจากับชาวบ้านด่วนจี๋”
       โอฬารตาเหลือก “หา ผมคนเดียวเลยเหรอจ่า แล้วถ้าเกิดพวกชาวบ้านเค้าบันดาลโทสะ รุมกระทืบผมขึ้นมาละครับ”
       “เออ ก็มีผมคอยระวังหลังอยู่นี่ไง ไปเถอะ ไม่ต้องห่วง”
       “แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้น..?”
       “ผมจะเอาใจช่วย”
       “เง้อ” โอฬารเหวอ

       ส่วนที่กลุ่มผู้ประท้วง เถ้าแก่ตงตะโกนนำ โดยมีชาวบ้านร้องตาม
       “ขับไล่คนชั่วออกจากบ้านไม้งาม บ้านไม้งามต้องปราศจากคอรัปชั่น ปกป้องแผ่นดินเกิดของพวกเรา”

       ที่ห้องโถงสถานีตำรวจบ้านไม้งามยามนั้น บรรดาตำรวจบนโรงพักกำลังแตกตื่นชะเง้อดูการประท้วง เชิดในคราบดนัยเดินออกมาอย่างหัวเสีย
       ดนัยตะโกน “หนวกหูโว้ย ปล่อยให้พวกชาวบ้านมันเอ็ดตะโรอยู่ได้ทำไมไม่รีบจัดการ รีบไล่มันไปสิโว้ย”
       ไชโยกับโอฬารกลับเข้ามาในโรงพักพอดี
       “เห็นทีจะยากแล้วครับสารวัตร เพราะทางนั้นเค้าก็บอกว่าจะไล่สารวัตรออกจากพื้นที่เหมือนกัน” ไชโยเอ่ยขึ้น
       “แถมยังเรียกร้องให้สารวัตรปิดบ่อน ปิดโรงงานแปรรูปไม้เถื่อนเลิกเก็บค่าคุ้มครอง แล้วก็ปล่อยตัวประกันด้วยครับผม!” โอฬารว่า
       “บัดซบ มันกล้าดียังไงมาสั่งข้า ไป…พวกเอ็งไปจัดการไล่พวกมันไปให้หมด ถ้าพวกมันไม่ไปก็ยิงทิ้งได้เลย” ดนัยตาขวาง โกรธจัด
       ตำรวจทุกคนยังคงยืนนิ่ง
       “มัวรออะไรอยู่วะ หูแตกหรือไง” ดนัยตวาด
       “ผมว่าหยุดเถอะครับสารวัตร หรืออีกนัยนึง…พอเถอะครับคุณเชิดผาดำ” ไชโยขัดขึ้น
       ดนัยชะงักกึก มองหน้า
       “พวกเรารู้สึกแปลกๆ มาตั้งนานแล้วครับ แต่ก่อนสารวัตรดนัยถึงจะกินสินบาทคาดสินบนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยล้ำเส้นขนาดนี้” โอฬารบอก
       “พวกแกเป็นตำรวจ พวกแกต้องฟังคำสั่งของเจ้านาย” ดนัยว่า
       “พวกเราเป็นผู้รักษากฎหมายครับ หน้าที่ของเราคือดูแลความสงบสุขของประชาชน” ไชโยบอก
       โอฬารและตำรวจทุกคนแสดงกริยาเห็นด้วยกับไชโย เดินมารวมกลุ่มอยู่ข้างเดียวกับไชโย
       “ก็ได้ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน”

       แล้วเชิดในคราบดนัยก็เดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน

1 | 2 | 3 | 4

หน้าถัดไป

ข่าวล่าสุด ในหมวด

	นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 18 อวสาน (ต่อ)
	นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 17 (จบตอน)
	นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 16
	นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 15
	นางสิงห์สะบัดช่อ ตอนที่ 14

5 อันดับข่าวยอดนิยมของหมวด

	อาญารัก ตอนที่ 20
	ปรากฏการณ์ คุณชายพุฒิภัทร ‘เจมส์’ ทำสาวเคลิ้มไปทั่ว
	มารกามเทพ ตอนที่ 16
	มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 8 (ต่อ)
	อาญารัก ตอนที่ 21

เครื่องมือจัดการเว็บ

ส่งบทความนี้ต่อ

พิมพ์หน้านี้

ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด

แสดงผลหน้าเดียว

แบ่งปันให้เพื่อน

จำนวนคนอ่าน 97681 คน

จำนวนคนโหวต 28 คน

คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่

เห็นด้วย

ไม่เห็นด้วย

เห็นด้วย 22 คน

79 %

ไม่เห็นด้วย 6 คน

21 %

ความคิดเห็นที่ 6

ด ิื่้ัาทา
ภถึ

ความคิดเห็นที่ 5

ไม่อ่านไม่ดูอีหน้าอูฐเพราะมันไปคบกับตระกูลเฮี้ยตัวพ่อ
เฮี้ยถึงได้คบเฮี้ย

ความคิดเห็นที่ 4

นางเอกน่าสงสาร
ti_rama3@hotmail.com

ความคิดเห็นที่ 3

จบได้เสียที ไม่ชอบนางเอกคนนี้เลย ดูนิสัยไม่ดี
กวางตุ้ง

นางเอกหน้าอูฐ
เกียดมัน

ความคิดเห็นที่ 2

ชอบละครสิงห์สะบัดช่อได้เจอดาราดาวร้ายสมัยก่อนด้วยน่าจะมี ดาวร้ายอีกคน จำชื่อไม่ได้รู้แต่ว่าหัวโล้น มีหนวด เล่นกับดาม ดัสดรบ่อย ชอบคะ
rdgnpk@ku.ac.th

ความคิดเห็นที่ 1

ลุ้นซะแทบตาย จบซะที เฮ้อ!!!!
แฮปปี้

โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

1.	โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ

2.	ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

3.	ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น

4.	เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง

5.	ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ

เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง

แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม

โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ :

กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม

Privacy, Disclaimer and Intellectual Property Policy